در بیست و پنجم خرداد ماه سال 1366 بین تلیسه های حدود 7-12 ماهه یکی از گاوداریهای منطقه ورامین که مجموعا 1700 رأس گاو هولشتاین اصیل داشت بطور ناگهانی یک رأس تلیسه تلف و حدود 8-7 رأس دیگر از تغذیه باز ایستاده و موجب نگرانی صاحب دام می گردند. با توجه به وخامت اوضاع و فزونی گرفتن تعداد بیمار اینجانب در جریان امر قرار گرفته و بهمراهی یکنفر پاتولوژیست عازم محل شدیم. بمحض ورود به دامداری تعداد بیمار بالغ بر 23 رأس و تلفات به سه رأس رسیده بود. متعاقبا تعداد کل بیمار تا 43 رأس افزایش یافت. بنابگفته صاحب دام بیماری سابقه نداشته و فقط در تلیسه های سنین فوق مشاهده گردیده است. در ضمن طبق تقویم واکسیناسیون دامداری و ثبت تاریخ توسط مامور تلقیح واکسن شاربن در دهه اول بهمن ماه 1365 تزریق شده بود . جیره غذائی تلیسه ها مرکب از سیلوی ذرت ،کاوه و بمقدار کم کنسانتره و یونجه بود. با در نظر گرفتن چنین سابقه ای بررسیهای زیر انجام گرفت.