اثر دور آبیاری، باکتریهای محرک رشد و اسید هیومیک بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم کویر

به منظور بررسی اثر دور آبیاری، اسید هیومیک و باکتری­های محرک رشد (ازتوباکتر، آزوسپیریلوم و سودوموناس) بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم رقم کویر، آزمایشی در سال زراعی 90 - 1389 به صورت اسپیلت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در چهار تکرار در فشافویه (حسن آباد) اجرا شد. فاکتور اصلی (آبیاری) در سه سطح (آبیاری بر اساس 80، 120و 160 میلی‎متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A) و اسید هیومیک و مخلوط باکتری­های محرک (ازتوباکتر، سودوموناس و آزوسپیریلوم) هر یک در دو سطح عدم کاربرد و کاربرد به صورت فاکتوریل در نظر گرفته شدند. نتایج حاصل نشان داد که تنش خشکی عملکرد دانه را به طور معنی‎داری کاهش داد که این کاهش با توجه به نتایج آزمایش، احتمالا از طریق کاهش تعداد دانه در سنبله می باشد. هم‎چنین تنش خشکی باعث کاهش معنی‎دار عملکرد بیولوژیک شد. کاربرد باکتری‎های محرک رشد به طور معنی‎داری عملکرد دانه و درصد شاخص برداشت را تحت تأثیر قرار داد. از سوی دیگر در شرایط تنش شدید (آبیاری بر اساس 160 میلی‎متر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A) کاربرد اسید هیومیک باعث افزایش معنی‎دار عملکرد بیولوژیک و تعداد سنبله در واحد سطح شد. با توجه به نتایج این آزمایش، باکتری‎های محرک رشد و اسید هیومیک به‎عنوان دو نوع کود زیستی می‎توانند تا حدی برای کاهش اثرات منفی ناشی از تنش خشکی بر عملکرد و اجزای عملکرد گندم مورد استفاده قرار گیرند.