
Over the last ten years, there has been an increase in the number of broadcasts in which pathostreamers document cases of animal abuse. Pathostreamers display brutal, drastic behaviour that involves inflicting physical pain on animals or maliciously scaring them. There were also cases of keeping pets in abusive living conditions or treating them in a way that could be described as zoophilia. The aim of the article is to present selected acts of animal abuse, which were broadcast online by pathostreamers. Moreover, the authors would like to show the scale of the threat and to create a platform where this subject becomes a matter of public concernStreszczenieW ciągu ostatnich dziesięciu lat obserwuje się wzrost liczby transmisji, na których patostreamerzy dokumentują przypadki znęcania się nad zwierzętami. Patotwórcy prezentują brutalne, drastyczne zachowania, które polegają na zadawaniu zwierzętom bólu fizycznego czy złośliwym straszeniu ich. Zdarzały się także przypadki utrzymywania zwierząt domowych w niewłaściwych warunkach bytowania czy podejmowania wobec nich zachowań noszących znamiona zoofilii. Celem artykułu jest zaprezentowanie wybranych aktów znęcania się nad zwierzętami przez patostreamerów, tak by ukazać skalę zagrożenia tym fenomenem oraz stworzyć podwaliny do podjęcia dyskusji na ten temat w przestrzeni publicznejZusammenfassungIn den letzten zehn Jahren hat die Zahl der Sendungen zugenommen, in denen Pathostreamer Tiermisshandlungen dokumentieren. Pathostreamer zeigen gewalttätiges, drastisches Verhalten, bei dem Tieren körperliche Schmerzen zugefügt werden oder sie böswillig verängstigt werden. Es gibt auch Fälle, in denen Haustiere unter unangemessenen Bedingungen gehalten werden oder zoophile Verhaltensweisen an den Tag gelegt werden. Ziel dieses Artikels ist es, ausgewählte Fälle von Tierquälerei durch Pathostreamer vorzustellen, um das Ausmaß der Bedrohung durch dieses Phänomen zu verdeutlichen und den Grundstein für eine Diskussion über dieses Thema im öffentlichen Raum zu legenРезюмеЗа последние десять лет увеличилось количество прямых трансляций, в которых патостримеры документируют жестокое обращение с животными. Патостримеры демонстрируют жестокое, радикальное поведение, причиняющее животным физическую боль или злоумышленно пугающее их. Были также зафиксированы случаи содержания питомцев в несоответствующих условиях или проявление по отношению к ним зоофилии. Цель этой статьи - представить отдельные случаи жестокого обращения с животными патостримерами, чтобы показать масштаб угрозы, которую представляет это явление, и заложить основу для обсуждения этой темы в публичном пространстве
The aforementioned scientific article is devoted to examining the evolution of the institution of intellectual property rights and the violation of these rights by the Soviet authorities. More than three decades have passed since the collapse of the USSR — an event that provided many nations with the opportunity to gain independence and to begin implementing democratic norms and values. This transitional period proved to be far more challenging for the former union republics that had become sovereign states. The exponents of the communist totalitarian regime undertook numerous destructive actions aimed at obstructing the democratic course of these states, pursuing the goal of reconstituting the disintegrated Soviet empire. The coordination centre of all subversive activities was permanently located within the Russian FederationArtykuł naukowy poświęcony jest badaniu ewolucji instytucji praw własności intelektualnej, a także naruszaniu tych praw przez władze radzieckie. Minęły ponad trzy dekady od upadku ZSRR, wydarzenia, które dało szansę wielu narodom na uzyskanie niepodległości i rozpoczęcie procesu wdrażania demokratycznych norm i wartości. Wspomniany już okres przejściowy okazał się znacznie trudniejszy dla byłych republik związkowych, które stały się suwerennymi państwami. Reprezentanci komunistycznego reżimu totalitarnego podjęli wiele destrukcyjnych działań, aby zablokować demokratyczny kurs tych państw, dążąc do odtworzenia imperium sowieckiego, które się rozpadło. Centrum koordynacji wszystkich działań wywrotowych znajdowało się na stałe w Federacji RosyjskiejDer wissenschaftliche Artikel befasst sich mit der Untersuchung der Entwicklung der Institutionen des geistigen Eigentums sowie der Verletzung dieser Rechte durch die sowjetischen Behörden. Mehr als drei Jahrzehnte sind seit dem Zusammenbruch der UdSSR vergangen, einem Ereignis, das vielen Nationen die Chance auf Unabhängigkeit und die Einführung demokratischer Normen und Werte bot. Die bereits erwähnte Übergangsphase erwies sich für die ehemaligen Unionsrepubliken, die zu souveränen Staaten wurden, als wesentlich schwieriger. Vertreter des totalitären kommunistischen Regimes unternahmen zahlreiche destruktive Maßnahmen, um den demokratischen Kurs dieser Staaten zu blockieren, und strebten die Wiederherstellung des zerfallenen Sowjetimperiums an. Das Koordinationszentrum für alle subversiven Aktivitäten befand sich dauerhaft in der Russischen Föderation
This paper deals with extremism representing a whole society problem. The expansion of the manifestations of extremism with young people can be influenced not only by the unequal economic, social and cultural developments of the individual regions in a particular country, but also by gradual creating branches of various extremist organisations. Though the age of young people does not represent a sufficient reason for becoming members of an extremist movement, this paper primarily focuses on them as in their age they are very sensitive to get involved into an extremist movement and accept its ideas. Just the instability of young people in perceiving world opinions, their inadequate social-psychological maturity, remarkable looking for a place in their life and insufficient perceiving social protest risks represent a necessity of working with young people to prevent them from becoming the most vulnerable groupNiniejszy artykuł dotyczy ekstremizmu stanowiącego problem całego społeczeństwa. Na ekspansję przejawów ekstremizmu wśród młodych ludzi może wpływać nie tylko nierówny rozwój gospodarczy, społeczny i kulturowy poszczególnych regionów w danym kraju, ale także stopniowe tworzenie oddziałów różnych organizacji ekstremistycznych. Chociaż wiek młodych ludzi nie stanowi wystarczającego powodu, aby stać się członkami ruchu ekstremistycznego, niniejszy artykuł koncentruje się przede wszystkim na nich, ponieważ w ich wieku są bardzo wrażliwi, aby zaangażować się w ruch ekstremistyczny i zaakceptować jego idee. Niestabilność młodych ludzi w postrzeganiu opinii ze świata, ich niewystarczająca dojrzałość społeczno-psychologiczna, poszukiwanie miejsca w życiu i niedostateczne zrozumienie zagrożeń związanych z protestami społecznymi oznaczają konieczność pracy z młodymi ludźmi, aby zapobiec staniu się przez nich najbardziej narażoną grupąDieser Artikel befasst sich mit Extremismus als einem Problem der gesamten Gesellschaft. Die Ausbreitung von Extremismus unter jungen Menschen kann nicht nur durch die ungleiche wirtschaftliche, soziale und kulturelle Entwicklung einzelner Regionen eines Landes beeinflusst werden, sondern auch durch die schrittweise Bildung von Ablegern verschiedener extremistischer Organisationen. Obwohl das Alter junger Menschen kein ausreichender Grund ist, um Mitglied einer extremistischen Bewegung zu werden, konzentriert sich dieser Artikel in erster Linie auf sie, da sie in ihrem Alter sehr empfänglich dafür sind, sich einer extremistischen Bewegung anzuschließen und deren Ideen zu akzeptieren. Die Instabilität junger Menschen in ihrer Wahrnehmung der Welt, ihre unzureichende sozialpsychologische Reife, ihre Suche nach einem Platz im Leben und ihr unzureichendes Verständnis für die Gefahren sozialer Proteste machen es notwendig, mit jungen Menschen zu arbeiten, um zu verhindern, dass sie zur am stärksten gefährdeten Gruppe werdenНастоящая статья посвящена экстремизму как проблеме всего общества. На распространение экстремизма среди молодежи может влиять не только неравномерное экономическое, социальное и культурное развитие отдельных регионов в данной стране, но и постепенное создание отрядов различных экстремистских организаций. Хотя возраст молодых людей не является достаточной причиной для того, чтобы стать членами экстремистского движения, данная статья сосредоточена в первую очередь на них, так как в их возрасте они очень восприимчивы к участию в экстремистском движении и к принятию его идей. Нестабильность молодых людей в восприятии мнений извне, их недостаточная социально-психологическая зрелость, поиск своего места в жизни и недостаточное понимание опасностей, связанных с общественными протестами, означают необходимость работы с молодыми людьми, чтобы они не стали наиболее уязвимой группой
Hungary, as a member of the Schengen Area, is responsible for the control and management of its external borders. This border protection includes not only the protection of national interests but also contributes to the enhanced security of the Schengen area as a whole. The European Integrated Border Management (EIBM) concept provides a unified, coordinated framework for action across all relevant domains to ensure security. Nevertheless, the precise roles and responsibilities of the respective authorities have not been adequately delineated within the present framework. The objective of this study is to address the issue of interpreting integrated border management and to present and compare the development cycles of EIBM. The author accomplishes this through analytical and comparative descriptive research, leveraging a combination of primary legislative sources and secondary literature. The research findings indicate that the continuous expansion of the components of EIBM has resulted in overlaps due to a lack of adequate definition and explanation. In addition, the documents analysed in the interpretation of the thematic and horizontal components of integrated border management resulted in fragmented and difficult to understand guidelines, which in turn made clear interpretation even more challenging. The main conclusion of the study is that, although the components of the EIBM are outlined in EU legislation, a coherent interpretation of the components remains a challenge. To address this challenge, the author makes a series of concrete recommendationsWęgry jako członek strefy Schengen są odpowiedzialne za kontrolę i zarządzanie swoimi granicami zewnętrznymi. Ochrona granic obejmuje nie tylko ochronę interesów krajowych, ale także przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa strefy Schengen jako całości. Koncepcja europejskiego zintegrowanego zarządzania granicami (EIBM) zapewnia ujednolicone, skoordynowane ramy działania we wszystkich istotnych dziedzinach w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Niemniej jednak dokładne role i obowiązki poszczególnych organów nie zostały odpowiednio określone w obecnych ramach. Celem niniejszego opracowania jest zajęcie się kwestią interpretacji zintegrowanego zarządzania granicami oraz przedstawienie i porównanie cykli rozwoju EIBM. Autor osiąga ten cel poprzez analityczne i porównawcze badania opisowe, wykorzystując połączenie pierwotnych źródeł legislacyjnych i literatury wtórnej. Wyniki badań wskazują, że ciągłe rozszerzanie elementów składowych EIBM doprowadziło do nakładania się ich na siebie z powodu braku odpowiedniej definicji i wyjaśnienia. Ponadto dokumenty przeanalizowane pod kątem interpretacji tematycznych i horyzontalnych komponentów zintegrowanego zarządzania granicami skutkowały fragmentarycznymi i trudnymi do zrozumienia wytycznymi, co z kolei sprawiło, że jasna interpretacja stała się jeszcze większym wyzwaniem. Głównym wnioskiem płynącym z badania jest to, że chociaż elementy składowe EIBM są określone w prawodawstwie UE, spójna interpretacja tych elementów pozostaje wyzwaniem. Aby sprostać temu wyzwaniu, autor przedstawia szereg konkretnych zaleceń.Als Mitglied des Schengen-Raums ist Ungarn für die Kontrolle und Verwaltung seiner Außengrenzen verantwortlich. Der Grenzschutz dient nicht nur dem Schutz nationaler Interessen, sondern trägt auch zur Erhöhung der Sicherheit des Schengen-Raums insgesamt bei. Das Konzept des integrierten europäischen Grenzmanagements (EIBM) bietet einen einheitlichen, koordinierten Handlungsrahmen in allen wesentlichen Bereichen, um die Sicherheit zu gewährleisten. Die genauen Rollen und Zuständigkeiten der einzelnen Behörden wurden jedoch im derzeitigen Rahmen nicht ausreichend definiert. Ziel dieser Studie ist es, sich mit der Auslegung des integrierten Grenzmanagements zu befassen und die Entwicklungszyklen des EIBM darzustellen und zu vergleichen. Der Autor erreicht dieses Ziel durch analytische und vergleichende deskriptive Untersuchungen, wobei er eine Kombination aus Primärquellen der Gesetzgebung und Sekundärliteratur verwendet. Die Ergebnisse der Untersuchung zeigen, dass die kontinuierliche Erweiterung der Bestandteile des EIBM aufgrund fehlender Definitionen und Erläuterungen zu Überschneidungen geführt hat. Darüber hinaus führten die die Interpretation thematischer und horizontaler Komponenten des integrierten Grenzmanagements analysierten Dokumente zu fragmentarischen und schwer verständlichen Leitlinien, was wiederum eine klare Interpretation noch schwieriger machte. Die wichtigste Schlussfolgerung aus der Studie lautet, dass die Bestandteile des EIBM zwar in den EU-Rechtsvorschriften festgelegt sind, ist aber eine einheitliche Auslegung dieser Bestandteile eine Herausforderung. Um dieser Herausforderung zu begegnen, stellt der Verfasser eine Reihe konkreter EmpfehlungenВенгрия, являясь членом Шенгенской зоны, несет ответственность за контроль и управление своими внешними границами. Охрана границ включает в себя не только защиту национальных интересов, но и способствует повышению безопасности Шенгенской зоны в целом. Концепция европейского интегрированного управления границами (EIBM) обеспечивает единую, согласованную структуру действий во всех важных областях для обеспечения безопасности. Тем не менее, конкретные роли и обязанности отдельных органов не были должным образом определены в существующей структуре. Целью данной работы является рассмотрение вопроса интерпретации интегрированного управления границами, а также представление и сравнение этапов развития EIBM. Автор достигает этой цели путем аналитического и сравнительного описательного исследования, используя сочетание первичных источников законодательства и вторичной литературы. Результаты исследования показывают, что постоянное расширение компонентов EIBM привело к их наложению друг на друга из-за отсутствия надлежащей дефиниции и разъяснения. Кроме того, документы, анализируемые с точки зрения интерпретации тематических и горизонтальных компонентов интегрированного управления границами, привели к фрагментарным и сложным для понимания руководящим установкам, что, в свою очередь, стало причиной того, что четкая интерпретация является еще более сложным вызовом. Главное заключение, вытекающее из исследования, состоит в том, что, хотя составные элементы EIBM определены в законодательстве ЕС, их единообразное толкование остается сложной задачей. Для решения этой проблемы автор предлагает ряд конкретных рекомендаций
Although Europe has seen a decrease in the number of terrorist attacks in recent years, as well as fewer fatalities, terrorism cannot be considered to have disappeared from the continent. Various forms of terrorist activity continue to emerge, representing different strands and responding to both local and global issues. Immigrants, especially Islamic extremists, and European separatists are also active in the form of terrorism, as are other trends. Numerous opportunities for terrorist activity are provided by cyberspace. The threat of terrorism to Europe is still real, and the aim of this article is to answer the research question: to what extent is contemporary Europe threatened by terrorism and what factors influence the intensity of the phenomenon? The answer to this question is based on an analysis of literature, policy documents, reports and reliable internet sourcesChoć w ostatnich latach w Europie odnotowano spadek liczby ataków terrorystycznych, a także mniejszą liczbę ofiar śmiertelnych, nie można uznać, że terroryzm zniknął z tego kontynentu. Wciąż pojawiają się różne formy działalności terrorystycznej, które reprezentują odmienne nurty i stanowią odpowiedź na problemy zarówno lokalne, jak i globalne. Po formy terrorystyczne sięgają imigranci, w tym przede wszystkim islamscy ekstremiści, działalności takiej podejmują się europejscy separatyści, aktywne pozostają też inne nurty. Licznych możliwość prowadzenia działalności terrorystycznej dostarcza cyberprzestrzeń. Zagrożenie Europy terroryzmem wciąż jest realne, zaś celem artykułu jest odpowiedź na postawione pytanie badacze: na ile współczesna Europa zagrożona jest terroryzmem i jakie czynniki mają wpływ na intensywność występowania zjawiska? Odpowiedzi na tak postawione pytanie udzielono w oparciu o analizę literatury, dokumentów strategicznych, raportów i wiarygodnych źródeł internetowychХотя в последние годы в Европе отмечается снижение числа террористических атак, а также сокращение числа жертв, нельзя считать, что терроризм исчез с этого континента. Продолжают появляться различные формы террористической деятельности, которые представляют разные тенденции и являются ответом на как местные, так и глобальные проблемы. К террористическим методам прибегают иммигранты, в первую очередь исламские экстремисты. Такие действия предпринимают европейские сепаратисты, активны остаются и другие направления. Многочисленные возможности для ведения террористической деятельности предоставляет киберпространство. Угроза терроризма для Европы по-прежнему реальна, а цель статьи – ответить на поставленный исследователями вопрос: насколько современная Европа находится под угрозой терроризма и какие факторы влияют на интенсивность проявления этого явления? Ответ на этот вопрос основан на анализе литературы, стратегических документов, отчетов и надежных интернет-источниковObwohl in den letzten Jahren in Europa ein Rückgang der Zahl der Terroranschläge und auch der Zahl der Todesopfer zu verzeichnen war, kann man nicht davon ausgehen, dass der Terrorismus von diesem Kontinent verschwunden ist. Es gibt nach wie vor verschiedene Formen terroristischer Aktivitäten, die unterschiedliche Strömungen repräsentieren und eine Antwort auf lokale wie auch globale Probleme darstellen. Terroristische Formen werden von Einwanderern, vor allem islamistischen Extremisten, praktiziert, aber auch von europäischen Separatisten, und auch andere Strömungen bleiben aktiv. Der Cyberspace bietet zahlreiche Möglichkeiten für terroristische Aktivitäten. Die Bedrohung Europas durch den Terrorismus ist nach wie vor real. Das Ziel dieses Artikels ist es, die von den Forschern gestellte Frage zu beantworten: Inwieweit ist das heutige Europa durch den Terrorismus bedroht und welche Faktoren beeinflussen die Intensität dieses Phänomens? Die Antworten auf diese Frage wurden auf der Grundlage einer Analyse von Literatur, strategischen Dokumenten, Berichten und zuverlässigen Internetquellen gegeben
Russian invasion caused a rapid reorientation of energy policy in the Member States of the European Union. Energy cooperation with Russia is currently undesirable. A broad consensus has emerged on the need to reduce dependence on imports of Russian raw materials. In March 2022, the European Commission set a new priority — independence from supplies from Russia — so far, it was to reduce greenhouse gas emissions and pollutants. The response to this challenge is primarily to accelerate investments in renewable energy and energy efficiency in accordance with the assumptions of the ‘Green Deal’. The subject of this article is the political and economic situation in the European Union, shaped as a result of the military aggression of the Russian Federation against Ukraine. The aim of the work is to present the transport policy of the European Union in the pursuit of energy efficiency in this economic sector. The research problem was expressed in the form of the following question: What steps can the European Union take to increase its energy resilience in the transport sector? The solution to the research problem was based on a critical analysis of the literature on the subject and the strategic documents of the European UnionRosyjska inwazja spowodowała gwałtowną reorientację polityki energetycznej w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Współpraca energetyczna z Rosją jest obecnie niepożądana. Pojawił się szeroki konsensus co do konieczności zmniejszenia zależności od importu rosyjskich surowców. W marcu 2022 r. Komisja Europejska wyznaczyła nowy priorytet - uniezależnienie się od dostaw z Rosji - dotychczas było to ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń. Odpowiedzią na to wyzwanie ma być przede wszystkim przyspieszenie inwestycji w energię odnawialną i efektywność energetyczną zgodnie z założeniami „Zielonego Ładu”. Przedmiotem niniejszego artykułu jest sytuacja polityczno-gospodarcza w Unii Europejskiej, ukształtowana w wyniku agresji militarnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Celem pracy jest przedstawienie polityki transportowej Unii Europejskiej w dążeniu do efektywności energetycznej tego sektora gospodarki. Problem badawczy został wyrażony w postaci następującego pytania: Jakie kroki może podjąć Unia Europejska, aby zwiększyć swoją odporność energetyczną w sektorze transportu? Rozwiązanie problemu badawczego oparto na krytycznej analizie literatury przedmiotu oraz dokumentów strategicznych Unii EuropejskiejDie russische Invasion hat zu einer raschen Neuausrichtung der Energiepolitik in den Mitgliedstaaten der Europäischen Union geführt. Eine Zusammenarbeit mit Russland im Energiebereich ist derzeit unerwünscht. Es besteht ein breiter Konsens darüber, dass die Abhängigkeit von russischen Rohstoffimporten verringert werden muss. Im März 2022 hat die Europäische Kommission eine neue Priorität gesetzt – die Unabhängigkeit von Lieferungen aus Russland. Bislang war dies die Reduzierung von Treibhausgasemissionen und Schadstoffen. Die Antwort auf diese Herausforderung soll in erster Linie die Beschleunigung von Investitionen in erneuerbare Energien und Energieeffizienz gemäß den Vorgaben des „Grünen Deals” sein. Gegenstand des vorliegenden Artikels ist die politische und wirtschaftliche Lage in der Europäischen Union, die durch die militärische Aggression der Russischen Föderation gegen die Ukraine geprägt ist. Ziel dieser Studie ist es, die Verkehrspolitik der Europäischen Union im Hinblick auf die Energieeffizienz dieses Wirtschaftssektors darzustellen. Die Forschungsfrage lautet: Welche Maßnahmen kann die Europäische Union treffen, um ihre Energieversorgungssicherheit im Verkehrssektor zu erhöhen? Die Lösung der Forschungsfrage basiert auf einer kritischen Analyse der Fachliteratur und der strategischen Dokumente der Europäischen UnionРоссийское вторжение вызвало резкие изменения энергетической политики в странах-членах Европейского союза. Сотрудничество с Россией в области энергетики в настоящее время является нежелательным. Появился широкий консенсус относительно необходимости уменьшения зависимости от импорта российских сырьевых товаров. В марте 2022 года Европейская комиссия назначила новый приоритет — независимость от поставок из России — до сих пор им было сокращение выбросов парниковых газов и загрязнения. Ответом на этот вызов должно стать, прежде всего, ускорение инвестиций в возобновляемые источники энергии и энергоэффективность в соответствии с положениями Зеленого курса. Темой настоящей статьи является политико-экономическая ситуация в Европейском союзе, сформировавшаяся в результате военной агрессии Российской Федерации против Украины. Целью данной работы является представление транспортной политики Евросоюза в стремлении к энергоэффективности этой отрасли экономики. Исследовательская проблема изложена в виде следующего вопроса: Какие меры может предпринять Евросоюз для повышения своей энергетической устойчивости в сфере транспорта? Решение исследовательской проблемы основано на критическом анализе литературы по данному вопросу и стратегических документов Евросоюза
In recent years, terrorism, terrorist attacks and various systemic solutions have dominated academic debate. This includes a variety of risk factors and various forms of threats which have been linked with global policing, a security sector, or international or national legislative measures that have been introduced to manage or control all these aspects. However, two new terms have appeared along the way in the scholarly literature and policy domains for local governments planning which are known as extremism or violent extremism. This has been driven by rapid social, economic, and political changes within the security sector, risk management and society, regardless of democratic or nondemocratic values presented across the globe. Therefore, a need for examining the direction of current research developments is used by the authors in this study by focusing mainly on violent extremism and any relationship that may exist between the specific behaviour and risk management solutions. This is achieved by choosing a two-phase study design as a framework for a selective literature review and a systematic literature review on the subjectW ostatnich latach terroryzm, ataki terrorystyczne i różne rozwiązania systemowe zdominowały debatę akademicką. Obejmuje to różne czynniki ryzyka i różne formy zagrożeń, które zostały powiązane z globalnym nadzorem policyjnym, sektorem bezpieczeństwa lub międzynarodowymi lub krajowymi środkami legislacyjnymi, które zostały wprowadzone w celu zarządzania lub kontrolowania wszystkich tych aspektów. Jednak w literaturze naukowej i domenach polityki planowania samorządów lokalnych pojawiły się dwa nowe terminy, znane jako ekstremizm lub brutalny ekstremizm. Było to spowodowane szybkimi zmianami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi w sektorze bezpieczeństwa, zarządzaniu ryzykiem i w społeczeństwie, niezależnie od wartości demokratycznych lub niedemokratycznych prezentowanych na całym świecie. W związku z tym autorzy niniejszego opracowania wykorzystali potrzebę zbadania kierunku obecnego rozwoju badań, koncentrując się głównie na brutalnym ekstremizmie i wszelkich związkach, jakie mogą istnieć między konkretnym zachowaniem a rozwiązaniami w zakresie zarządzania ryzykiem. Osiągnięto to, wybierając dwufazowy projekt badania jako ramy, w których przeprowadzono selektywny przegląd literatury i systematyczny przegląd literatury na ten tematIn den letzten Jahren haben Terrorismus, Terroranschläge und verschiedene systemische Lösungen die akademische Debatte dominiert. Dazu gehören verschiedene Risikofaktoren und verschiedene Formen von Bedrohungen, die mit der globalen polizeilichen Überwachung, dem Sicherheitssektor oder internationalen oder nationalen Gesetzgebungsmaßnahmen in Verbindung gebracht wurden, die eingeführt wurden, um all diese Aspekte zu verwalten oder zu kontrollieren. In der wissenschaftlichen Literatur und in den Bereichen der lokalen Politikplanung sind jedoch zwei neue Begriffe aufgetaucht, Extremismus oder gewalttätiger Extremismus. Dies war auf rasche soziale, wirtschaftliche und politische Veränderungen im Sicherheitssektor, im Risikomanagement und in der Gesellschaft zurückzuführen, unabhängig von den demokratischen oder undemokratischen Werten, die weltweit vertreten werden. Daher haben die Autoren dieser Studie die Notwendigkeit erkannt, die aktuelle Forschungsrichtung zu untersuchen, wobei sie sich hauptsächlich auf gewalttätigen Extremismus und alle möglichen Zusammenhänge zwischen bestimmten Verhaltensweisen und Risikomanagementlösungen konzentriert haben. Dies wurde durch die Wahl eines zweiphasigen Forschungsdesigns als Rahmen erreicht, in dem eine selektive und eine systematische Literaturrecherche zu diesem Thema durchgeführt wurdenВ последние годы терроризм, теракты и различные системные решения заняли доминирующее место в академической дискуссии. Она включает в себя разные факторы риска и различные формы угроз, которые были связаны с глобальным полицейским надзором, сферой безопасности или международными либо национальными законодательными мерами, которые были введены с целью управления или контроля всех этих аспектов. Однако в научной литературе и в области политики планирования местных органов власти появились два новых термина, известные как экстремизм или жестокий экстремизм. Это было вызвано быстрыми социальными, экономическими и политическими изменениями в сфере безопасности, управления рисками и в обществе, независимо от демократических или недемократических ценностей, присутствующих во всем мире. В связи с этим авторы настоящего исследования использовали потребность в изучении направления нынешнего развития исследований, сосредоточившись в основном на жестоком экстремизме и любых связях, которые могут существовать между конкретным поведением и решениями в области управления рисками. Это было достигнуто путем выбора двухэтапного проекта исследования в виде рамок, в которых был проведен выборочный обзор литературы и систематический обзор литературы по данной теме
The article describes the history and operation of the Hugo Boss clothing brand from its inception to the present day. The author focuses on the part of the Hugo Boss company's operations that is directly related to its Nazi character, as the brand actively participated in and supported the Nazi economy of the Third Reich. This consisted of supplying German soldiers with uniforms, starting with Hitlerjugend, through uniforms for SS officers and other specialist military clothing. The text consists of four parts. The first one contains the concept of brand and branding; definitions and components. The second part contains international legal regulations concerning the relationship between business and human rights in the context of sustainable development. The third part presents the figure of Hugo Boss, called the creator of Nazi elegance. The fourth one provides marketing strategies in which the heirs of the Hugo Boss brand, ‘whitewashed’ or rather skillfully omitted the Nazi connections of this brand with fascist ideology, which brought the company significant income. Hugo Boss, on the other hand, is committed to environmental protection strategies and ethical principles related to the supply chain. The text contains an introduction, methodological assumptions (research questions and hypotheses), and conclusionsArtykuł opisuje historię i sposób działania marki odzieżowej Hugo Boss od momentu jej powstania aż po czasy współczesne. Autorka skupia się na tej części działalności firmy Hugo Boss, która jest bezpośrednio związana z jej nazistowskim charakterem, ponieważ marka ta czynnie uczestniczyła i wspierała nazistowską gospodarkę III Rzeszy. Polegało to na zaopatrzeniu niemieckich żołnierzy w mundury, począwszy od Hitlerjugent, poprzez uniformy dla funkcjonariuszy SS oraz inną wojskową specjalistyczną odzież. Tekst składa się z czterech części. Pierwsza z nich opisuje pojęcie marki i brendingu; definicje i elementy składowe. Druga zawiera międzynarodowe regulację prawne dotyczące relacji biznesu z prawami człowieka, w kontekście zrównoważonego rozwoju. Trzecia cześć prezentuję postać Hugo Bossa, zwanego twórcą nazistowskiej elegancji. Czwarta zaś podaje strategie marketingowe w jaki sposób spadkobiercy marki Hugo Boss, „wybielili” a raczej umiejętnie pominęli nazistowskie związki tej marki z faszystowską ideologią, która przysporzyła firmie znaczne dochody. Z drugiej strony zaś Hugo Boss, angażuje się w strategie ochrony środowiska naturalnego i etycznych zasad związanych z łańcuchem dostaw. Tekst zwiera wstęp, założenia metodologiczne (pytania i hipotezy badawcze) oraz konkluzjeDer Artikel beschreibt die Geschichte und Funktionsweise der Bekleidungsmarke Hugo Boss von ihrer Gründung bis zur Gegenwart. Die Autorin konzentriert sich auf den Teil der Geschäftstätigkeit von Hugo Boss, der in direktem Zusammenhang mit dessen nationalsozialistischem Charakter steht, da die Marke aktiv an der nationalsozialistischen Wirtschaft des Dritten Reiches beteiligt war und diese unterstützte. Dies geschah durch die Versorgung deutscher Soldaten mit Uniformen, angefangen bei der Hitlerjugend über Uniformen für SS-Angehörige bis hin zu anderer militärischer Spezialbekleidung. Der Text besteht aus vier Teilen. Der erste Teil beschreibt den Begriff der Marke und des Brandings, Definitionen und Bestandteile. Der zweite Teil enthält internationale Rechtsvorschriften zu den Beziehungen zwischen Wirtschaft und Menschenrechten im Kontext der nachhaltigen Entwicklung. Der dritte Teil stellt die Figur Hugo Boss vor, der als Schöpfer der nationalsozialistischen Eleganz bezeichnet wird. Der vierte Teil beschreibt Marketingstrategien, mit denen die Erben der Marke Hugo Boss die Verbindungen der Marke zur faschistischen Ideologie, die dem Unternehmen beträchtliche Einnahmen bescherte, „weißgewaschen” oder vielmehr geschickt verschwiegen haben. Andererseits engagiert sich Hugo Boss für Strategien zum Schutz der Umwelt und für ethische Grundsätze in der Lieferkette. Der Text enthält eine Einleitung, methodische Annahmen (Forschungsfragen und Hypothesen) sowie SchlussfolgerungenСтатья описывает историю и деятельность бренда одежды Hugo Boss с момента его создания до наших дней. Автором уделяется особое внимание той части деятельности компании Hugo Boss, которая напрямую связана с ее нацистским характером, так как бренд активно участвовал и поддерживал нацистскую экономику Третьего рейха. Поддержка заключалось в снабжении немецких военнослужащих формами, начиная с Гитлерюгенда, заканчивая формами для офицеров СС и другой военной специализированной одеждой. Статья состоит из четырех частей. Первая из них описывает понятие бренда и брендинга; дефиниции и составные элементы. Вторая содержит международные правовые нормы, касающиеся соотношений бизнеса и прав человека в контексте устойчивого развития. Третья часть представляет фигуру Хуго Босса, называемого создателем нацистской элегантности. Четвертая часть описывает маркетинговые стратегии, с помощью которых наследники бренда Hugo Boss отбелили, а точнее, умело замалчивали нацистские связи этого бренда с фашистской идеологией, которая принесла компании значительные доходы. С другой стороны, Hugo Boss поддерживает стратегии по защите окружающей среды и этических принципах, связанных с цепочкой поставок. Текст содержит введение, методологические положения (исследовательские вопросы и гипотезы) и заключение
This article provides a comprehensive overview of rural criminology as a dynamic and evolving subfield within the broader discipline of criminology. It traces the historical marginalisation of research into rural crime, and it highlights the growing scholarly recognition of rural contexts as distinct and criminologically significant. Drawing upon a comprehensive literature review and the authors' extensive expertise, the article explores the key conceptual frameworks, methodological challenges, and theoretical developments that shape the field. It emphasises the importance of place, community, and socio-cultural dynamics in understanding rural crime, victimisation, and justice. The article also examines the internationalisation of rural criminology, showcasing its expansion across diverse global contexts and its intersections with green and Southern criminologies. By identifying emerging research directions and advocating for context-sensitive approaches, the authors underscore rural criminology's potential to enrich broader criminological theory and practice. This work contributes to the positioning of rural criminology as a vital and increasingly influential area of inquiry in contemporary criminological scholarshipArtykuł ten zawiera kompleksowy przegląd kryminologii obszarów wiejskich jako dynamicznej i ewoluującej dziedziny w ramach szerszej dyscypliny kryminologii. Przedstawia on historię marginalizacji badań nad przestępczością na obszarach wiejskich oraz podkreśla rosnące uznanie środowiska naukowego dla kontekstu wiejskiego jako odrębnego i istotnego z punktu widzenia kryminologii. Opierając się na kompleksowym przeglądzie literatury i rozległej wiedzy autorów, artykuł bada kluczowe ramy koncepcyjne, wyzwania metodologiczne i rozwój teoretyczny, które kształtują tę dziedzinę. Podkreśla znaczenie miejsca, społeczności i dynamiki społeczno-kulturowej dla zrozumienia przestępczości obszarów wiejskich, wiktymizacji i sprawiedliwości. Artykuł analizuje również umiędzynarodowienie kryminologii obszarów wiejskich, pokazując jej ekspansję w różnych kontekstach globalnych oraz powiązania z kryminologią ekologiczną i obszarów południowych. Identyfikując nowe kierunki badań i opowiadając się za podejściami uwzględniającymi kontekst, autorzy podkreślają potencjał kryminologii obszarów wiejskich w zakresie wzbogacania szerszej teorii i praktyki kryminologicznej. Praca ta przyczynia się do pozycjonowania kryminologii obszarów wiejskich jako istotnego i coraz bardziej wpływowego obszaru badań we współczesnej kryminologiiDer vorliegende Artikel bietet einen umfassenden Überblick über die ländliche Kriminologie als ein dynamisches und sich weiterentwickelndes Gebiet innerhalb der breiteren Disziplin der Kriminologie. Er beschreibt die Geschichte der Marginalisierung der Forschung zu Kriminalität in ländlichen Regionen und hebt die wachsende Anerkennung des ländlichen Kontexts als eigenständiges und für die Kriminologie relevantes Gebiet in der Wissenschaft hervor. Auf der Grundlage einer umfassenden Literaturrecherche und des umfangreichen Fachwissens der Autoren werden im Artikel die wichtigsten konzeptionellen Rahmenbedingungen, methodischen Herausforderungen und dieses Gebiet prägenden, theoretischen Entwicklungen erforscht. Die vorliegende Publikation unterstreicht die Bedeutung von Ort, Gemeinschaft und soziokultureller Dynamik für das Verständnis von Kriminalität, Viktimisierung und Gerechtigkeit im ländlichen Raum. Es wird auch hier die Internationalisierung der ländlichen Kriminologie ausführlich analysiert, indem die Ausbreitung der ländlichen Kriminologie in verschiedenen globalen Kontexten sowie ihre Verbindungen zur ökologischen Kriminologie und zur Kriminologie des Südens aufgezeigt werden. Die Autoren weisen neue Forschungsrichtungen und sprechen sich für kontextbezogene Ansätze aus. Dabei betonen sie das Potenzial der ländlichen Kriminologie im Bereich der Bereicherung der breiteren kriminologischen Theorie und Praxis. Die vorliegende Arbeit trägt dazu bei, die ländliche Kriminologie als einen wichtigen und zunehmend einflussreichen Forschungsbereich in der modernen Kriminologie zu positionierenВ статье представлен комплексный обзор криминологии сельских районов как динамичной и развивающейся области в рамках более широкой дисциплины криминологии. В статье представлена история маргинализации исследований преступности в сельских районах и подчеркивается постоянно расширяющееся признание среди ученых контекста сельского района как отдельного и важного с точки зрения криминологии. Опираясь на комплексный обзор литературы и знания авторов в данной области, статья исследует ключевые концептуальные рамки, методологические проблемы и теоретические разработки, которые формируют данную отрасль. В статье подчеркивается важность места, сообщества и социокультурной динамики для понимания преступности в сельских районах, виктимизации и справедливости. Кроме того, в работе анализируется интернационализация криминологии сельских районов, показана ее экспансия в различных глобальных контекстах, а также связи с эко-криминологией и криминологией южных районов. Определяя новые направления исследований и выступая за подходы, учитывающие контекст, авторы подчеркивают потенциал криминологии сельских районов в плане пополнения более широкой криминологической теории и практики. Данная статья является вкладом в позиционирование криминологии сельских районов как важной и все более значимой области исследований современной криминологии
In a general sense, Artificial Intelligence (AI) is a field of computer science that specialises in the study of how the human mind works and machine learning, which until now has been the domain of humans. The development and unexplored areas of the use of AI algorithms, has meant that increasingly the virtual world is taking over tasks that were the product of human hands. This interdisciplinary use has brought the military sector into the game in the race to create new technological solutions. In this article, an attempt is made to identify a certain mechanism for the functioning of NATO structures that can revolutionise this as yet unexplored area and help manage and maintain World peaceW ogólnym rozumieniu sztuczna inteligencja (ang. Artificial Intelligence, AI) to dziedzina informatyki specjalizująca się w badaniu działania ludzkiego umysłu i uczeniu maszynowym, które do tej pory było domeną człowieka. Rozwój i niezbadane obszary wykorzystania algorytmów AI sprawiły, że coraz częściej wirtualny świat przejmuje zadania, które do tej pory były wytworem ludzkich rąk. To interdyscyplinarne zastosowanie sprawiło, że sektor militarny włączył się do gry w wyścigu tworzenia nowych rozwiązań technologicznych. W niniejszym artykule podjęto próbę zidentyfikowania pewnego mechanizmu funkcjonowania struktur NATO, który może zrewolucjonizować ten niezbadany jeszcze obszar i pomóc w zarządzaniu i utrzymaniu pokoju na świecieIm Allgemeinen versteht man unter künstlicher Intelligenz (engl. Artificial Intelligence, AI) ein Bereich der Informatik, der sich auf die Erforschung der Funktionsweise des menschlichen Geistes und auf maschinelles Lernen spezialisiert hat, was bislang eine Domäne des Menschen war. Die Entwicklung und die unerforschten Anwendungsbereiche von KI-Algorithmen haben dazu geführt, dass die virtuelle Welt zunehmend Aufgaben übernimmt, die bisher von Menschenhand geschaffen wurden. Diese interdisziplinäre Anwendung hat verursacht, dass der Militärsektor sich in den Wettlauf um die Entwicklung neuer technologischer Lösungen eingeschaltet hat. In diesem Artikel wird ein Versucht gemacht, einen bestimmten Mechanismus der Funktionsweise der NATO-Strukturen zu identifizieren, der diesen noch unbekannten Bereich revolutionieren und zur Verwaltung und Aufrechterhaltung des Weltfriedens beitragen könnteВ общем смысле искусственный интеллект (англ. Artificial Intelligence, AI) — это область информатики, специализирующаяся на исследовании деятельности человеческого разума и машинном обучении, которое до сих пор было сферой деятельности человека. Развитие и отсутствие исследований сфер, в которых используются алгоритмы AI привели к тому, что виртуальный мир все чаще выполняет задачи, которые до сих пор были результатом человеческого труда. Такой интердисциплинарный подход стал причиной того, что военный сектор включился в гонку по созданию новых технологических решений. В настоящей статье предпринята попытка идентифицировать определенный механизм деятельности структур НАТО, который может изменить коренным образом эту еще неосвоенную область и помочь в управлении и поддержании мира во всем мире
In Hungary, the visible presence of police in public spaces is a common tool for maintaining traffic safety. While previous studies have primarily focused on the amount of time police spend in public areas, they often neglect the significance of targeted interventions aimed at specific violations. This study examines both aspects: the general police presence and targeted measures. It analyses the relationship between police visibility and the number of alcohol-related road traffic accidents involving personal injuries, as well as the correlation between alcohol-related accidents and the number of breathalyser tests conducted. National-level data from 2019 and 2024 are used for the analysis. Findings indicate a strong positive correlation between time spent in public areas and the number of alcohol-related personal injury road traffic accidents (the average correlation coefficient at the county level is 0.7985), suggesting that visibility alone may not effectively reduce accidents. In addition, a weak positive correlation is observed between alcohol-related accidents and the number of breathalyser tests (the average correlation coefficient is 0.0338), indicating that targeted controls have a weak, almost negligible impact. There is a weak correlation (on average 0.3334) between the number of targeted inspections (breathalyser tests) and the number of positive results. The weak positive relationship may stem, on the one hand, from the high level of latency characteristic of the offence under examination and, on the other hand, from other contributing factors. The results indicate that the most common, yet least effective, tool for addressing the problem is the application or increase of general police presence. Similarly, targeted interventions do not appear to have a measurable impact on the number of alcohol-related traffic accidents involving personal injuryNa Węgrzech widoczna obecność policji w przestrzeni publicznej jest powszechnym narzędziem utrzymania bezpieczeństwa ruchu drogowego. Podczas gdy wcześniejsze badania koncentrowały się głównie na ilości czasu spędzanego przez policję w miejscach publicznych, często pomijały znaczenie ukierunkowanych interwencji mających na celu konkretne naruszenia. Niniejsze badanie analizuje oba aspekty: ogólną obecność policji i ukierunkowane środki. Analizuje związek między widocznością policji a liczbą wypadków drogowych związanych z alkoholem, w których doszło do obrażeń ciała, a także korelację między wypadkami związanymi z alkoholem a liczbą przeprowadzonych testów alkomatem. Do analizy wykorzystano dane na poziomie krajowym z lat 2019 i 2024. Wyniki wskazują na silną dodatnią korelację między czasem spędzonym w miejscach publicznych a liczbą wypadków drogowych związanych z alkoholem (średni współczynnik korelacji na poziomie powiatu wynosi 0,7985), co sugeruje, że sama widoczność może nie być skuteczna w ograniczaniu liczby wypadków. Ponadto zaobserwowano słabą dodatnią korelację między wypadkami związanymi z alkoholem a liczbą badań alkomatem (średni współczynnik korelacji wynosi 0,0338), co wskazuje, że ukierunkowane kontrole mają słaby, prawie nieistotny wpływ. Istnieje słaba korelacja (średnio 0,3334) między liczbą ukierunkowanych kontroli (badania alkomatem) a liczbą pozytywnych wyników. Słaba pozytywna zależność może wynikać z jednej strony z wysokiego poziomu opóźnienia charakterystycznego dla badanego wykroczenia, a z drugiej strony z innych czynników. Wyniki wskazują, że najczęstszym, ale najmniej skutecznym narzędziem rozwiązywania problemu jest zastosowanie lub zwiększenie ogólnej obecności policji. Podobnie, ukierunkowane interwencje nie wydają się mieć wymiernego wpływu na liczbę wypadków drogowych związanych z alkoholem, w których dochodzi do obrażeń ciałaIn Ungarn ist die sichtbare Präsenz der Polizei im öffentlichen Raum ein gängiges Instrument zur Aufrechterhaltung der Verkehrssicherheit. Während sich frühere Studien hauptsächlich auf die Zeit konzentrierten, die die Polizei an öffentlichen Orten verbrachte, wurde die Bedeutung gezielter Interventionen gegen bestimmte Verstöße oft übersehen. Die vorliegende Studie analysiert beide Aspekte: die allgemeine Präsenz der Polizei und gezielte Maßnahmen. Sie untersucht den Zusammenhang zwischen der Sichtbarkeit der Polizei und der Zahl der alkoholbedingten Verkehrsunfälle mit Personenschaden sowie die Korrelation zwischen alkoholbedingten Unfällen und der Zahl der durchgeführten Alkoholtests. Für die Analyse wurden Daten auf nationaler Ebene aus den Jahren 2019 und 2024 verwendet. Die Ergebnisse zeigen eine starke positive Korrelation zwischen der in öffentlichen Bereichen verbrachten Zeit und der Anzahl alkoholbedingter Verkehrsunfälle (der durchschnittliche Korrelationskoeffizient auf Kreisebene beträgt 0,7985), was darauf hindeutet, dass die bloße Präsenz möglicherweise nicht wirksam ist, um die Anzahl der Unfälle zu reduzieren. Darüber hinaus wurde eine schwache positive Korrelation zwischen alkoholbedingten Unfällen und der Anzahl der Alkoholtests (der durchschnittliche Korrelationskoeffizient beträgt 0,0338) beobachtet, was darauf hindeutet, dass gezielte Kontrollen einen schwachen, fast unbedeutenden Einfluss haben. Es besteht eine schwache Korrelation (im Durchschnitt 0,3334) zwischen der Anzahl der gezielten Kontrollen (Alkoholtests) und der Anzahl der positiven Ergebnisse. Die schwache positive Korrelation kann einerseits auf die für die untersuchte Straftat charakteristische hohe Verzögerung und andererseits auf andere Faktoren zurückzuführen sein. Die Ergebnisse zeigen, dass das häufigste, aber am wenigsten wirksame Instrument zur Lösung des Problems der Einsatz oder die Verstärkung der allgemeinen Polizeipräsenz ist. Ebenso scheinen gezielte Interventionen keinen messbaren Einfluss auf die Zahl der alkoholbedingten Verkehrsunfälle mit Personenschaden zu habenВ Венгрии заметное присутствие полиции в общественных местах является распространенным средством обеспечения безопасности дорожного движения. В то время как предыдущие исследования в основном сосредоточивались на времени, проводимом полицией в общественных местах, они часто игнорировали важность направленных мер, ориентированных на конкретные нарушения. В настоящем исследовании анализируются оба аспекта: общее присутствие полиции и целенаправленные меры. Анализируется связь между визуальной видимостью полиции и количеством дорожно-транспортных происшествий, связанных с алкоголем, в которых были причинены телесные повреждения, а также корреляция между происшествиями, связанными с алкоголем, и количеством проведенных тестов на алкоголь. Для анализа были использованы данные на национальном уровне за 2019 и 2024 годы. Результаты указывают на сильную положительную связь между временем, проведенным в общественных местах, и количеством дорожно-транспортных происшествий, связанных с алкоголем (средний коэффициент корреляции на уровне повята составляет 0,7985), что позволяет предположить, что само по себе присутствие полиции может быть неэффективным в сокращении количества ДТП. Кроме того, была отмечена слабая положительная корреляция между ДТП, связанными с алкоголем, и количеством проверок на алкоголь (средний коэффициент корреляции составляет 0,0338), что указывает на то, что целевые проверки имеют слабое, почти незначительное влияние. Существует незначительная связь (в среднем 0,3334) между количеством целенаправленных проверок (проверки алкотестером) и количеством положительных результатов. Слабая положительная взаимосвязь может быть обусловлена, с одной стороны, высоким уровнем задержки, характерным для исследуемого правонарушения, а с другой стороны, другими факторами. Результаты показывают, что наиболее распространенным, но наименее эффективным средством решения проблемы является использование или усиление общего присутствия полиции. Аналогичным образом, целенаправленные меры, по-видимому, не оказывают ощутимого влияния на количество дорожно-транспортных происшествий, связанных с алкоголем, в которых имеются телесные повреждения
Public data and media reports indicate that religious places of worship are potential targets for terrorist acts. The increasing number of terrorist attacks targeting places of worship and representatives of different religious communities highlights the urgent need to identify effective strategies to combat and prevent such incidents. When considering ways to minimise the risk of a terrorist incident, security measures are often focused on the protection of buildings and their surroundings. However, other forms of religious worship, such as pilgrimages, present unique challenges and require specific attention due to their distinct characteristics. The authors intend to answer the research questions: What potential risks arise when organised groups travel to religious sites? What security gaps have been identified in such contexts? And what good practices can be recommended to ensure the safety of participants while preserving the essence of religious observance?Dane publiczne i doniesienia medialne wskazują, że miejsca kultu religijnego są potencjalnymi celami terrorystów. Rosnąca liczba ataków terrorystycznych wymierzonych w miejsca kultu i przedstawicieli różnych wspólnot religijnych wymusza poszukiwanie nowych rozwiązań w zakresie zwalczania i zapobiegania atakom terrorystycznym. Myśląc o zminimalizowaniu ryzyka incydentu terrorystycznego, najczęściej rozważamy wdrożenie systemów bezpieczeństwa odnoszących się do budynków i ich otoczenia. Należy jednak wziąć pod uwagę również inne formy kultu religijnego, takie jak pielgrzymki, które mają swoją specyfikę. Autorzy zamierzają odpowiedzieć na pytania badawcze: jakie potencjalne zagrożenia istnieją, gdy zorganizowane grupy przemieszczają się do miejsc kultu religijnego, jakie są zidentyfikowane luki w zabezpieczeniach i jakie dobre praktyki można zalecić?Öffentliche Daten und Medienberichte weisen darauf hin, dass religiöse Kultstätten potenzielle Ziele für Terroristen sind. Die steigende Zahl terroristischer Anschläge auf Kultstätten und Vertreter verschiedener Religionsgemeinschaften zwingt dazu, nach neuen Lösungen zur Bekämpfung und Verhinderung terroristischer Anschläge zu suchen. Wenn man darüber nachdenkt, wie das Risiko eines terroristischen Vorfalls minimiert werden könnte, zieht man meist die Einführung von Sicherheitssystemen für Gebäude und deren Umgebung in Betracht. Es sollten jedoch auch andere Formen der Religionsausübung berücksichtigt werden, wie z. B. Pilgerfahrten, die ihre eigenen Besonderheiten haben. Die Autoren des Artikels wollen folgende Forschungsfragen beantworten: Welche potenziellen Gefahren bestehen, wenn organisierte Gruppen zu religiösen Kultstätten reisen, welche Sicherheitslücken wurden identifiziert und welche bewährten Praktiken können empfohlen werden?Открытые данные и сообщения СМИ указывают на то, что места отправления религиозного культа являются потенциальными целями террористов. Растущее число террористических атак, нацеленных на места отправления культа и представителей различных религиозных общин, вынуждает искать новые решения в области борьбы с террористическими атаками и их предотвращения. Думая о снижении риска терактов, мы чаще всего рассматриваем возможность внедрения систем безопасности, относящихся к зданиям и их окружению. Однако следует учитывать и другие формы религиозного культа, такие как паломничества, которые имеют свою специфику. Авторы намерены ответить на следующие исследовательские вопросы: какие потенциальные угрозы существуют, когда группы перемещаются к местам религиозного культа, какие уязвимости в системе безопасности были выявлены и какие передовые практики можно рекомендовать?
The paper presents an analysis of the synthetic drug production sector, based on the most recent reports from, among others, the Police Central Bureau of Investigation (CBŚP), the National Centre for Prevention of Addictions, the European Union Drug Agency (EUDA) and the United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). Modern trends in the production of synthetic drugs were described compared to Europe, particularly those involving amphetamine, methamphetamine, synthetic cathinones, and synthetic opioids. Changes in the number of laboratories dismantled by the CBŚP and statistics on convictions for drug production have also been analysed. The paper further discusses the scale of criminal activity related to drug production, highlighting the technological and organisational evolution of illegal laboratories and their impact on the drug market. The most notorious examples of laboratories shut down by the CBŚP in 2024 are also presented, illustrating the perpetrators’ modus operandi and the current as well as the required international cooperation in combatting drug-related crimeArtykuł przedstawia analizę produkcji syntetycznych narkotyków w opierając się na m.in. na najnowszych raportach m.in. Centralnego Biura Śledczego Policji (CBŚP), Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom, Europejska Agencja ds. Narkotyków (EUDA)oraz Biura Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości (UNODC). Opisano współczesne trendy w produkcji narkotyków syntetycznych na tle Europy, w szczególności takich jak amfetamina, metamfetamina syntetyczne katynony, a także syntetyczne opioidy. Przeanalizowane zostały zmiany w liczbie likwidowanych przez CBŚP laboratoriów oraz statystyki skazań za produkcję narkotyków. Omówiono również, skalę działalności przestępczej związanej z produkcją narkotyków, wskazując na technologiczną i organizacyjną ewolucję nielegalnych laboratoriów oraz ich wpływ na rynek narkotykowy. Przedstawione zostały również najgłośniejsze przykłady zamkniętych laboratoriów przez CBŚP w 2024 r. wskazując na modus operandi sprawców oraz istniejącą i też konieczną współprace międzynarodową w zwalczaniu przestępczości narkotykowejDer Artikel enthält eine Analyse der Herstellung synthetischer Drogen, die sich unter anderem auf die neuesten Berichte des Zentralen Ermittlungsbüros der Polizei (CBŚP), des Nationalen Zentrums für Suchtprävention, der Europäischen Drogenagentur (EUDA) und des Büros der Vereinten Nationen für Drogen- und Verbrechensbekämpfung (UNODC) unterstützt. Es werden aktuelle Trends in der Herstellung synthetischer Drogen in Europa beschrieben, insbesondere von Amphetamin, Methamphetamin, synthetischen Cathinonen und synthetischen Opioiden. Es wurden die Veränderungen in der Anzahl der vom CBŚP (Zentrales Bureau für die Bekämpfung der organisierten Kriminalität) stillgelegten Labore sowie die Statistiken zu Verurteilungen wegen Drogenherstellung analysiert. Außerdem wurde das Ausmaß der kriminellen Aktivitäten im Zusammenhang mit der Drogenherstellung erörtert, wobei auf die technologische und organisatorische Entwicklung illegaler Labore und deren Einfluss auf den Drogenmarkt hingewiesen wurde. Außerdem wurden die bekanntesten Beispiele für von der CBŚP im Jahr 2024 geschlossene Labore vorgestellt, mit Berücksichtigung der Vorgehensweise der Täter und der bestehenden und auch notwendigen internationalen Zusammenarbeit bei der Bekämpfung der DrogenkriminalitätВ статье представлен анализ производства синтетических наркотиков на основе, в том числе, последних отчетов Центрального следственного бюро полиции (CBŚP), Национального центра по борьбе с зависимостями, Европейского агентства по наркотикам (EUDA) и бюро Организации Объединенных Наций по наркотикам и преступности (UNODC). Обсуждаются современные тенденции в производстве синтетических наркотиков в Европе, в частности таких как амфетамин, метамфетамин, синтетические катиноны, а также синтетические опиоиды. Проанализированы изменения в количестве ликвидированных ЦСБП (CBŚP) лабораторий и статистика приговоров за производство наркотиков. Также рассмотрен масштаб преступной деятельности, связанной с производством наркотиков, с указанием на технологическую и организационную эволюцию нелегальных лабораторий и их влияние на рынок наркотиков. Представлены также наиболее громкие примеры лабораторий, закрытых ЦСБП в 2024 году, с указанием modus operandi правонарушителей, а также существующего и необходимого международного сотрудничества в борьбе с наркопреступностью
The aim of this article is to analyse the jurisdiction of the Supreme Court and common courts of law on application of the principle of a single questioning of a child victim of a crime as expressed in Article 185a of the Code of Criminal Procedure , which guarantees the protection of a minor from the negative consequences when he/she has to participate in the activity again. The Ratio Legis of Article 185a implemented into the Code of Criminal Procedure by the amendment of 10 January 2003, as amended by the Act of 3 June 2005 and the Act of 13 June 2013 , is to provide the most favourable conditions for the child victim to testify easily, to minimise the stress caused by the questioning and to protect against secondary victimisation, i.e. re-victimisation resulting from repeated questioning during the entire proceedings. Indeed, there is not the slightest doubt that repeated questioning can be a significant contributor to the child's experiencing again, often unnecessarily, acute and painful memories. The need to protect children has not only been recognised by the legislator, but is also kept in mind by courts which rule on cases involving a minor victim of crime.The analysis of the jurisdiction of the courts leads to the conclusion that the representatives of the judicature recognise the necessity to protect a minor victim from repeated questioning, recognizing that the regulation of Article 185a of the Code of Criminal Procedure is a norm of a guarantee nature and protects the rights of the accused only to the extent in which these rights do not harm the legitimate interest of the victim. This acquires particular importance when the child becomes a victim, who generally cannot defend his or her rights independentlyCelem artykułu jest analiza orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych stosowania zasady jednokrotnego przesłuchania dziecka pokrzywdzonego przestępstwem wyrażonej w art. 185 a kodeksu postępowania karnego, która gwarantuje małoletniemu ochronę przed negatywnymi skutkami konieczności ponownego uczestnictwa w czynności. Ratio legis art. 185 a wprowadzonego do kodeksu postępowania karnego nowelizacją z dnia 10 stycznia 2003 r., w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 3 czerwca 2005 r. oraz ustawę z dnia 13 czerwca 2013 r. jest zapewnienie pokrzywdzonemu dziecku jak najkorzystniejszych warunków do swobodnego złożenia zeznań, zminimalizowanie stresu wywołanego przesłuchaniem oraz ochrona przed wtórną wiktymizacją, czyli ponownym pokrzywdzeniem będącym wynikiem wielokrotnego przesłuchania w toku całego postępowania. Nie ma bowiem najmniejszych wątpliwości, że powtórne przesłuchanie może stanowić istotny przyczynek dla ponownego, często niepotrzebnego przeżywania dotkliwych i bolesnych dla dziecka wspomnień. Konieczność ochrony dzieci dostrzegł nie tylko ustawodawca, ale także mają na uwadze sądy orzekające w sprawach, w których bierze udział małoletni będący ofiarą przestępstwa. Analiza orzecznictwa sądów prowadzi do wniosku, że przedstawiciele judykatury dostrzegają konieczność ochrony małoletniego pokrzywdzonego przed ponownym przesłuchaniem uznając, że regulacja art. 185a k.p.k. jest normą o charakterze gwarancyjnym i chroni prawa oskarżonego tylko w takich zakresie, w jakim te prawa nie godzą w słuszny interes pokrzywdzonego. Nabiera to szczególnego znaczenia, gdy pokrzywdzonym jest dziecko, które na ogół nie może samodzielnie bronić swoich prawDas Ziel des Artikels ist die Analyse der Rechtsprechung des Obersten Gerichts und der ordentlichen Gerichte hinsichtlich der Anwendung des Grundsatzes der einmaligen Vernehmung eines Kindes, das Opfer einer Straftat geworden ist, gemäß Art. 185 a der Strafprozessordnung. Dieser Grundsatz gewährleistet den Minderjährigen Schutz vor den negativen Folgen einer erneuten Teilnahme an der Vernehmunng. Der Ratio legis von Art. 185 a, der durch die Novelle vom 10. Januar 2003 in die Strafprozessordnung aufgenommen wurde, in der Fassung des Gesetzes vom 3. Juni 2005 und dem Gesetz vom 13. Juni 2013, besteht darin, dem geschädigten Kind möglichst günstige Bedingungen für eine freie Aussage zu garantieren, den durch die Vernehmung verursachten Stress zu reduzieren und es vor einer sekundären Viktimisierung, d. h. einer erneuten Schädigung infolge wiederholter Vernehmungen im Laufe des gesamten Verfahrens, zu schützen. Es besteht nämlich kein Zweifel daran, dass eine erneute Vernehmung einen wesentlichen Beitrag dazu leisten kann, dass das Kind erneut, oft unnötigerweise, schmerzhafte und traumatische Erinnerungen durchlebt. Die Notwendigkeit, Kinder zu schützen, wurde nicht nur vom Gesetzgeber erkannt, sondern auch von den Gerichten berücksichtigt, die in Fällen entscheiden, in denen Minderjährige als Opfer einer Straftat beteiligt sind. Eine Analyse der Rechtsprechung der Gerichte führt zu der Schlussfolgerung, dass die Vertreter der Justiz die Notwendigkeit erkennen, minderjährige Opfer vor einer erneuten Vernehmung zu schützen, da dass die Regelung des Art. 185a der Strafprozessordnung eine Garantienorm ist und die Rechte des/der Angeklagten nur insoweit schützt, als diese Rechte nicht die berechtigten Interessen des Opfers beeinträchtigen. Dies ist von besonderer Bedeutung, wenn das Opfer ein Kind ist, das in der Regel nicht in der Lage ist, seine Rechte selbst zu verteidigenЦелью статьи является анализ судебной практики Верховного Суда и судов общей юрисдикции в области применения принципа однократного допроса ребенка, ставшего жертвой преступления, предусмотренного статьей 185а Уголовно-процессуального кодекса. Данный принцип гарантирует несовершеннолетнему защиту от негативных последствий повторного участия в процессуальных действиях. Ratio legis статьи 185a, внесенной в Уголовно-процессуальный кодекс поправкой от 10 января 2003 г. в редакции, установленной законом от 3 июня 2005 г. и законом от 13 июня 2013 г., заключается в обеспечении ребенку-жертве наиболее благоприятных условий для дачи показаний, минимизации стресса, вызванного допросом, и защите от повторной виктимизации, то есть повторного причинения вреда в результате неоднократного допроса в ходе всего судопроизводства. Действительно, нет сомнений в том, что повторный допрос может стать существенной причиной для повторного, зачастую ненужного переживания болезненных и мучительных для ребенка воспоминаний. Необходимость защиты детей была признана не только законодателем, но и судами, рассматривающими дела с участием несовершеннолетних жертв преступлений. Анализ судебной практики позволяет сделать вывод, что представители судебной власти признают необходимость защиты несовершеннолетнего потерпевшего от повторного допроса, считая, что положение статьи 185a УПК является нормой гарантийного характера и защищает права обвиняемого только в той мере, в какой эти права не посягают на законные интересы потерпевшего. Это приобретает особое значение, когда потерпевшим является ребенок, который, как правило, не может самостоятельно защищать свои права
The study analyses a 2015 minor offence case in Pécs, in which a long-serving police officer was suspected of puncturing two tires of a taxi driver’s car. The peculiarity of the case lies in the contradictions between witness testimonies and evidence, which cast doubt on the soundness of the court's decision. The study aims to explore the legal aspects of the minor criminal offence proceedings, with a particular emphasis on the credibility of witness testimonies, the weighing of evidence, and the legal issues that arise during the appeal process. The case highlights that even minor offence cases must be handled with the same care as more serious criminal cases. Courts must ensure that the reliability of evidence and witness testimonies is thoroughly assessed, especially when they are contradictory or insufficient to support the defendant’s guilt clearlyW badaniu przeanalizowano sprawę o drobne wykroczenie z 2015 r. w Peczu, w której długoletni funkcjonariusz policji był podejrzany o przebicie dwóch opon w samochodzie taksówkarza. Specyfika sprawy polega na sprzecznościach między zeznaniami świadków i dowodami, które poddają w wątpliwość zasadność decyzji sądu. Celem opracowania jest zbadanie prawnych aspektów postępowania w sprawach o wykroczenia, ze szczególnym uwzględnieniem wiarygodności zeznań świadków, ważenia dowodów oraz kwestii prawnych pojawiających się w procesie odwoławczym. Przypadek ten podkreśla, że nawet sprawy dotyczące drobnych przestępstw muszą być traktowane z taką samą ostrożnością, jak poważniejsze sprawy karne. Sądy muszą zapewnić, że wiarygodność dowodów i zeznań świadków jest dokładnie oceniana, zwłaszcza gdy są one sprzeczne lub niewystarczające, aby jednoznacznie potwierdzić winę oskarżonegoIn der Studie wurde ein Fall von geringfügiger Ordnungswidrigkeit aus dem Jahr 2015 in Pécs analysiert, in dem ein langjähriger Polizeibeamter verdächtigt wurde, zwei Reifen eines Taxifahrers zerstochen zu haben. Die Besonderheit des Falles liegt in den Widersprüchen zwischen den Zeugenaussagen und den Beweisen, die die Rechtmäßigkeit der Entscheidung des Gerichts in Frage stellen. Ziel der Studie ist es, die rechtlichen Aspekte der Verfahren in Fällen von Vergehen zu untersuchen, wobei der Schwerpunkt auf der Glaubwürdigkeit von Zeugenaussagen, der Gewichtung von Beweisen und den rechtlichen Fragen liegt, die im Berufungsverfahren auftreten. Dieser Fall unterstreicht, dass auch Fälle von geringfügigen Straftaten mit der gleichen Sorgfalt behandelt werden müssen wie schwerwiegendere Strafsachen. Die Gerichte müssen sicherstellen, dass die Glaubwürdigkeit von Beweisen und Zeugenaussagen sorgfältig geprüft wird, insbesondere wenn diese widersprüchlich oder unzureichend sind, um die Schuld des Angeklagten eindeutig zu bestätigenВ исследовании проанализировано дело о мелком правонарушении, произошедшем в 2015 году в Пече, в котором сотрудник полиции с многолетним стажем работы подозревался в проколе двух шин в автомобиле таксиста. Особенность этого дела заключается в несоответствии показаний свидетелей и доказательств, что ставит под сомнение обоснованность решения суда. Целью исследования является изучение правовых аспектов производства по делам о правонарушениях, уделяя особое внимание достоверности показаний свидетелей, оценке доказательств и правовым вопросам, возникающим в апелляционном производстве. Этот пример показывает, что даже дела о мелких правонарушениях должны рассматриваться с такой же осторожностью, как и более серьезные уголовные дела. Суды должны обеспечить, чтобы достоверность доказательств и показаний свидетелей тщательно оценивалась, особенно когда они противоречивы или недостаточны для однозначного подтверждения вины обвиняемого
Over the last ten years, there has been an increase in the number of broadcasts in which trash streamers document cases of animal abuse. Trash streamers display brutal, drastic behaviour that involves inflicting physical pain on animals or maliciously scaring them. There were also cases of keeping pets in abusive living conditions or treating them in a way that could be described as zoophilia. The aim of the article is to present selected acts of animal abuse, which were broadcast online by trash streamers. Moreover, the authors would like to show the scale of the threat and to create a platform where this subject becomes a matter of public concernStreszczenieW ciągu ostatnich dziesięciu lat obserwuje się wzrost liczby transmisji, na których patostreamerzy dokumentują przypadki znęcania się nad zwierzętami. Patotwórcy prezentują brutalne, drastyczne zachowania, które polegają na zadawaniu zwierzętom bólu fizycznego czy złośliwym straszeniu ich. Zdarzały się także przypadki utrzymywania zwierząt domowych w niewłaściwych warunkach bytowania czy podejmowania wobec nich zachowań noszących znamiona zoofilii. Celem artykułu jest zaprezentowanie wybranych aktów znęcania się nad zwierzętami przez patostreamerów, tak by ukazać skalę zagrożenia tym fenomenem oraz stworzyć podwaliny do podjęcia dyskusji na ten temat w przestrzeni publicznejZusammenfassungIn den letzten zehn Jahren hat die Zahl der Sendungen zugenommen, in denen Pathostreamer Tiermisshandlungen dokumentieren. Pathostreamer zeigen gewalttätiges, drastisches Verhalten, bei dem Tieren körperliche Schmerzen zugefügt werden oder sie böswillig verängstigt werden. Es gibt auch Fälle, in denen Haustiere unter unangemessenen Bedingungen gehalten werden oder zoophile Verhaltensweisen an den Tag gelegt werden. Ziel dieses Artikels ist es, ausgewählte Fälle von Tierquälerei durch Pathostreamer vorzustellen, um das Ausmaß der Bedrohung durch dieses Phänomen zu verdeutlichen und den Grundstein für eine Diskussion über dieses Thema im öffentlichen Raum zu legenРезюмеЗа последние десять лет увеличилось количество прямых трансляций, в которых патостримеры документируют жестокое обращение с животными. Патостримеры демонстрируют жестокое, радикальное поведение, причиняющее животным физическую боль или злоумышленно пугающее их. Были также зафиксированы случаи содержания питомцев в несоответствующих условиях или проявление по отношению к ним зоофилии. Цель этой статьи - представить отдельные случаи жестокого обращения с животными патостримерами, чтобы показать масштаб угрозы, которую представляет это явление, и заложить основу для обсуждения этой темы в публичном пространстве
The definition of quality of life has spread among the population of developed countries, where it was originally identified with the amount of material goods, economic resources, consumption or wealth status. Nowadays, quality of life is viewed more broadly and material goods are not the most important determinant and quality of life is related to the overall well-being of the individual. Quality assessment can involve many aspects of life including especially the aspect of medical care. Quality of life can also be viewed in terms of patient safety. A particular field of medicine focusing on quality of life is palliative medicine. A new field of medicine such as palliative medicine focuses on patients in whom the disease process cannot be reversed but clearly their quality of life can be improved in the end-stage of the disease thereby ensuring their safety. The article discusses the problem of assessing quality of life in palliative patients in the light of the introduced provisions of the Quality Act of 2023 in PolandStreszczenieDefinicja jakości życia rozpowszechniła się wśród populacji krajów rozwiniętych, gdzie pierwotnie utożsamiano ją z ilością dóbr materialnych, zasobami ekonomicznymi, konsumpcją czy statusem zamożności. Obecnie jakość życia jest postrzegana szerzej, a dobra materialne nie są najważniejszym wyznacznikiem, a jakość życia jest związana z ogólnym dobrostanem jednostki. Ocena jakości może obejmować wiele aspektów życia, w tym zwłaszcza aspekt opieki medycznej. Jakość życia może być również postrzegana w kategoriach bezpieczeństwa pacjenta. Szczególną dziedziną medycyny skupiającą się na jakości życia jest medycyna paliatywna. Nowa dziedzina medycyny, jaką jest medycyna paliatywna, koncentruje się na pacjentach, u których nie można odwrócić procesu chorobowego, ale wyraźnie można poprawić jakość ich życia w końcowym stadium choroby, zapewniając im tym samym bezpieczeństwo. W artykule omówiono problem oceny jakości życia pacjentów paliatywnych w świetle wprowadzonych w Polsce przepisów ustawy o jakości z 2023 rokuZusammenfasungDie Definition von Lebensqualität ist in den Industrieländern weit verbreitet. Ursprünglich wurde sie mit der Menge an materiellen Gütern, wirtschaftlichen Ressourcen, Konsum oder Wohlstand gleichgesetzt. Heutzutage wird Lebensqualität breiter gefasst, wobei materielle Güter nicht die wichtigsten Determinante sind und die Lebensqualität mit dem allgemeinen Wohlbefinden des Einzelnen in Verbindung gebracht wird. Die Bewertung der Qualität kann sich auf viele Aspekte des Lebens beziehen, insbesondere auf den Aspekt der medizinischen Versorgung. Lebensqualität kann auch unter dem Aspekt der Patientensicherheit gesehen werden. Ein spezieller Bereich der Medizin, der sich mit der Lebensqualität befasst, ist die Palliativmedizin. Das neue medizinische Fachgebiet der Palliativmedizin konzentriert sich auf Patienten, deren Krankheitsprozess nicht mehr rückgängig gemacht werden kann, deren Lebensqualität im Endstadium der Krankheit aber deutlich verbessert werden kann, so dass ihre Sicherheit gewährleistet ist. In diesem Artikel wird das Problem der Bewertung der Lebensqualität von Palliativpatienten im Lichte der eingeführten Bestimmungen des Qualitätsgesetzes 2023 erörtertРезюмеПонятие качества жизни получило широкое распространение среди населения развитых стран, где оно первоначально отождествлялось с количеством материальных благ, экономических ресурсов, уровнем потребления или состоянием богатства. В настоящее время качество жизни рассматривается более широко, при этом материальные блага не являются наиболее важным определяющим фактором, а качество жизни связано с общим благополучием человека. Оценка качества может касаться многих аспектов жизни, включая, в частности, медицинское обслуживание. Качество жизни также может оцениваться с точки зрения безопасности пациента. Особой областью медицины, уделяющей особое внимание качеству жизни, является паллиативная медицинская помощь. Новая сфера медицины - паллиативная медицинская помощь - ориентирована на пациентов, процесс заболевания которых неизлечим, но качество жизни которых на конечном этапе болезни явно можно улучшить, обеспечив тем самым их безопасность. В данной статье рассматривается проблема оценки качества жизни паллиативных пациентов с учетом введенных положений Закона о качестве 2023 года
This case study investigates the first active shooter incident in a Czech higher education institution, which occurred at the Faculty of Arts, Charles University, in December 2023. The study aims to analyse the causes, course, and consequences of the attack, focusing on systemic and operational deficiencies in security measures and crisis response. Using qualitative research methods, including document analysis, forensic investigations, and interviews, the study identifies gaps in interagency communication, firearms regulations, and mental health monitoring. The key findings emphasise the need for legislative reforms, enhanced early warning systems, and integrated security technologies. The study contributes to the broader discourse on preventing mass violence in educational settings, offering actionable recommendations for policymakers, law enforcement, and institutional administratorsStreszczenieNiniejsze studium przypadku analizuje pierwszy incydent aktywnego strzelca w czeskiej instytucji szkolnictwa wyższego, który miał miejsce na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Karola w grudniu 2023 roku. Badanie ma na celu analizę przyczyn, przebiegu i konsekwencji ataku, koncentrując się na niedociągnięciach systemowych i operacyjnych w zakresie środków bezpieczeństwa i reagowania kryzysowego. Wykorzystując jakościowe metody badawcze, w tym analizę dokumentów, badania kryminalistyczne i wywiady, badanie identyfikuje luki w komunikacji międzyagencyjnej, przepisach dotyczących broni palnej i monitorowaniu zdrowia psychicznego. Kluczowe ustalenia podkreślają potrzebę reform legislacyjnych, ulepszonych systemów wczesnego ostrzegania i zintegrowanych technologii bezpieczeństwa. Badanie przyczynia się do szerszego dyskursu na temat zapobiegania masowej przemocy w placówkach edukacyjnych, oferując praktyczne zalecenia dla decydentów, organów ścigania i administratorów instytucjiZusammenfassungVorliegende Fallstudie behandelt den ersten Vorfall eines Amoklaufs an einer tschechischen Hochschule, der sich im Dezember 2023 an der Kunstfakultät der Karlsuniversität ereignete. Ziel dieser Studie ist es, die Ursachen, den Verlauf und die Folgen des Angriffs zu untersuchen, mit Schwerpunkt auf systemischen und operativen Mängeln in Bezug auf die Sicherheitsmaßnahmen und Krisenreaktion. Mithilfe qualitativer Forschungsmethoden, einschließlich der Dokumentenanalyse, forensischer Untersuchungen und Interviews, zeigt die Studie Lücken in der behördenübergreifenden Kommunikation, der Schusswaffengesetzgebung und der Überwachung der psychischen Gesundheit auf . Die Schlüsselergebnisse unterstreichen die Notwendigkeit von Gesetzesreformen, verbesserten Frühwarnsystemen und integrierten Sicherheitstechnologien. Die Studie leistet ebenfalls einen Beitrag zu einem breiteren Diskurs über die Verhinderung von Massengewalt in Bildungseinrichtungen und bietet umsetzbare Empfehlungen für politische Entscheidungsträger, Strafverfolgungsbehörden und Verwalter von BildungseinrichtungenРезюмеВ настоящем исследовании рассматривается первый инцидент с активным стрелком в чешском высшем учебном заведении, который произошёл в здании Карлова университета на Факультете искусств в декабре 2023 года. Целью исследования является анализ причин, хода и последствий этого нападения, уделяя особое внимание системным и оперативным недостаткам в сфере обеспечения мер безопасности и реагирования на чрезвычайные ситуации. Используя качественные методы исследования, включая анализ документов, экспертизы и интервью, настоящее исследование позволяет выявить недостатки в межведомственном взаимодействии, правовых актах, касающихся огнестрельного оружия, и мониторинге психического здоровья. Ключевые данные подчеркивают необходимость законодательных реформ, совершенствования систем раннего предупреждения и интегрированных технологий в области безопасности. Данная работа способствует расширению дискуссии о предотвращении массового насилия в образовательных учреждениях, предлагая практические рекомендации для лиц, принимающих решения, правоохранительных органов и администраторов учреждений
In this article, the author presents the results of scientific research related to the conducted diagnosis of the social system of the Polish Police with regard to the need to develop the competence of its employees. A diagnostic method based on Rensis Likert's concept of ‘organisational health’ was used to conduct the research. The starting point of this method is a detailed analysis of the organisation in terms of: decision-making processes, the nature of supervisor-subordinate interaction, communication processes within the organisation, ways of motivating people to work, ways and nature of organisational control, and ways of establishing organisational goalsStreszczenieW artykule autor prezentuje wyniki badań naukowych związanych z przeprowadzoną diagnozą systemu społecznego polskiej Policji pod kątem potrzeby rozwoju kompetencji jej pracowników. Do przeprowadzenia badań wykorzystano metodę diagnostyczną opartą na koncepcji "zdrowia organizacyjnego" Rensisa Likerta. Punktem wyjścia tej metody jest szczegółowa analiza organizacji pod kątem: procesów decyzyjnych, charakteru interakcji przełożony-podwładny, procesów komunikacji wewnątrz organizacji, sposobów motywowania ludzi do pracy, sposobów i charakteru kontroli organizacyjnej oraz sposobów formułowania celów organizacyjnychZusammenfassungIn diesem Artikel stellt der Autor die Ergebnisse wissenschaftlicher Untersuchungen dar, die im Zusammenhang mit der Diagnose des Sozialsystems der polnischen Polizei im Hinblick auf die Notwendigkeit der Entwicklung der Kompetenzen ihrer Mitarbeiter durchgeführt wurden. Zur Durchführung der Untersuchung wurde eine Diagnosemethode verwendet, die auf dem Konzept der "organisatorischen Gesundheit" von Rensis Likert basiert. Der Ausgangspunkt dieser Methode ist eine detaillierte Analyse der Organisation im Hinblick auf die Entscheidungsprozesse, die Art der Interaktion zwischen Vorgesetzten und Untergebenen, die Kommunikationsprozesse innerhalb der Organisation, die Wege der Arbeitsmotivation, die Wege und Art der Organisationskontrolle und die Wege der Formulierung von OrganisationszielenРезюмеВ данной статье автор представляет результаты научного исследования, проведенного в связи с изучением социальной системы польской полиции с точки зрения необходимости развития компетенций ее сотрудников. Для проведения исследования был использован диагностический метод, основанный на концепции организационного здоровья Ренсиса Лайкерта. Базовым моментом данного метода является тщательный анализ организации с точки зрения: процессов принятия решений, характера взаимодействия между начальником и подчиненным, процессов общения внутри организации, способов мотивации сотрудников, способов и характера организационного контроля и способов формулирования организационных целей
Safety and security in tourism are not only ethical imperatives but also fundamental to the industry's long-term sustainability. Destinations perceived as safe and secure tend to attract more tourists, foster repeat visits, and generate favourable word-of-mouth recommendations. As such, understanding risk perception is crucial, as it plays a significant role in tourists' decision-making processes and their choice of destinations. This study investigates the perceptions of risk, safety, and security among European tourists visiting the Algarve between March and June 2024, using a sample of 975 tourists, the research applies factor analysis to identify the main determinants influencing tourists' perceptions of risk, safety, and security. The findings highlight seven key factors that significantly shape these perceptions, including concerns regarding time constraints and overall satisfaction with the visit, physical safety and crime, political instability and terrorism, communication barriers, perceived safety and satisfaction, prior travel experiences, and the quality of services and infrastructureStreszczenieBezpieczeństwo i ochrona w turystyce są nie tylko imperatywami etycznymi, ale także mają fundamentalne znaczenie dla długoterminowego zrównoważonego rozwoju branży. Miejsca docelowe postrzegane jako bezpieczne przyciągają więcej turystów, sprzyjają ponownym wizytom i generują korzystne rekomendacje ustne. W związku z tym zrozumienie postrzegania ryzyka ma kluczowe znaczenie, ponieważ odgrywa istotną rolę w procesach decyzyjnych turystów i ich wyborze miejsc docelowych. W niniejszym badaniu zbadano postrzeganie ryzyka, bezpieczeństwa i ochrony wśród europejskich turystów odwiedzających Algarve w okresie od marca do czerwca 2024 r., koncentrując się na odwiedzających z Wielkiej Brytanii, Francji, Irlandii, Holandii i Niemiec. Korzystając z próby 975 turystów, w badaniu zastosowano analizę czynnikową w celu zidentyfikowania głównych czynników wpływających na postrzeganie ryzyka, bezpieczeństwa i ochrony przez turystów. Wyniki badań podkreślają siedem kluczowych czynników, które znacząco kształtują te postrzegania, w tym obawy dotyczące ograniczeń czasowych i ogólnego zadowolenia z wizyty, bezpieczeństwa fizycznego i przestępczości, niestabilności politycznej i terroryzmu, barier komunikacyjnych, postrzeganego bezpieczeństwa i satysfakcji, wcześniejszych doświadczeń z podróży oraz jakości usług i infrastrukturyZusammenfassungSicherheit im Tourismus ist nicht nur eine ethische Regel, sondern auch von grundlegender Bedeutung für die langfristige Nachhaltigkeit der Branche. Sicher wahrgenommene Reiseziele ziehen mehr Touristen an, werden gerne wieder besucht und führen zu positiven Mund-zu-Mund-Empfehlungen. Folglich ist es sehr bedeutenswert, die Risikowahrnehmung zu verstehen, da sie eine wichtige Rolle bei den Entscheidungsprozessen der Touristen und ihrer Wahl der Reiseziele spielt. Dieser Artikel untersucht das Risiko- und Sicherheitsempfinden europäischer Touristen, die zwischen März und Juni 2024 die Algarve besuchen, wobei der Schwerpunkt auf Besuchern aus dem Vereinigten Königreich, Frankreich, Irland, den Niederlanden und Deutschland gelegen wird. Anhand einer Stichprobe von 975 Touristen werden im Artikel mithilfe einer Faktorenanalyse die wichtigsten Faktoren ermittelt, die das Risiko- und Sicherheitsempfinden der Touristen beeinflussen. Die Ergebnisse heben sieben Schlüsselfaktoren hervor, die diese Wahrnehmungen maßgeblich beeinflussen, darunter Bedenken hinsichtlich zeitlicher Beschränkungen und der allgemeinen Zufriedenheit mit dem Besuch, physische Sicherheit und Kriminalität, politische Instabilität und Terrorismus, Kommunikationsbarrieren, wahrgenommene Sicherheit und Zufriedenheit, frühere Reiseerfahrungen und die Qualität von Dienstleistungen und Infrastruktur.РезюмеБезопасность туризма является не только этическим императивом, но и основополагающим фактором долгосрочной устойчивости развития этой отрасли. Места отдыха, воспринимаемые как безопасные, привлекают больше туристов, способствуют повторным визитам и дают благоприятные рекомендации. Поэтому понимание восприятия риска имеет решающее значение, так как оно играет важную роль в процессе принятия решений туристами и их выборе туристических направлений. В данном исследовании изучалось восприятие риска, безопасности и защиты среди европейских туристов, посещающих Алгарве с марта по июнь 2024 года, с учетом туристов из Великобритании, Франции, Ирландии, Нидерландов и Германии. Используя выборку 975 туристов, в исследовании использовался факторный анализ для выявления основных факторов, влияющих на восприятие туристами риска, безопасности и защищенности. В результате было выявлено семь ключевых факторов, которые в значительной степени формируют эти оценки, включая озабоченность нехваткой времени и общую удовлетворенность поездкой, физическую безопасность и преступность, политическую нестабильность и терроризм, барьеры в общении, воспринимаемую безопасность и удовлетворенность, предыдущий опыт путешествий и качество услуг и инфраструктуры