Sobisiewicz A. W., Snytko W. A. Niektóre aspekty ochrony przyrody w naukowej spuściźnie akademika Innokientija P. Gierasimowa. Rozwój przemysłu w Związku Radzieckim i rabunkowe wykorzystywanie zasobów naturalnych spowodowało antropogeniczne zmiany w środowisku naturalnym, a tym samym – pogorszenie warunków życia ludzkiej populacji. Odpowiadając na te wyzwania I. P. Gierasimow przystąpił do opracowywania metod ochrony środowiska, które uwzględniałyby najnowsze osiągnięcia z dziedziny ekologii. Zwracał on przy tym wielką uwagę na rozprzestrzenianie się substancji zanieczyszczających w łańcuchach troficznych oraz na zdolność ekosystemów do samooczyszczania się. Szczególnie interesowało go stworzenie listy obszarów, na których mogłaby zostać ograniczona antropopresja i rozpoczęto by ochronę siedlisk gatunków endemicznych. I. P. Gierasimow podkreślał konieczność prowadzenia badań nad możliwością utworzenia sztucznych ekosystemów, które mogłyby spełniać wymagania gospodarcze ludności, bez pogarszania – w trakcie wykorzystywania zasobów przyrody – jakości otaczającego człowieka środowiska.
