Aspergillus türlerine bağlı gelişen paranazal sinüs snfeksiyonlarında Aspergillus fumigatus en sık görülen türdür. Bu çalışmada, galaktomannan ve 1,3 beta D-glukan negatifliği ile giden Aspergillus fumigatus suşunun neden olduğu maksiller sinüzit olgusu sunulmuştur. Olgu bifenotipik lösemi tanısı almış, nötropenik ve kemoterapi alan 26 yaşında erkek hastaydı. Ateş, öksürük, burunda ağrı, tıkanıklık ve kanama nedeniyle çekilen paranazal sinüs tomografisinde maksiller sinüzit saptandı. Hastanın galaktomannan ve 1,3 beta Dglukan antijen değerleri negatif olarak bulundu. Burun sol alt konkadaki lezyondan alınan örnekte A. fumigatus üredi. Suşun in vitro antifungal duyarlılık test sonuçları; amfoterisin B, vorikonazol, kaspofungin ve itrakonazol için sırasıyla 0.25, 0.19, 0.032 ve 2 μg/mL olarak bulundu. Hasta amfoterisin B tedavisi ile iyileşti. İmmün yetmezlikli hastalardaki sinüzitlerde antijen testleri negatif olsa bile mantar sinüzitleri, özellikle de A. fumigatus ayırıcı tanıda düşünülmelidir.
Bu çalışmanın amacı, klinik Pseudomonas aeruginosa ve Acinetobacter baumannii suşlarının antimikrobiyal duyarlılıklarını ve bu suşlardan imipenem (IPM)’e dirençli olanlarda metallo-beta-laktamaz (MBL) üretimini belirlemek idi. Çalışmaya alınan 56 P. aeruginosa ve 25 A. baumannii suşu standart yöntemler ve API 20NE (bioMérieux, Fransa) sistemi ile tanınmıştır. Antibiyotik duyarlılıkları CLSI standartlarına göre Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi ile araştırılmıştır. Ondokuz (%34.0) P. aeruginosa ve beş (%20.0) A. baumannii suşu, yapılan antibiyotik duyarlılık testinde imipeneme karşı dirençli olarak bulunmuştur. E-test-MBL (AB Bio Disk, İsveç) stripleri ile imipeneme dirençli suşlarda metallo enzim araştırması yapılmış; 19 P. aeruginosa suşunun altısında (%31.5) ve beş A. baumannii suşunun dördünde (%80.0) metallo beta-laktamaz üretimi saptanmıştır. Tüm suşların MBL üretimi sıklığı, sırasıyla, % 10.7 ve %16.0 olarak bulunmuştur.
Sağlık çalışanlarından Stapylococcus aureus burun taşıyıcısı olanlar, hastanelerdeki metisiline dirençli S. aureus (MRSA) epidemilerinden büyük oranda sorumlu tutulmaktadır. Burunda kolonize olan MRSA’lar, hastanede primer olarak sağlık çalışanların ellerinden bulaşmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sağlık çalışanlarındaki S. aureus burun kolonizasyonu prevalansını ve mupirosinin bakteri eliminasyonundaki etkisini saptamak idi. Çalışmada, Konya Beyhekim Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi ve Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde çalışan 310 sağlık çalışanı incelendi. Tanı ve antimikrobiyal duyarlılık test sonuçları için de Phoenix (Becton Dickinson-ABD) cihazının ID panelleri kullanıldı. Çalışmaya alınan sağlık çalışanlarında % 8.7 oranında S. aureus burun taşıyıcılığı saptandı. Burundan üretilen S. aureus’ların üçü (%11) MRSA, 24’ü (% 89) ise metisiline duyarlı S. aureus (MSSA) idi. Antimikrobiyal duyarlılık testinde; amoksisilin-klavulanat, sefazolin, sefoksitin, klindamisin, fusidik asit, levofloksasin, moksifloksasin, mupirosin, ofloksasin, rifampisin, teikoplanin, tetrasiklin ve vankomisin direnci saptanmadı. Taşıyıcılarda on günlük intranazal mupirosin uygulamasının %100 başarı sağladığı görüldü. Topikal mupirosinin, burun taşıyıcılarında S. aureus kolonizasyonunu elemine etmede etkili bir ilaç olduğu ve güvenle kulanılabileceği sonucuna varıldı.
Rubella infeksiyonunun gebelik sırasında geçirilmesi fetus ölümüne veya ciddi anomalilere neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, doğurganlık yaş grubundaki (15-49 yaş arası) kadınlarda rubella seroprevalansını belirlemektir. Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarı’nda, Kasım 2005-Kasım 2007 tarihleri arasında, toplam 830 olguda (yaş ortalaması 29.69±6.08) ELISA ile rubella virüsüne karşı IgM ve IgG antikorları araştırıldı. Olguların %0.97’sinde rubella IgM antikorları, %92.99’unda rubella IgG antikorları pozitif bulundu. Olguların %7’sinin rubella yönünden duyarlı ve dolayısıyla konjenital rubella sendromu için risk altında olduğu belirlendi.
Sterilizasyon, bakteri ve mantar sporları dahil olmak üzere her türlü canlı mikro-organizmayı tahrip, virüsleri inaktive eden fiziksel ve kimyasal işlemler olarak tanımlanmaktadır. Sterilizasyonun etkinliği, tamamen saklanma ortamının koşullarına ve oluşturulan paketin niteliklerine göre merkezden merkeze değişiklikler göstermektedir. Bu çalışmada; Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi ameliyathanelerinde kullanılan, kumaş, metal ve kağıt malzemelerle paketlenmiş olan tekstil ürünleri, plastik ve metal aletler, etilen oksit (EO) ve ön vakumlu-basınçlı buharla (ÖVBB) sterilize edildikten sonra haftalık ve aylık takiplerle güvenilir raf ömürlerinin mikrobiyolojik yöntemlerle araştırılması amaçlandı. Etilen oksit ile sterilize edilen kağıtla paketlenmiş malzemelerin haftalık ve aylık kontrolleri sırasında herhangi bir üreme saptanmadı. Ön vakumlu-basınçlı buharla yapılan sterilizasyonda ise, sekizinci haftadan itibaren üremeler saptanmaya başlandı. Üremeler kumaş ve kağıt sarılı paketlerde gözlendi. Kağıtla paketlenmiş metal aletlerde Stenotrophomonas malthophilia, yine kağıtla paketlenmiş plastik aletlerde Staphylococcus warnei, kumaş ile paketlenmiş tekstil ürünlerinde de Staphylococcus hominis üremeleri saptandı. Ön vakumlu-basınçlı buharla sterilize edilen kapaklı metal kutu ile yapılan tüm paketlerde üreme gözlenmedi. Etilen oksit ile yapılan sterilizasyonda kağıt paketlerin güvenli ve uzun ömürlü olduğu, sterilizasyonda raf ömrünü etkileyen faktörler olarak paketleme malzemesinin türü ve sterilizasyon yönteminin önemli olduğu kanısına varıldı.
