در این پژوهش، اثر شکل فیزیکی و نحوه عرضه خوراک بر عملکرد رشد، گوارشپذیری ظاهری، برخی فراسنجههای شکمبهای و خونی برههای پرواری مورد بررسی قرار گرفت. 28 رأس بره نر بهمدت 75 روز با چهار جیره (TMR با کنسانتره مش، کنسانتره مش و علوفه بهصورت مجزا، TMR با کنسانتره پلت و کنسانتره پلت و علوفه بهصورت مجزا) تغذیه شدند. تغذیه کنسانتره پلت در دوره رشد، ضرایب گوارشپذیری ADF و NDF و در دوره پایانی، ضرایب گوارشپذیری مواد مغذی، ماده خشک و ماده آلی و ADF را افزایش داد (05/0>P). تغذیه کنسانتره مش در دوره پایانی، نیتروژن اورهای خون، فعالیت آلانین آمینوترانسفراز و زمان فعالیت خوردن و جویدن را افزایش داد و سبب کاهش زمان استراحت شد (05/0>P). تغذیه جداگانه علوفه و کنسانتره در دوره رشد و پایانی باعث افزایش مصرف خوراک، بهبود گوارشپذیری چربی خام شد و میزان pH شکمبه و فعالیت آلکالین فسفاتاز را در دوره پایانی افزایش داد. تغذیه خوراک مخلوط در دوره رشد موجب افزایش گوارشپذیری NDF و فعالیت آلکالین فسفاتاز و در دوره پایانی باعث بهبود گوارشپذیری ظاهری ADF شد (05/0>P). برهمکنش بین نحوه فرآوری کنسانتره و عرضه خوراک بر ضرایب گوارشپذیری چربی خام، نیتروژن اورهای خون و فعالیت خوردن در دوره رشد، پروتئین خام و چربی خام دوره پایانی تاثیر داشت (05/0>P). فرآوری کنسانتره و نحوه عرضه آن و برهمکنش بین فرآوری کنسانتره و نحوه عرضه بر روی هیچکدام از فراسنجههای عملکردی تاثیر نداشت (05/0P>). نتایج نشان داد که شکل فیزیکی و نحوه عرضه خوراک بر گوارشپذیری ظاهری، فراسنجههای شکمبهای و خونی و رفتار تغذیهای تأثیرگذار است، اما تأثیری بر عملکرد رشد نداشت.
原文链接
分享
引用
