Biblioteki są instytucjami, które mają ogromny potencjał społeczny i więziotwórczy, co sprzyja działaniom o charakterze inkluzywnym. Jako takie kierują swoje działania do osób z różnych środowisk i grup społecznych, oferując im wachlarz usług. Jedną z grup zagrożonych wykluczeniem, a także prawie niedostrzeganą przez polskie biblioteki, jest społeczność LGBTQ+. Usługą świadczoną na rzecz tej grupy przez różne typy bibliotek może być gromadzenie literatury związanej z tą tematyką – dotyczy to opracowań naukowych, popularnonaukowych, historycznych, literatury pięknej, dziecięco-młodzieżowej oraz czasopism i ZINów. Takie działania mają charakter nie tylko inkluzywny, ale także przyciągający zainteresowanych odbiorców do bibliotek. Niniejsze opracowanie jest próbą spojrzenia na działania marketingowe związane z literaturą queerową prowadzone w ramach serwisu społecznościowego Instagram. Ten portal, podobnie jak pozostałe media społecznościowe, jest wykorzystywany do promocji działań bibliotek w przestrzeni cyfrowej. W ramach badań autorka przeanalizowała cztery hashtagi związane z literaturą kierowaną do osób LGBTQ+ (#queerksiążki, #queerksiazki, #queerksiazka, #queerksiążka), by przyjrzeć się treściom opatrywanym tymi znacznikami, zidentyfikować ich rodzaje, autorów, cele ich publikacji i odnaleźć na tym polu potencjał do bibliotecznych działań marketingowych.
Artykuł analizuje chińskie media społecznościowe takie jak Weibo, Douyin, Bilibili i Xiaohongshu pod kątem rozpowszechniania wiedzy na temat historii mody chińskiej. Powszechna świadomość na temat różnorodności chińskiego stroju zaczęła się rodzić w społeczeństwie wraz z opublikowaniem badań Shen Congwena w 1981 roku. Zdobywanie wiedzy z tego zakresu wiąże się z trudnościami w lekturze specjalistycznego słownictwa i specyfiką j. chińskiego. W mediach społecznościowych w Chinach można zaobserwować pojawienie się influencerów edukujących na temat historii mody. Publikowane są materiały rekonstrukcyjne i szkoleniowe, oferując łatwe do zapamiętania treści. Taka droga przekazu to szansa dla upowszechnienia wiedzy z szeroko pojętych studiów o modzie, jednakże niesie ze sobą zagrożenia. Nie każdy twórca posiada odpowiednie kompetencje i wiedzę. Z tego powodu media społecznościowe przyczyniają się do rozpowszechniania fałszywych informacji i kreują zaburzony wizerunek mody z okresu cesarstwa. This article analyzes Chinese social media platforms such as Weibo, Douyin, Bilibili, and Xiaohongshu in terms of disseminating knowledge about the history of Chinese fashion. Widespread awareness of the diversity of Chinese attire began to emerge in society with the publication of Shen Congwen's research in 1981. Acquiring knowledge in this field is associated with difficulties in reading specialized vocabulary and the specificity of the Chinese language. Social media in China has witnessed the emergence of influencers educating on fashion history. Reconstruction and training materials are published, offering easy-to-remember content. This medium offers an opportunity to disseminate knowledge from a broad perspective on fashion studies, but it carries risks. Not every creator possesses the necessary competences and knowledge. For this reason, social media contributes to the spread of false information and creates a distorted image of imperial-era fashion.
Niniejszy artykuł przedstawia analizę codzienności pracy specjalistów Pay-Per-Click (PPC) w warunkach rosnącej automatyzacji i algorytmicznej nieprzejrzystości systemów reklamowych, takich jak Google Ads i Meta Ads. Wraz z delegowaniem kluczowych procesów optymalizacyjnych do modeli uczenia maszynowego, rola człowieka w ekosystemie reklamy cyfrowej ulega głębokiej transformacji. Badanie, które jest oparte na jakościowym studium etnograficznym obejmującym 27 pogłębionych wywiadów oraz netnograficzną analizę dyskursu z zamkniętych forów branżowych eksploruje, w jaki sposób specjaliści PPC konstruują, negocjują i praktykują swoją wiedzę i odpowiedzialność zawodową w obliczu strukturalnej niepewności epistemicznej. Wyniki wskazują, że praca specjalistów przesuwa się z poziomu zadań technicznych w stronę praktyk interpretacyjnych, opartych na intuicji, doświadczeniu ucieleśnionym i kolektywnym wytwarzaniu sensu w społecznościach praktyków. Specjaliści pełnią funkcję mediatorów między nieprzejrzystymi systemami algorytmicznymi a oczekiwaniami klientów i menedżerów, tworząc narracje wyjaśniające decyzje modeli, mimo braku wglądu w ich wewnętrzną logikę. Kluczową rolę odgrywa wiedza utajona (tacit knowledge), pozwalająca na rozpoznawanie wzorców i anomalii na podstawie doświadczenia, a nie udokumentowanych reguł działania algorytmu. Artykuł rozwija koncepcję odpowiedzialności algorytmicznej jako praktyki epistemicznej, czyli codziennego wysiłku interpretowania i uzasadniania wyników generowanych przez autonomiczne systemy. Wyniki badań pokazują, że w środowisku algorytmicznej nieprzejrzystości człowiek nie traci znaczenia, lecz staje się niezbędnym interpretatorem, umożliwiającym funkcjonowanie hybrydowych układów ludzko-maszynowych w gospodarce opartej na danych.
Artykuł opisuje dwie formy relacji między współczesną sztuką i grami wideo. Pierwsza część artykułu dotyczy współczesnego malarstwa, w którym odnaleźć można inspiracje stylistyką cyfrowych poligonów. Część druga stanowi opis podobieństw sposobu przekazywania narracji we współczesnej instalacji artystycznej i w grach wykorzystujących environmental storytelling.
High School Study Abroad (HSSA), a form of mobility providing temporary physical mobIility for adolescents, has been facilitated by various organisations for more than 80 years, with growing interest in participation. Despite its growth, scholarly attention remains limited compared to similar programs at the tertiary level. This qualitative study aimed to gather perspectives on HSSA through six interviews with experts identified with the support of AFS Intercultural Programs. The result presented in the article is a detailed characterisation of the phenomenon, its sector, and its historical context. The analysis highlights the interplay of macro- and mezzo-level factors shaping program design and operations, as well as potentially influencing experiences of individual participants. The findings provide a valuable foundation for future research in the field.
