اثر جایگزینی سطوح مختلف کاه ‌گندم با گیاه ‌پنبه بر عملکرد، قابلیت ‌هضم، فراسنجه‌های خونی و رفتار نشخوار در میش‏های دالاق

این آزمایش به منظور بررسی آثار سطوح مختلف گیاه ­پنبه جایگزین کاه­ گندم بر عملکرد، قابلیت هضم، فراسنجه­های خونی و رفتار نشخوار در میش­های دالاق انجام شد. بدین منظور از 15 رأس میش با سه تیمار و پنج تکرار در یک طرح کاملاً تصادفی استفاده شد. سه تیمار آزمایشی در این تحقیق به ­ترتیب صفر، 50 و 100 درصد جایگزینی گیاه پنبه به جای کاه گندم بود. کل دوره آزمایشی 35 روز بود که متشکل از هفت روز عادت­پذیری به جیره و شرایط آزمایشی بود. وزن میش­ها به­صورت هفتگی ثبت شد. نمونه­های مدفوع و خوراک در روزهای 31 تا 35 به ­مدت پنج روز از هر تیمار به منظور تعیین قابلیت ­هضم جمع­آوری شد. خون­گیری در روز 35 و چهار ساعت پس از تغذیه صبحگاهی انجام شد. در روزهای 29 و 30، فعالیت­های مربوط به رفتار نشخوار میش­ها به­صورت 24 ساعته در هر دو روز برآورد شد. با توجه به نتایج حاصله، ماده ­خشک مصرفی و افزایش وزن میش‏ها در تیمار دوم (50 درصد جایگزینی گیاه ­پنبه) نسبت به دو تیمار دیگر بیشتر و ضریب تبدیل خوراک کمتر بوده، اما از نظر آماری تیمارها تفاوت معنی‏داری با هم از نظر عملکرد و ماده ­خشک مصرفی نداشتند. هم­چنین در بین تیمارهای آزمایشی از نظر قابلیت ­هضم اختلاف معنی­داری مشاهده نشد. تری‏گلیسیرید با افزایش میزان گیاه­پنبه‏ افزایش یافت (05/0>p )و گلوکز نیز در گروه شاهد کمترین و در تیمار دوم (حاوی 50 درصد گیاه پنبه) بیشترین مقدار را داشت (05/0>p ). در این آزمایش، رفتار خوردن و نشخوار با کاهش مقدار کاه­ گندم تمایل به افزایش داشت. به­طور کلی، اختلاف معنی­داری در رفتار خوردن، نشخوار و جویدن وجود نداشت. بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش، می­توان از گیاه پنبه‏ تا 100 درصد به­ عنوان علوفه جایگزین کاه­ گندم در تغذیه میش­های داشتی استفاده کرد.