W ciągu ostatniej dekady opracowano niechirurgiczne metody leczenia rozedmy pluc, takie jak bronchoskopowe zmniejszenie objetości pluc (BLVR). Jedną z nich jest zabieg BLVR z zastosowaniem spirali wewnątrzoskrzelowej, stosowany jako opcja terapeutyczna w koncowej fazie homogennej i heterogennej rozedmy pluc z natezoną pierwszosekundową pojemnością wydechową (FEV1, forced expiratory volume in 1 second) w zakresie 15–45% wartości naleznej. Metoda ta zmniejsza hiperinflacje, poprawia czynnośc pluc, jakośc zycia i wydolnośc wysilkową chorych. Bardzo istotne znaczenie mają przygotowanie pacjenta do zabiegu, premedykacja, podanie środkow znieczulających, intubacja, opieka po zabiegu i leczenie. W trakcie i po zabiegu mogą wystąpic rozne powiklania: zaostrzenie przewleklej obturacyjnej choroby pluc, bol w klatce piersiowej, niewielkie krwawienie, zapalenie pluc, odma oplucnowa i niewydolnośc oddechowa. Do rzadkich powiklan nalezą powstanie jamy zakazonej kropidlakiem (aspergiloza związana ze spiralą wewnątrzoskrzelową), przetoka oskrzelowo-oplucnowa, przebicie do jamy oplucnej, rozstrzenie oskrzeli, reakcja zapalna związana ze spiralą i zacienienia miązszu pluca oraz czkawka. Czeste powiklania są zazwyczaj lagodne lub umiarkowane, rzadkie natomiast mogą zagrazac zyciu (oprocz czkawki), dlatego konieczne jest ich wczesne rozpoznanie i leczenie. Jednak wśrod pacjentow leczonych metodą BLVR wskaźnik śmiertelności jest nizszy niz u osob nieleczonych, bedących w podobnym stanie zdrowia. Na podstawie wynikow niniejszej pracy mozna stwierdzic, ze premedykacja zastosowana dzien przed oraz bezpośrednio przed zabiegiem moze zmniejszyc ryzyko wystąpienia potencjalnych powiklan. Niektore ośrodki medyczne stosują antybiotyki makrolidowe i zalecają ich podawanie przez 30 dni po zabiegu. W celu unikniecia powiklan związanych z intubacją dotchawiczą mozna zastosowac maske krtaniową. Poza tym istnieje potrzeba przeprowadzenia dalszych badan w celu identyfikacji czynnikow ryzyka, zapobiegania potencjalnym powiklaniom i ustalenia zasad prewencji powiklan.
Ostre eozynofilowe zapalenie pluc (EZP) charakteryzuje sie powstawaniem obustronnych naciekow w plucach i obecnością eozynofilii plucnej. Glownym czynnikiem ryzyka rozwoju choroby jest palenie papierosow, lecz istnieją rowniez doniesienia o szkodliwym wplywie inhalacji środkow odurzających lub innych substancji. W niniejszej pracy zbadano związek miedzy EZP a paleniem produktow innych niz tradycyjne papierosy. Dokonano przeglądu bazy danych PubMed przy zastosowaniu nastepujących terminow: palenie (smoking), wapowanie (vaping), e-papieros (e-cigarette), fajka wodna (waterpipe), marihuana (marijuana), a takze innych powszechnie uzywanych synonimow powyzszych pojec. Ta sama baza zostala rowniez przeszukana pod kątem chorob pluc związanych z eozynofilią. Wszystkie przypadki EZP zostaly zidentyfikowane przy zastosowaniu kryteriow Philita w związku z uzywaniem marihuany, fajki wodnej, e-papierosow lub produktow opartych na podgrzewaniu tytoniu (heat-not-burn cigarettes). Do analizy nie wlączono przypadkow związanych z uzyciem produktow zakazanych. Badanie objelo 12 opisow przypadkow pacjentow o średniej wieku 20 lat (15–60). 75% badanych stanowili mezczyźni. Badane osoby byly narazone na palenie marihuany (n = 5), fajki wodnej (n = 2), produktow opartych na podgrzewaniu tytoniu (n = 2) oraz syntetycznych kannabinoidow (n = 1). U 50% pacjentow odnotowano w ostatnim czasie zmiane nawykow palenia. Wśrod zglaszanych objawow zglaszano dusznośc (91,6%), kaszel (66,6%), gorączke (66,6%) oraz bol w klatce piersiowej (25%). U 90% pacjentow stwierdzono leukocytoze, lecz tylko u 16% eozynofilie we krwi obwodowej. W popluczynach oskrzelowo-pecherzykowych stwierdzono średnio 67,5% (0–78) eozynofili. U 2 pacjentow wykonano biopsje pluc. Badania obrazowe wykazaly obustronne zajecie pluc u wszystkich osob. Pieciu pacjentow (41,6%) wymagalo wentylacji inwazyjnej, zaś dziesieciu (83,3%) bylo leczonych na oddziale intensywnej opieki medycznej. Wszystkie osoby zareagowaly na terapie kortykosteroidami, w zadnym przypadku nie zgloszono nawrotu choroby. Opisy EZP związane są z paleniem produktow innych niz tradycyjne papierosy, to jest fajki wodnej, e-papierosow, produktow opartych na podgrzewaniu tytoniu i marihuany, i mogą miec podobne objawy i przebieg kliniczny.
Przedstawiono aktualne dane na temat efektywności i bezpieczenstwa krotko dzialających b2-mimetykow (SABA, short-acting b2-agonists), takich jak salbutamol i fenoterol, w inhalacji w terapii chorob obturacyjnych oskrzeli u dzieci i doroslych. W pracy omowiono najwazniejsze mechanizmy dzialania, efekty kliniczne, mozliwe dzialania uboczne oraz wskazania związane z inhalacyjnymi postaciami SABA. Przedstawiono aktualne zalecenia dotyczące miejsca SABA w terapii chorob obturacyjnych oskrzeli u dzieci i doroslych, w tym szczegolnie w astmie i przewleklej obturacyjnej chorobie pluc.
Idiopatyczne wloknienie pluc (IPF, idiopathic pulmonary fibrosis ) jest rzadką chorobą o postepującym przebiegu i bardzo niekorzystnym rokowaniu. Leki antyfibrotyczne są szansą na ograniczenie tempa progresji choroby i wydluzenie zycia chorych na IPF. Jednym z tych lekow jest nintedanib — doustny inhibitor kinazy tyrozynowej. W ponizszym artykule czytelnik znajdzie informacje dotyczące podsumowania aktualnej wiedzy na temat skuteczności i bezpieczenstwa leczenia nintedanibem chorych na IPF. W ponizszym opracowaniu zebrane zostaly dane z badan rejestracyjnych i doświadczenia plynące z codziennej praktyki klinicznej wskazujące na szeroką mozliwośc zastosowania leku u chorych na IPF.
