De laatste sessies van een cyclus wordt stilgestaan bij wat er is ontdekt, bereikt en veranderd. De moduscirkel met de verdeling in modi wordt opnieuw gemaakt. Er wordt in de groep ruimte gemaakt voor een afrondingsritueel in de vorm van een warme-doucheoefening waarbij ieder kaarten voor elkaar, maar ook voor zichzelf schrijft met daarop tops en tips. Dit wordt aan elkaar voorgelezen en gegeven. Ook wordt er stilgestaan bij het afscheid van groepsleden die de drie cylci hebben doorlopen. Ervaringen en goede raad aan elkaar worden uitgewisseld.
In de derde sessie van een cyclus staat verdieping van het thema copingmodi centraal. Er wordt onderzocht welke automatische gedachten, gevoelens en gedragingen opkomen in bepaalde situaties en er wordt geoefend met het begin maken van verandering voor groepsleden die al verder in dit proces zijn. In de oefeningen in de groep wordt gekeken of situaties kunnen worden nagebootst waarin de copingmodi opspelen en hoe daar, binnen de oefening, verandering in kan worden aangebracht. Des te verder in de cyclus van 30 sessies des te meer steeds in het huiswerk van de clienten wordt gevraagd om veranderingen te concretiseren in en buiten de groep.
Bij de oefeningen voor verandering kunnen de verschillende modi neergezet worden en per modus onderzocht worden wat er nodig is. De groepsleden worden steeds actief betrokken en kunnen voor elkaar verschillende rollen op zich nemen. Op deze manier worden copingmodi doorbroken en oudermodi teruggedrongen teneinde contact te krijgen met de kwetsbare-kindmodus. De goede-oudermodus en gezonde-volwassenemodus worden versterkt door de eigen kracht in te zetten en positieve ervaringen bewust te verzamelen.
De eerste sessie van een cylcus van 10 sessies is het begin van een nieuw te vormen groep. Het is belangrijk stil te staan bij verbinding, veiligheid, herkenning en gezamenlijkheid. In deze sessie wordt ruimte gemaakt voor onderlinge kennismaking en er wordt stilgestaan bij de groepsafspraken. Er wordt altijd een ‘uit de stoel-oefening’ gedaan. Er wordt globaal stilgestaan bij het modusmodel en de basisbehoeften. Er worden door eenieder doelen geformuleerd voor de komende 10 sessies. In deze eerste sessie van een cyclus is het belangrijk om in het oog te houden dat het voor junioren gaat om bewustwording van modi, voor medioren om een start te maken met het veranderen van belemmerende modi en voor seniorleden om buiten de groep concrete doelen te gaan stellen. De therapeuten hebben aandacht voor de verschillende fases waarin de clienten zitten en intervenieren hierop. Hiervoor worden tips gegeven.
Angst is het algemene kenmerk bij cluster C-persoonlijkheidsstoornissen. Interventies dienen activerend en ervaringsgericht te zijn. Aandacht voor lichamelijke signalen en letterlijk in beweging komen, zijn behulpzaam om copingmodi te doorbreken. Limited reparenting is belangrijk om aan te sluiten bij onderliggende basisbehoeften die per client kunnen verschillen. Elke cyclus heeft een eigen focus en clienten maken doelen per cyclus. In de eerste cyclus staat bewustwording van de verschillende modi centraal. In de tweede cyclus verdiept de bewustwording en leren clienten om te gaan met de modi (modusmanagement). Imaginatie met rescripting wordt in deze fase ingezet. In de derde fase worden clienten gestimuleerd om ook buiten de sessies veranderingen door te zetten. Het huiswerk is ondersteunend en is steeds aangepast op de fase van de client en de modus die centraal staat. Indien nodig wordt er ingespeeld op de actualiteit, met als doel deze thema’s te integreren in de specifieke sessie.