In this article, written with the collaboration of Max Horkheimer and published a year after the book by Adorno et al. (1950) The Authoritarian Personality, the psychodynamics of the fascist mentality are discussed, starting above all from the reflections contained in Freud's 1921 essay Group Psychology and the Analysis of the Ego. The differences between Freud's essay and the well-known 1895 book by Gustav Le Bon The Crowd: A Study of the Popular Mind are highlighted, and various considerations are made on the bond that ties the individuals of a group together and on the unconscious identification with their leader. References are also made to the propaganda techniques used during the Nazi regime and in contemporary industrial societies.

Artykuł jest tłumaczeniem wykładu Theodora W. Adorna „Idea historii naturalnej”, wygłoszonego na zaproszenie Towarzystwa Kantowskiego we Frankfurcie w 1932 roku. Autor rozwija w nim koncepcję „historii naturalnej” jako kategorii, która pozwala uchwycić wzajemne przenikanie się natury i historii. Głównymi punktami odniesienia w tekście są pojęcie „drugiej natury” Györgya Lukácsa oraz koncepcja alegorii Waltera Benjamina. Na podstawie tych koncepcji Adorno proponuje własne rozumienie pojęcia „historii naturalnej”, które umożliwia mu ukazanie zarówno naturalności historii, jak i historyczności natury. Artykuł stanowi pierwszą próbę wyjaśnienia tytułowej kategorii, która stanie się jednym z najważniejszych pojęć jego teorii.