This study presents the development and optimization of a microbial-enriched compost powder applied as a bioactive coating on porous fired-clay pellets, designed as a functional growing-media carrier derived from agricultural residues. The clay pellets were fabricated from locally sourced clay incorporating 15 wt% corn cob as a pore-forming additive and fired at 900 degrees C to generate a lightweight porous ceramic matrix suitable for microbial attachment. Key physical and mechanical properties of the pellets, including firing shrinkage, water absorption, apparent porosity, bulk density, and compressive strength, were quantitatively evaluated to verify structural integrity and carrier performance. The compost powder was enriched with three functionally distinct microbial groups-phosphate-solubilizing, antagonistic, and nitrogen-fixing microorganisms-and their proportions were optimized using Response Surface Methodology based on a Box-Behnken Design. Butterhead lettuce was employed as a model plant to validate the functional response of the integrated carrier-coating system. The optimized formulation (0.7% phosphate solubilizers, 0.235% antagonists, and 2.7% nitrogen fixers, w/w) produced a shoot dry weight of 2.83 g, in close agreement with the model-predicted value of 2.84 g (R-2 = 0.9938). The results demonstrate that biomass-modified fired-clay pellets can provide a mechanically stable and porous carrier platform for microbial compost coatings, while statistical optimization supports effective tuning of biological inputs within a fixed engineered matrix. The integrated system shows potential as a waste-derived functional material relevant to sustainable growing media and environmental engineering applications.
Vegetable-production systems connect edible crops with cultivation soil and irrigation water, yet multi-matrix evidence from tropical highland production areas remains limited. This pilot study characterized targeted pesticide residues and potentially toxic elements across co-located crop–soil–water matrices at three monitored sites in Pakxong District, Lao People’s Democratic Republic, during September–November 2024. Forty-five composite vegetable samples were screened using four predefined liquid chromatography–tandem mass spectrometry panels comprising 213 analyte–method combinations, with some analytes repeated across panels. Lead (Pb), cadmium (Cd), arsenic (As), and total chromium (Cr) were determined in selected vegetables (n = 27), cultivation soils (n = 15), and stored irrigation water (n = 15) using matrix-appropriate atomic spectrometric methods. No pesticide target was detected above the applicable limits of detection (0.004–0.005 mg kg⁻1 fresh weight), although several locally relevant pyrethroids were not included in the target lists. Acid-digestible cultivation soils contained Pb, As, and total Cr, whereas Cd remained below the applicable reporting limits. Stored irrigation water contained Pb at 0.031–0.045 mg L⁻1 and total Cr at 0.024–0.038 mg L⁻1. Coriander contained Pb, Cd, As, and total Cr at 0.066–0.074, 0.011–0.012, 0.011–0.012, and 0.032–0.037 mg kg⁻1 fresh weight, respectively; occurrence was limited or non-detectable in the two heading Brassica vegetables. These descriptive patterns identify priorities for confirmatory surveillance but do not establish contaminant sources, internal uptake, or cross-matrix transfer. Interpretation is limited by the three sites, one monitoring period, and the absence of field blanks and field duplicates.
Let Cay(S,A) be the Cayley digraph of a finite rectangular group S with connection set A. We derive explicit formulas for several vertex-degree–based topological indices of these digraphs, including the Randić, Zagreb, sum-connectivity, geometric–arithmetic, atom–bond connectivity, and harmonic indices. The computations are reduced to Cayley digraphs of right groups, which simplifies the analysis. The underlying graphs are shown to be isomorphic to the hydrogen–included molecular graphs of cycloalkanes CnH2n. We prove that all considered indices depend linearly on the ring size n, exhibit stable growth, and differ only in their growth rates. Comparisons between related graph models illustrate the dependence of these indices on the underlying structure and support their interpretation as molecular descriptors, with possible relevance to QSAR/QSPR studies.
The long-held belief that balanced aliovalent In 3+ /Nb 5+ co-doping optimizes rutile TiO 2 is challenged here, as we demonstrate that Nb 5+ -rich compositions provide superior dielectric and sensing properties. Nb x In 0.05 Ti 0.95− x O 2 ( x = 0.01–0.20; x %NbInTO) ceramics were synthesized and sintered at 1400°C for 5 h. Under this sintering condition, structural analyses confirmed the presence of single-phase rutile for x ≥ 0.025 with gradual lattice expansion and grain growth as the Nb 5+ concentration increased, while Raman and X-ray photoelectron spectral analyses verified the existence of Ti 3+ states together with oxygen vacancy defects in the x %NbInTO series. The dielectric response was highly composition-dependent. The 5%NbInTO achieved an optimal balance of high permittivity (ε′ = ∼3.1 × 10 3 ) and low dielectric loss (tanδ = ∼0.052), while further Nb 5+ enrichment (10% and 20%NbInTO ceramics) resulted in an ultrahigh ε′ of >10 4 at the expense of higher dielectric loss. Remarkably, humidity sensing was enhanced in Nb 5+ -rich ceramics, with x = 10%–20% exhibiting large capacitance variations (172%–367%), high sensitivity (∼27.4 nF/%RH at 1 kHz), and ultralow hysteresis errors (0.5%–1.4%). Fast dynamic sensing behavior was also observed, including response/recovery times as short as 1.1–1.6/0.1–1.7 min. These findings redefine the role of asymmetric In 3+ /Nb 5+ ratio in rutile TiO 2 , establishing Nb 5+ -rich compositions as promising candidates for high-performance dielectric devices and capacitive humidity sensors.
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายในวีดิทัศน์ ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2)เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายนอกวีดิทัศน์ ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 3)เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนของนักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายในและภายนอกวีดิทัศน์ ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนขยายโอกาสในเครือข่ายบูรณาการจอมพระ 1 อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 52 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบจับคู่ เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ 1) วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายในและภายนอกวีดิทัศน์ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหา และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายในวีดิทัศน์ มีคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายนอกวีดิทัศน์ มีคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3) นักเรียนที่เรียนด้วยรูปแบบการใช้วีดิทัศน์สถานการณ์แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายในวีดิทัศน์มีคะแนนความสามารถในการแก้ปัญหาสูงกว่า แบบมีปฏิสัมพันธ์ภายนอกวีดิทัศน์อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
