بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر ادراک خویشتن کودکان دارای لکنت زبان مراجعه کننده به مراکز گفتار درمانی شهر تنکابن

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر ادراک خویشتن کودکان دارای لکنت زبان مراجعه کننده به مراکز گفتار درمانی شهر تنکابن صورت گرفت.تحقیق حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون و پس آزمون با گروه کنترل (با پیگیری دو ماهه) که از لحاظ هدف از نوع کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش کودکان دارای اختلال لکنت زبان مراجعه‌کننده به مراکز گفتار درمانی شهر تنکابن در نیمه اول سال 1400 می‌باشد که به روش نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس تعداد 30 نفر به طور تصادفی انتخاب (3 نفر به صورت ذخیره و جایگزین کنار نگه داشته شدند) و در یکی از دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفره) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ادراک خویشتن (شوستروم، 1962) بود. تحلیل داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS 26 صورت گرفته و نتایج نشان داد اثر زمان، گروه و تعامل زمان و گروه برای متغیر ادارک خویشتن معنا دار است (001/0>). با توجه به اثر گروه و جدول میانگین ها درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) باعث کاهش ادارک خویشتن کودکان دارای لکنت زبان مراجعه‌کننده به مراکز گفتار درمانی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد که با توجه به اثر زمان و تعامل زمان و گروه بین مراحل ارزیابی در ادارک خویشتن تفاوت معنا داری وجود داشت. بنابراین می توان گفت؛ درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر ادارک خویشتن کودکان دارای لکنت زبان مراجعه‌کننده به مراکز گفتار درمانی شهر تنکابن اثر بخش است.