اثر تزریق درون تخم مرغی جدایه های لاکتوباسیلوس از دستگاه گوارش طیور بومی ایران بر قابلیت جوجه درآوری، پاسخ ایمنی و عملکرد رشد جوجه های گوشتی

برای بررسی اثر تزریق درون تخم­مرغی جدایه­های لاکتوباسیلوس طیور بومی ایران بر قابلیت جوجه­درآوری، پاسخ ایمنی و عملکرد رشد جوجه­های گوشتی، در روز 18 دوره جوجه­کشی، 672 عدد تخم‌‌مرغ دارای جنین (سویه راس 308) به 24 واحد آزمایشی شامل شش تیمار و چهار تکرار (28 عدد تخم­مرغ در هر تکرار) در قالب طرح کاملاً تصادفی تقسیم شدند. تیمارهای مرحله پرورش عبارت بودند از جوجه­های تفریخ شده از تخم­مرغ­های: 1- تزریق سرم فیزیولوژیک (سالین 9%، شاهد منفی)، 2-تزریق سرم فیزیولوژیک (سالین 9%) به­همراه آنتی­بیوتیک محرک رشد (آویلامایسین) در جیره (شاهد مثبت)، 3- تزریق جدایه لاکتوباسیلوس سالیواریوس Pls2، 4- تزریق جدایه لاکتوباسیلوس روتری Plr6، 5- تزریق جدایه لاکتوباسیلوس روتری Plr4و 6- تزریق جدایه لاکتوباسیلوس روتریPlr2. هر یک از جدایه­ها به­مقدار 105 CFU برای تزریق در هم تخم­مرغ مورد استفاده قرار گرفت. تزریق جدایه­های لاکتوباسیلوسی، اثر منفی بر قابلیت جوجه­درآوری نداشت (05/0P). شاخص کارآیی تولید اروپایی در گروه تزریق جدایه­های لاکتوباسیلوسی بیشتر از گروه شاهد منفی بود (05/0>P). تزریق Plr4 و Plr2 موجب افزایش عیار آنتی­بادی کل اولیه و ثانویه علیه سلول­های گلبول قرمز گوسفندی در مقایسه با گروه شاهد منفی شد (05/0>P). تزریق جدایه­های لاکتوباسیلوسی موجب کاهش غلظت کلسترول سرم خون جوجه­های گوشتی شد (05/0>P). استنتاج نهایی این است که تزریق لاکتوباسیلوس­های مورد استفاده در این تحقیق به­ویژه Plr4 و Plr2، در مراحل انتهایی جنینی به­عنوان ترکیب میکروبی مناسب، بدون اثر منفی بر قابلیت جوجه­درآوری ارزیابی شده و می­توانند از راه اثرگذاری مفید بر پاسخ ایمنی و فراسنجه­های خونی موجب بهبود عملکرد جوجه­های گوشتی شوند.