مقایسه درد و اضطراب کودکان حین دریافت بی حسی نسج پالاتال با دو روش ترنس پاپیلاری و دستگاه بی حسی کامپیوتری

مقدمه: تزریق بی‌حسی با حداقل درد، علاوه بر جلوگیری از بروز ترس و اضطراب در کودک، باعث ایجاد تمایل مثبت در کودکان نسبت به درمان های دندانپزشکی در آینده می‌شود. یکی از روش‌های تزریق بی‌حسی در فک بالا اینفیلتراسیون پالاتال است. استفاده از سرنگ های آسپیره شونده قدیمی رایج ترین شیوه انجام این تزریق محسوب می‌شود، اما روش ها و تکنولوژی های جدید نیز به منظور تزریق بی‌حسی با کم‌ترین میزان درد و اضطراب ابداع شده اند. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه میزان درد و اضطراب حین تزریق اینفیلتراسیون پالاتال در دو روش ترنس پاپیلاری و دستگاه بی‌حسی کامپیوتری در کودکان بود.مواد و روش‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 36 کودک 7-5 ساله که نیازمند درمان پالپوتومی و روکش استیل ضدزنگ (SCC) دو طرفه دندان‌‌های مولر اول و دوم شیری فک بالا بودند انجام شد. تزریق اینفیلتراسیون پالاتال با استفاده از دو تکنیک مختلف بی‌‌حسی موضعی ترنس پاپیلاری و دستگاه بی‌حسی کامپیوتری به روش Split Mouth انجام شد. میزان درد و اضطراب کودکان در دو تکنیک به کمک معیار‌ فیزیولوژیک (میزان ضربان قلب)، معیار Subjective درد (Faces Pain Rating Scale) و معیار Objective درد ((Sound Eye Motor, SEM اندازه‌گیری شد. نتایج توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 و در سطح اطمینان 95 درصد تجزیه و تحلیل شد. مقایسه میانگین‌ها توسط آزمون t مستقل و مقایسه فراوانی توسط آزمون دقیق فیشر انجام شد.یافته‌ها: در روش ترنس پاپیلاری افزایش میزان ضربان قلب حین پروسه بی‌‌حسی پالاتال به طور معنی‌داری کمتر از روش دستگاه بود. (P=0/006) فراوانی معیار SEM نیز در تکنیک ترنس پاپیلاری کمتر بود اما از نظر آماری معنی‌دار نبود (0/592=P). به علاوه بین فراوانی معیار Faces pain rating scale در بی‌‌حسی پالاتال در دو روش دستگاه و ترنس پاپیلاری تفاوت معنی‌‌دار وجود نداشت. (0/154=P).نتیجه‌‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تکنیک ترنس پاپیلاری نسبت به تکنیک دستگاه بی‌‌حسی کامپیوتری موجب اضطراب کم‌‌تری حین تزریق بی‌‌حسی پالاتال در کودکان شد.