Mersin bitkisi (Myrtus communis L.) ulkemizde Akdeniz ikliminin hakim oldugu sahil bolgelerinde kendiliginden yetismektedir. Mersinin meyveleri sofralik tuketimde, yapraklarinin ucucu yaglari ise basta ilac sanayinde olmak uzere kozmetik ve bitkisel ilac gibi sektorlerde kullanilmaktadir. Bitkinin siyah ve beyaz renkli iki tipte meyvesi bulunmaktadir. Siyah mersin meyveleri beyaz meyvelilere gore daha yuksek oranda fenolik bilesen, antosiyanin ve antioksidan aktiviteye sahiptir. Bu nedenle son zamanlarda siyah mersin meyvelerine talep artmistir. Calismalar Akdeniz Universitesi, Ziraat Fakultesi’nde siyah mersin bahcesinde gerceklestirilmistir. Ciceklenmenin farkli asamalarinda, tum bitkilere 100 ppm GA3 uygulanmistir. Antioksidan aktivite analizi ABTS/TEAC yontemine gore yapilmistir. Fenolik bilesen miktarlarinin analizleri ise LC-MS/MS cihazinda belirlenmistir. Bazi uygulamalar meyvelerde fenolik bilesen miktarlarini arttirirken, agac basi verim ve antioksidan aktivite miktarlarinin azalmasina neden olmustur. Ikinci GA3 uygulamasi gallik asiti 2.43’den 3.58’e (mg 100 g-1), kuersetini 1.48’den 2.74’e (mg 100 g-1), kamferolu 0.48’den 1.10’a (mg 100 g-1), rutini 0.34’den 0.58’e (mg 100 g-1), epikatesini 0.31’den 0.41’e (mg 100 g-1), mirisetini 11.21’den 17.90’a (mg 100 g-1) ve benzoik asiti 0.27’den 0.68’e (mg 100 g-1) arttirmistir. Ucuncu GA3 uygulamasi ise agac basi verimin 8265’den 4393’e (g agac-1), antioksidan aktivitenin ise 262.86’dan 137.18’e (µM troloks g-1) dusmesine neden olmustur.
Bu çalışma, Muğla-Dalaman yöresi sulama sularının sulama suyu kalitelerinin belirlenmesi ve mevsimsel değişimlerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, Dalaman yöresi sınırları içerisinde 3 farklı mevkii (Kapıkargın, Gürköy ve Atakent) belirlenmiş ve bu mevkilerden Ekim-Kasım 2017 (1. Dönem), Şubat-Mart 2018 (2. Dönem) ve Mayıs-Haziran 2018 (3. Dönem) dönemlerinde toplam 54 adet su örneği alınmıştır. Örneklerde pH, EC, Ca+2, Mg+2, Na+, K+, CO3-2, HCO3-, Cl- ve SO4-2 analizleri yapılarak, SAR ve %Na değerleri hesaplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; sulama sularının pH’larının 6.87-8.41, EC’lerinin 523-7990 µS cm-1, SAR değerlerinin 0.09-12.37 me L-1, %Na’larının %1.58-56.58, Cl- içeriklerinin 0.08-72 me L-1, SO4 içeriklerinin 0.38-29.38 me L-1 ve RSC değerlerinin ise -51.32-29.38 me L-1 arasında değiştiği saptanmıştır. Dalaman İlçesi sulama sularının pH’larının genel olarak hafif alkali ve alkali reaksiyon gösterdikleri; orta tuzlu (C2) ve fazla tuzlu (C3) sınıfa girdikleri ve EC’lerinin 1. Dönemden 3. Döneme doğru arttığı; SAR ve %Na değerlerinin 1. ve 2. sınıfta yer aldığı ve 1. dönemden 3. döneme doğru azaldığı belirlenmiştir. Su örneklerinin Cl, SO4 içerikleri ve RSC değerlerinin değişkenlik göstermekle beraber, büyük çoğunluğunun 1. ve 2. sınıf sulama suyu olduğu ve suların Cl ve SO4 içeriklerinin 1. dönemden 3. döneme doğru artış gösterdiği, RSC değerlerininse azaldığı saptanmıştır. Mevkiler değerlendirildiğinde; sulama sularının EC, SAR, %Na, Cl, SO4 bakımından en problemli mevkinin Kapıkargın mevkii olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; sulama sularının büyük bölümünün EC yönünden problemli olduğu ve tarımsal üretimde kullanılmaması gerektiği, eğer kullanılacaksa gerekli önlemlerin alınması gerektiği, ancak %Na ve Cl bakımından herhangi bir problemlerinin olmadığı belirlenmiştir.
Phyllocoptruta oleivora (Ashmead) (Acari: Phyllocoptidae) dünyanın nemli bölgelerinde turunçgillerin ciddi bir zararlısıdır. Bu zararlı meyve verim ve kalitesinde kayıplara sebep olabilmektedir. Bu çalışmada P. oleivora’nın Valencia portakalı meyve kalite özelliklerine olan etkisi Adana ekolojik koşullarında araştırılmıştır. Bu sebepten dolayı P. oleivora ile bulaşık olan ve olmayan meyveler ağaçlardan toplanarak P. oleivora’nın zararının varlığına ve yokluğuna göre sınıflandırmıştır. Meyveler 1: Bronz olmayan, 2: Hafif bronz, 3: bronz ve 4: Yoğun bronz olarak kategorilere ayrılmıştır. Bu çalışma sonucunda, meyve yüzeyinde geniş lekeler bulunan meyvelerin normal meyvelerden titredilebilir asit oranı (%) ve Suda Çözülebilir Kuru Madde Oranının (SÇKM,%) daha yüksek; usare miktarı (%), kabuk kalınlığı ve SÇKM/asit oranının ise daha düşük olduğu saptanmıştır. Çekirdek sayısı, dilim sayısı ve meyve indeksine ait regresyon katsayılarının diğer meyve kalite özelliklerinden oldukça düşük olduğu belirlenmiştir. Ayrıca. yoğun popülasyon zararı sonucu dördüncü kategoriye giren meyvelerde, meyvelerin normal meyvelerden %16 daha küçük olduğu, çekirdek sayısının da sıfır olduğu tespit edilmiştir.
Akdeniz meyvesineği, Ceratitis capitata (Wiedemann) (Diptera: Tephritidae) birçok meyve türünün ana zararlısı konumundadır. Bu çalışma ile 2017- 2018 yıllarında Elazığ ve Malatya illerinde Akdeniz meyvesineği’nin ergin popülasyon değişimleri, zarar oranı ile kışı geçirme durumu araştırılmıştır. Malatya ili Battalgazi ilçesinde, tuzaklarda ilk ergin bireyler 2017 yılında Ağustos ayı sonunda, 2018 yılında ise haziran sonunda görülmüştür. Tuzaklarda yakalanan en fazla ergin sayısı ise 2017 ve 2018 yıllarında sırasıyla 17 Kasım (365adet tuzak-1) ve 31 Ağustos (804 adet tuzak-1) tarihlerinde belirlenmiştir. Elazığ ili merkez ilçesinde 2018 yılında Akdeniz meyvesineği ilk kez 28 Haziranda görülmüş ve 2 Ağustos tarihinde 250 adet tuzak-1 ile en yüksek yoğunluğa ulaşmıştır. Baskil ilçesinde ise zararlı ilk olarak 5 Temmuz tarihinde görülürken, tuzakta yakalanan en yüksek ergin sayısı 486 adet tuzak-1 (13 Eylül) olmuştur. Akdeniz meyvesineği’nin, 2017 yılında armut ve şeftali meyvelerinde, 2018 yılında ise armut, elma, ayva, nar, şeftali, hünnap ve trabzon hurması meyvelerinde varlığı tespit edilmiştir. Akdeniz meyvesineği’nin örnekleme yapılan meyve türlerinde %0.0 - %53.3 oranında zarar verdiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte yürütülen çalışmalarda Elazığ ve Malatya illerinde arazi şartlarında zararlının kışı geçiremediği tespit edilmiştir.
Origanum L. cinsi, hem dunyada hem de Turkiye’de bircok ture sahiptir. Bu turlerden ozellikle Origanum onites L. ticarete konu olmustur ve ekonomik bir degere sahiptir. Bu sebeple kulture alma ve agronomi calismalari cogunlukla bu tur uzerinde yapilmistir. Ancak literaturde daha az yer olan Origanum cinsine ait diger turlerin verim ve kalite ozelliklerinin belirlenmesine de ihtiyac vardir. Bu calismada, O. onites L.’ye ek olarak Origanum sipyleum L., endemik olan Origanum laevigatum Boiss ve Origanum husnucan-baseri h. duman ile aytac & a. duran turleri, kultur kosullarinda yetistirilerek verim ve kalite ozellikleri incelenmistir. Deneme, 2017 ve 2018 yillarinda yurutulmustur. Arastirmada, en uzun bitki boyu (121.60 cm) ve en fazla dal sayisi (64.00 adet bitki-1) Origanum sipyleum turunun ikinci yili degerlerinden elde edilmistir. Bitki basina yesil herba verim degerleri ise, 44.00-304.57 g bitki-1 arasinda degisim gostermistir. Ucucu yag orani acisindan en iyi deger O. husnucan-baseri’den elde edilmistir. Calisma kapsaminda incelenen turlerden O. sipyleum ucucu yagi icin ana etken madde simen (%70.69); O. laevigatum icin β-karyofilen (%27.76), -terpinen (%25.74) ve mirisen (%8.84); O. husnucan-baseri icin ise simen (%51.54), -terpinen (%24.73), karvakrol (%6.51) ve timol (%6.20) olarak belirlenmistir.
In temperate deciduous fruits covering apples, the chlorophyll, gives the leaves green colour, begins to breakdown in autumn, and the colour changes occur before leaf fall. It is assumed that these different leaf colours observed in autumn are not simply an effect of leaf senescence, and several hypotheses based on photoprotection and animal-plant interactions have emerged. It is also suggested the dark pigments especially like red anthocyanin-derived have a warning signal as a protection or defense. In this study, autumn leaf colour changes in putative apple 'Amasya' mutants generated by gamma ray irradiation were investigated to provide the current knowledge on autumn colours. The colour codes were defined according to the presence on more or less than 80% of leaves and were assessed for each putative mutants and cultivar. It was determined that 82% of population had yellow leaf colour in autumn and was in the same leaf colour group as the original 'Amasya'. Leaf colours of 'Granny Smith', 'Crissp Pink' and 'Braeburn' were found to be quite green compared to 'Amasya'. There was no mutant with a completely red leaf colour in the population. However, in the yellow-red group with very dark pigments there were 58 mutants constituting 15% of the population. The decrease in L * and ho values in this group is an indication of a higher anthocyanin pigment. As they have a clearer polymorphism, further researches to be done with different leaf colour mutants may provide important contributions to understanding these colour changes in autumn.
The aim of this study was to investigate the effects of different irrigation water levels on the biomass yield and forage quality. M81-E sweet sorghum (Sorghum bicolor var. saccharatum (L.) Mohlenbr.) genotype was used as the plant material for the study. Field experiments were conducted at the experimental fields of Çukurova University, Faculty of Agriculture, Department of Agricultural Structures and Irrigation, in 2017 and second-crop conditions (June-October) in a randomized complete blocks design (RCBD) with 3 replications. In the experiment, 4 different irrigation levels 100% (I1), 75% (I2), 50% (I3) and 25% (I4) were applied during plant development periods. Irrigation was done according to the Class-A pan evaporation values measured at 7-day intervals. In this research, total irrigation water was applied to the experimental treatments between 227.8 and 479.6 mm. Harvest was performed between milk and soft dough stages. In addition to the determination of biomass yield, whole plant was ensiled and silage quality attributes were also determined. As a result of the research, according to irrigation levels applied; biomass yield ranged between 8733 and 13300 kg da-1, and the highest yield was found at I1 and the lowest yield at I4 treatments. Besides, it has been determined that different irrigation water levels have statistically significant effect on neutral detergent fiber (NDF), crude protein (CP) ratio, crude ash (CA), dry matter intake (DMI), and relative feed value (RFV) amongst the main quality characteristics of silage.
This study was carried out to determine the irrigation water quality, and to investigate the seasonal changes of irrigation water in Muğla-Dalaman region. For this purpose, 3 locations (Kapıkargın, Gürköy and Atakent) were determined and 54 water samples were taken in October-November 2017 (1st period), February-March 2018 (2nd period) and May-June 2018 (3rd period). pH, EC, Ca+2, Mg+2, Na+, K+, CO3 -2, HCO3 -, Cl- and SO4 -2 analyzes were performed, sodium absorption rate (SAR) and Na% values were calculated. It was determined that the pH values of the samples ranged from 6.87 to 8.41; EC values from 523 to 7990 μS cm-1; SAR values from 0.09 to 12.37 me L-1; Na values from 1.58 to 56.58%; Cl- from 0.08 to 72 me L-1; SO4 contents from 0.38 to 29.38 me L-1 and RSC values from -51.32 to 29.38 me L-1. The pH values generally showed slightly alkaline and alkaline reactions; it was determined to classified as C2 (medium) and C3 (high) salinity, and EC values increased from 1st period to 3rd period. It was determined that SAR and Na values were in the 1st and 2nd class and decreased from 1st to 3rd period. When evaluated in terms of locations, it was seen that the most problematic location of the irrigation waters taken in terms of EC, SAR, Na%, Cl-, SO4 -2 was Kapıkargın. As a result, it was determined that most of the irrigation waters are problematic in terms of EC and should not be used in agricultural production, if necessary, necessary precautions should be taken, but they do not have any problems in terms of Na% and Cl-.
In the study, weed species, densities and frequency of thyme (Origanum onites L.) located in the production areas in Manisa Province were investigated. Surveys; It was carried out in two different periods in 705 decare area in 21 fields randomly selected in 2013. In weed counts, 1/4 m-2 frames were thrown according to the size of the field and counts of weeds were made on the basis of species. From the data obtained, weed density and frequency of occurrence in m-2 were determined. As a result of the surveys, 50 different weed species belonging to 26 families were identified. Among these species, it was determined that two of them are parasite (Cuscuta campestris L., Orabanche gracilis sm.) Species, four of them are narrow-leaved, others are broad-leaved weed species. It has been determined that among the broad-leaved weeds, the most intense one is Convolvulus arvensis L. (1.15 plant m-2) and it is followed consecutively by Lactuca serriola L. (1.03 plant m-2), Lactuca saligna (0.75 plant m-2), Soncus asper (0.62 plant m-2), Portulaca oleracea L. (0.58 plant m-2); In narrow leaf weeds, the most intense one is Cyperus rotundus L. (2.67 plant m-2) and it is followed consecutively by Cynedon dactylon L. (0.39 plant m-2) and Sorghum halapense L. (0.13 plant m-2). On the other hand, C. arvensis (99%), L. serriola (63%), C. rotundus (49%), S. asper (36%) were among the most common weeds.
Sodyum azid (NaN3) özellikle nokta mutasyon çalışmalarında yoğun olarak kullanılan kimyasal bir mutajendir. Bu çalışmada, Finola altı sıralı arpa çeşidi, kimyasal bir mutajen olan sodyum azid ile muamele edilerek 14 adet mutant arpa hattı elde edilmiştir. Elde edilen hatlar arasındaki genetik farklılık, 5 adet basit tekrarlı diziler arası polimorfizm (Inter Simple Sequence Repeat, ISSR) markörü yardımıyla belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre 5 ISSR marköründen 24 adet bant elde edilmiş ve bu bantlardan 18 adet polimorfik allel belirlenmiş ve ortalama polimorfizm oranı %76.33 olarak saptanmıştır. Ortalama allel sayısı 4.8 olup, 6 bant ile UBC-808 en fazla bant üreten primer olurken, en az bant üreten primerler ise 4’er bant ile UBC-820 ve UBC-825 primerleri olmuştur. Kullanılan markörlere ait ortalama polimorfizm bilgi içeriği (PIC) 0.83 olarak hesaplanmış ve PIC değeri 0.78 ile 0.86 aralığında değişmiştir. Markör verileri dendrogramda 2 ana grup oluşturmuştur. Birinci kümede Fnl-4, Fnl-8, Fnl-10, Fnl-11 ve Fnl-12 mutantları yer alırken, ikinci kümede ise Finola çeşidi ile birlikte diğer mutant hatlar yer almaktadır. Temel bileşenler analizi, Finola çeşidi ve mutant hatlardan Fnl-5, Fnl-13 ve Fnl-14 hatlarının birbirine benzemekle birlikte, bazı alleller bakımından farklı olduklarını ortaya koymuştur.
Myrtle (Myrtus communis L.) grows naturally in the Mediterranean climate zone in our country. The fruits of myrtle are used in table consumption and the essential oils of the leaves are used especially in the sectors such as pharmaceutical, cosmetics and pesticide industry. Mytrle fruits are white and black colour. Black myrtle fruits have higher phenolic compounds, anthocyanins and antioxidant activity than white berries. Therefore, demand for fruits of black myrtle has recently increased. The studies were carried out in the orchard of black myrtle cultivar located in Akdeniz University, Faculty of Agriculture. At different flowering stages, GA3 dose of 100 ppm were applied to the whole of the plants. Antioxidant activity analysis was made according to the ABTS/TEAC method. The ratios of phenolic compounds were determined by LC-MS/MS. Some applications significantly increased ratios of phenolic compounds in fruits, reduced the amount of yield and antioxidant activity. As a result of the study, 2.nd GA3 application increased amount of gallic acid from 2.43 to 3.58 (mg 100 g-1), quercetin from 1.48 to 2.74 (mg100 g-1), kaempferol from 0.48 to 1.10 (mg 100 g-1), rutin from 0.34 to 0.58 (mg 100 g-1), epicatechin from 0.31 to 0.41 (mg 100 g-1), myricetin from 11.21 to 17.90 (mg 100 g-1) and benzoic acid from 0.27 to 0.68 (mg 100 g-1). In addition, 3rd. GA3 application decreased fruit yield from 8265 to 4393’e (g tree-1) and antioxidant activity from 262.86 to 137.18’e (μM trolox g-1).
Podosphaera xanthii, causal agent of powdery mildew disease, leads to significant economic yield losses in the melon. The disease is effective in all melons production areas in Asia, Europe and America outside of Turkey. Although it is said to be taken under control by biological and chemical methods, a complete success cannot be achieved. Therefore, it is important to develop genetically resistant varieties. There are well known and most common three races (races 1, 2 and 5) of the pathogen. In this study, 140 melon genotypes were tested against P. xanthii' race 5 which is the most common race in Turkey and genotypic variation for disease resistance was investigated. Disease tests was performed by conventionally in the climate-controlled compartment while the plants were in the seedling stage , and the disease symptoms were evaluated on the 5th, 10th, and 15th day of the inoculation according to the 1-4 scale. The experiment was conducted with two replicates, and 6 plants in each replicate. The mean scale value of all the genotypes was found to be 2.16 for powdery mildew reaction. According to the test results, significant variations were identified among the genotypes for resistance to powdery mildew. Seventy six genotypes from the tested 140 genotypes were determined as resistant to powdery mildew.
Mediterranean fruit fly, Ceratitis capitata (Wiedemann) (Diptera:Tephritidae) is a crucial pest of fruit crops. The aim of the study is to determine the adult population changes, damage status and its overwintering ability of Mediterranean fruit fly in Elazığ and Malatya between 2017 and 2018. The first adult was captured in traps at the end of August 2017 in Battalgazi, Malatya while it is found at the end of June in 2018. The highest number of adults was captured on November 17 (365 adults trap-1) in 2017 and August 31 (804 adults trap-1) in 2018. Mediterranean fruit fly was seen first time on June 28 and reached the highest number 250 adults trap-1 on August 2, in the center of Elazığ province in 2018. In Baskil district, it was seen the first time on July 5, and the highest number of flies was 486 adult trap-1 (September 13). While the Mediterranean fruit fly was found in the pear and peach fruits in 2017, it was found in pear, apple, quince pomegranate, peach, jujube, persimmon fruits in 2018. The Mediterranean fruit fly caused 0.0%-53.3% damage in the sampled fruit species. Additionally, it was determined that the Mediterranean fruit fly is unable to overwinter in field conditions of Malatya and Elazığ provinces.
Origanum L. genus have many species both in the world and in Turkey. Origanum onites L. is one of the economically important commercially grown oregano species. Therefore, cultivation and agronomic studies were concentrated on this species. Studies on determination of yield and quality characteristics of other Origanum species are needed. In this study, yield and quality characteristics of O. onites, O. sipyleum, endemic species O.laevigatum and O. husnucan-baseri species were investigated. The trials were conducted as 3 replicates according to the randomized complete block design in 2017 and 2018. The highest plant height (121.60 cm) and the highest branch number (64 pcs plant-1) were obtained from O. sipyleum in the second year. The fresh herb yield values per plant varied from 44.00 to 304.57 g/plant. The highest essential oil rate was obtained from O. husnucan-baseri. Cymene rate (70.69%) was higher in O. sipyleum. The main essential oil components of the Origanum species were cymene (70.69%) for O. Sipyleum; β-caryophyllene (27.76%), -terpinene (25.74%) and myrcene (8.84%) for O. laevigatum; cymene (51.54%), -terpinene (24.73%), carvacrol (6.51%) and thymol (6.20%) for O. husnucan-baseri.
Phyllocoptruta oleivora (Ashmead) (Acari:Phyllocoptidae) is a serious pest of citrus in most humid regions of the world. This pest can cause losses in the yield and quality of fruit. In this study, the effect of the fruit quality traits of P. oleivora was inspected under the Adana ecological condition. For this reason, infested and non-infested fruit with P. oleivora was collected from Valencia orange trees. The collected fruits were classified according to presence and absence of damage of P. oleivora. The fruits were separated into four categories: 1. Normal, 2: Soft bronze, 3. Bronze and 4. Wide bronze. The classified fruits were detected in terms of fruit quality traits. As a result of this study, the fruit with localized and extensive surface bronzing had a lower juice volume, lower TSS/TA, lower rind thickness, higher total soluble solids (TSS), higher titratable acid (TA) than normal fruit. It was found that correlation coefficients of the number of carpel and fruit index were significantly lower than those of other fruit quality characteristics. Moreover, fourth category fruits as a result of intense population damage were 16% smaller than normal fruits and number of seed was detected as zero on the fruits.
Elmanın da yer aldığı ılıman iklim meyve türlerinde, sonbaharda yapraklara yeşil rengi veren klorofil parçalanmaya başlamakta ve yaprak dökümü öncesi renk değişimleri meydana gelmektedir. Sonbaharda görülen bu farklı yaprak renklerinin, basitçe yaprak yaşlanmasının tesadüfi bir sonucu olmadığı kabul edilmekte ve bu konuda foto-koruma ve hayvan-bitki etkileşimlerine dayanan farklı hipotezler öne sürülmektedir. Özellikle antosiyanin kaynaklı kırmızı gibi koyu pigmentli yaprakların koruyucu veya savunma gibi bir işaret taşıdığı düşünülmektedir. Bu çalışmada, sonbaharda yapraklarda görülen renk değişimleri hakkındaki mevcut bilgi birikimini arttırmak ve konunun daha iyi anlaşılmasına yardımcı olabilmek amacıyla ‘Amasya’ elmasında gama ışını uygulaması ile elde edilmiş mutant popülasyonda (n=375) sonbahar yaprak rengi değişimleri incelenmiştir. Renk kodlamaları, rengin yaprakların %80'inden fazla veya az olma durumuna göre tanımlanmış ve her çeşit veya mutant birey için ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda popülasyonun %82’sinin sonbaharda sarı yaprak rengine sahip olduğu ve orijinal ‘Amasya’ elması ile aynı yaprak rengi grubunda yer aldığı belirlenmiştir. ‘Granny Smith’, ‘Crissp Pink’ ve ‘Braeburn’ gibi ticari çeşitlerin sonbaharda yaprak renklerinin ‘Amasya’ elmasına kıyasla oldukça yeşil kaldığı belirlenmiştir. Popülasyonda yaprak rengi tamamen kırmızı olan birey bulunmadığı tespit edilmiştir. Ancak oldukça koyu pigmentlere sahip sarı-kırmızı grupta toplam popülasyonun %15’ini oluşturan 58 birey yer almıştır. Bu gruptaki bireylerde L* ve ho değerlerindeki azalış, daha yüksek antosiyanin pigmentine sahip olduğunun bir göstergesidir. Daha net bir polimorfizme sahip oldukları için yaprak rengi farklı mutantlar ile yapılacak sonraki çalışmalar sonbahardaki bu renk değişimlerinin anlaşılmasında önemli katkılar sağlayabilecektir.
Podosphaera xanthii'nin neden olduğu külleme hastalığı kavunda önemli ekonomik verim kayıplarına yol açmaktadır. Hastalık Türkiye dışında Asya, Avrupa ve Amerika’da kavun yetiştirilen tüm alanlarda etkili olmaktadır. Biyolojik ve kimyasal metotlarla mücadele ile kontrol altına alınmaya çalışılsa da tam bir başarı elde edilememektedir. Bu nedenle genetik olarak dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi önemlidir. Hastalık etmeninin bilinen ve en yaygın olan üç ırkı (ırk 1, 2 ve 5) vardır. Bu çalışmada Podosphaera xanthii'nin Türkiye’de en yaygın olan 5 nolu ırkına karşı 140 adet kavun genotipi test edilerek dayanıklılıkta genotipik varyasyon araştırılmıştır. Hastalık testlemesi, klasik olarak, iklim kontrollü kompartmanda, bitkiler fide döneminde iken gerçekleştirilmiş, hastalık belirtileri inokülasyonun 5., 10. ve 15. gününde 1-4 skalasına göre değerlendirilmiştir. Deneme iki tekerrürlü olarak kurulmuş ve her tekerrürde 6 bitki test edilmiştir. Test sonuçlarına göre genotipler arasında küllemeye dayanıklılık bakımından önemli varyasyonlar tespit edilmiştir.
This study was conducted in two walnut orchards including Şebin, Yalova-4 and Sütyemez-2 with Şebin and Sütyemez-2 varieties in 2012 and 2013 in Central district of Kahramanmaraş province. The efficacy of the mating disruption technique was investigated by using dispensers loaded with “(E, E)-8,10-dodecadienol, n-dodecanol,ntetradecanol 50%, (Z)-11-tetradecenyl acetate 50%” pheromone for the management of Codling moth [Cydia pomonella L. (Lep.: Tortricidae)]. Trial was established as large parcel experimental design having two characters -mating disruption (MD) and control (NP, no pesticide) application. The population dynamics of the pest was monitored by sex attractant pheromone traps. The pheromone dispensers were applied at 1000 dispensers ha-1 (5 dispensers tree-1) and total 3000 dispensers were applied in the orchard. The dispensers were tied to different directions and to a suitable branch located at 1/3 top part of the tree. The emission amounts of dispensers were determined by weekly measuring of the weight of 10 dispensers, and the emission amount was 61 mg h- 1 dispenser-1 in MD plot. Counts for fruit damage assessment was evaluated by inspecting 1000 fruits at harvest period. The average infestation rates were calculated as 5.1-21.3% and 4.8-20.1% in MD and NP plot, respectively. As a result of this study, it was determined that the usage of 1000 dispensers ha-1 in walnut orchards can be used effectively as an alternative method instead of chemical control against C. pomonella for organic production and for integrated pest management.
Araştırma, Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada M8-E tatlı sorgum çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü deneme alanında 2017 yılında 2. ürün koşullarında (Haziran-Ekim), tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, bitki gelişim dönemleri boyunca farklı sulama suyu düzeyleri (I1, I2, I3, I4) uygulanmıştır. Araştırmada, deneme konularına 479.6 mm ile 227.8 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. Hasat, salkımdaki tanelerin süt-hamur olum arası dönemde yapılmıştır. Biyokütle veriminin saptanmasının yanı sıra hasat edilen bitkiler ile silaj yapılmış olup silaj kalite özellikleri de saptanmıştır. Araştırma sonucunda biyomas (hasıl) veriminin sulama düzeylerine göre 13300 ile 8733 kg arasında değiştiği ve en yüksek verimin I1 ve en düşük verimin ise I4 sulama düzeylerinde saptanmıştır. Ayrıca su düzeylerinin yapılan silajların kalite özelliklerinde nötral deterjan lif (NDF), ham protein (HP) oranı, ham kül (HK), kuru madde tüketimi (KMT) ve nispi yem değeri (NYD) üzerine istatistiki olarak önemli etkide bulunduğu saptanmıştır.
Çalışmada, Manisa İli kekik (Origanum spp.) üretim alanlarında bulunan yabancı ot türleri, yoğunlukları ve rastlanma sıklıkları araştırılmıştır. Surveyler; 2013 yılında, tesadüfü olarak seçilen 21 tarlada 705 dekar alanda, iki farklı dönemde yürütülmüştür. Yabancı ot sayımlarında tarla büyüklüğüne göre, 1/4 m2’lik çerçeveler atılarak yabancı otların tür bazında sayımları gerçekleştirilmiştir. Sayımlarda geniş yapraklı yabancı otlar tüm bitki olarak, dar yapraklıların ise sapları sayılarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerden m2’deki yabancı ot yoğunluğu ve rastlanma sıklığı belirlenmiştir. Surveyler sonucunda 25 familyaya ait 46 farklı yabancı ot türü saptanmıştır. Söz konusu türler içerisinde ikisinin parazit (Cuscuta campestris L., Orabanche gracilis sm.) tür, dördünün dar yapraklı, diğerlerinin geniş yapraklı yabancı ot türlerinden olduğu belirlenmiştir. Geniş yapraklı yabancı otlar içerisinde en yoğun Convolvulus arvensis L.(1,15 adet/m2), bunu sırasıyla Lactuca serriola (1,03 adet/m2), Lactuca saligna L. (0,75 adet/m2), Soncus asper (0,62 adet/m2 ), Portulaca oleracea L. (0,58 adet/m2) türlerinin takip ettiği; dar yapraklı yabancı otlarda ise en yoğun Cyperus rotundus L. (2,67 adet/m2) türünün olduğu, bunu Cynedon dactylon (0,39 adet/m2) ve Sorghum halapense L., (0,13 adet/m2)’nin takip ettiği belirlenmiştir. Yabancı otlardan en sık Convolvulus arvensis L. (% 99), Lactuca serriola (% 63), Cypeus rotundus L. (% 49), Sonchus asper L. (% 36) türlerine saptanmıştır.
