چگونگی تجربه زیسته دانشگاهیان از تفکر انتقادی دردانشگاه‌های ایرانی (مطالعه: موردی: دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان)

هدف این تحقیق سنجش تجربه زیسته دانشگاهیان در دو دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در تفکر انتقادی بود روش تحقیق در این تحقیق کیفی از نوع پدیدارشناسی بود و ابزار جمع‌آوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته بر مبنای نمونه هدفمند و با استفاده از شیوه تکمیلی گلوله برفی بود که با 28 نفر از دو جامعه دانشگاه اصفهان و دانشگاه علوم پزشکی شامل اعضای هیأت علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی مصاحبه به عمل آمد؛ از مصاحبه 6 به بعد مسیر اکتشاف رو به بسط و تعمیق گذاشت و با مصاحبه 29 به اشباع رسید سپس 634 گزاره با نرم‌افزار مکس کیودا 22 از مصاحبه‌ها استخراج شد. و کدگذاری شروع شد با این تعداد تحلیل مضمون اصلی و فرعی و هم‌خانواده‌سازی گزینه‌های برای رسیدن به مقولات به‌صورت دستی انجام شد. مقوله‌بندی و کدگذاری انجام شد و مدل مفهومی از تم‌های اصلی و فرعی تدوین شد. نتایج به‌دست آمده بیانگر این است که تفکر انتقادی: زیست شرافتمدانه و مسئولانه (معنی واقعی و قدیمی فرد دانشگاهی)، تفکر انتقادی ابعاد شناختی و عاطفی و ارتباطی را معرفی می‌نماید و ارتباط تفکر انتقادی با ابعاد مختلف زیست اجتماعی و معنوی و شخصی را برجسته می‌نماید انسان را به اندیشیدن به فرا دست‌ها و انسانی اندیشیدن راهنمایی می‌کند برخی هم به خاطر تجربه‌های ناخوشایند از تفکر انتقادی در دوران تحصیلی هنگام رسیدن به درجه استادی در سر کلاس دانشجویان را آزاد می‌گذارند تا انتقادی بار بیایند.