الگوی اعتماد سیاسی در نهج‌البلاغه با استفاده از راهبرد داده بنیاد

اقتدار، مشروعیت و پیشرفت متوازن و پایدار کشورها مرهون همکاری و مشارکت مردم در امور مختلف است، حکومت‎ها جهت ارتقاء مشروعیت و اقتدار خود، و جلب همکاری و مشارکت مردم، ناگزیر باید اعتماد مردم را جلب کنند و مورد اعتماد مردم باشند. پژوهش حاضر پژوهشی بنیادی و کیفی است که با استفاده از راهبرد داده‌بنیاد نظام‎مند انجام شده است. با تحلیل داده‎ها براساس روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی 127 مفهوم و 14مقوله احصاء گردیده است. یافته‎های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که خدا‎محوری، عدالت‎محوری و مردم‎مداری با هم و در کنار هم می‎توانند به اعتماد مردم به نظام و حاکمان سیاسی منجر شوند؛ همچنین فرهنگ سیاسی جامعه بسترساز اعتماد سیاسی است و مؤلفه‎های حمایت مدیران و توطئه دشمنان عوامل مداخله‎گر هستند؛ به‎علاوه حاکمان با اتخاذ راهبردهای اصلاح و نظارت، خدمت‎رسانی و شایسته‎سالاری می‎توانند، موجبات حفظ و ارتقای اعتماد سیاسی را فراهم آورند، و به پیامدهای اعتماد سیاسی، یعنی بقای حکومت و رشد و پیشرفت دست یابند. با توجه به‌ اینکه نهج‎البلاغه از منابع اصیل فرهنگ اسلامی است و با فرهنگ بومی ‌ایران تطابق دارد؛ توجه، تمرکز و برنامه‎ریزی برای ارتقای مؤلفه‎های تحقیق حاضر می‎تواند اعتماد مردم به نظام و دولت را بهبود بخشد.