In this study, the findings of quantitative studies conducted in Turkey and abroad between 2002 and 2022, in which the effect of the Montessori Education Program (MEP) in the pre-school period was examined, were combined through meta-analysis. Master's theses, doctoral dissertations, and articles published nationally and internationally between 01.01.200215.05.2022 with pre-test and post-test control group mean scores, standard deviation values, and sample sizes were included. As a result of the searches made in the Council of Higher Education (CoHE) National Thesis Center, Web of Science (WOS), and Proquest databases, 40 studies and 22 sub-studies meeting the inclusion criteria were included in the study. The effect size values of the studies were calculated one by one. Microsoft Excel 2010 and Statistical Package for Social Sciences 27 (SPSS) programs were used for statistical calculations. The calculated data were analyzed using Comprehensive Meta-Analysis (CMA) software. Due to the heterogeneity of the data, the random effects model was used in the calculations. Based on the random effects model, study findings indicate that the overall effect size of MEP on pre-school education was 1.737, which is positive and strong. This indicates that the MEP applied to the experimental groups was significantly more effective than the other methods applied to the control groups.

The main purpose of the study is to examine the metaphorical perceptions of preschool children towards foreign language. Phenomenology design was used in the research. The study group consists of 195 preschool children receive foreign language education in preschool education institutions affiliated to Ankara Provincial Directorate of Family and Social Services during the 2022-2023 academic year. A metaphor survey using the prompt “Foreign language is like … because …” was conducted to collect the research data. A total of 32 invalid metaphors were excluded, and 163 valid metaphors were included in the analysis. Among these, 64 metaphors were produced by 4-year-old children, while 99 were produced by 5-year-olds. In terms of gender distribution, 83 metaphors were developed by boys and 80 by girls. The metaphors generated by the participants were categorized into two main groups: positive and negative. The positive metaphors were classified into 11 conceptual subcategories, including “Language,” “People and Characters,” “Actions,” “Country,” “Plants and Animals,” “Object,” “Foreigner,” “Activity,” “Numbers,” “Teacher,” and “City.” In contrast, the negative metaphors were grouped under four conceptual subcategories: “Language,” “Actions,” “Plants and Animals,” and “Foreigner.” Among all responses, “English” (f=21) was the most frequently produced metaphor; thus, the leading conceptual category was “Language”. Consequently, the study found that preschool children produced 147 positive and 16 negative metaphors regarding foreign languages. These findings suggest that the majority of preschool children hold positive perceptions of “foreign language”.

Okul öncesi öğretmenlerinin dijital okuryazarlığa ilişkin görüşlerini ortaya koymak ve bu görüşleri derinlemesine betimlemek amacıyla yürütülen bu çalışma nitel bir araştırmadır; bu doğrultuda fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu, amaçlı örnekleme (ölçüt ve maksimum çeşitlilik) yoluyla belirlenen ve Ankara’nın beş ilçesinde görev yapan 60 okul öncesi öğretmeninden oluşmaktadır. Veriler, araştırma amacı doğrultusunda geliştirilen ve uzman görüşleri ile pilot uygulama sonrası yedi soruya indirgenen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler betimsel analiz tekniğiyle çözümlenmiştir. Geçerlik, araştırma sürecinin ayrıntılı biçimde raporlanmasıyla; güvenirlik ise kodlama sürecinde sağlanan tematik tutarlılıkla desteklenmiştir. Bulgular, öğretmenlerin dijital okuryazarlığı üç eksende kavramsallaştırdıklarını göstermektedir: (i) dijital araçların doğru ve bilinçli kullanımı (pedagojik ve etik boyut dâhil), (ii) teknolojinin öğretim süreçleriyle bütünleştirilmesi ve (iii) doğru bilgiye erişim, analiz ve doğrulama. Uygulamada öğretmenlerin en sık arama motorlarından (özellikle Google) yararlandıkları; akademik veri tabanları ve yapay zekâ destekli araçlara yönelimin ise görece sınırlı kaldığı görülmüştür. Katılımcılar dijital araçları sıklıkla kullandıklarını belirtmiş; yeterlilik değerlendirmelerinde genel olarak olumlu bir algı bildirmekle birlikte, güvenilirlik ve akademik derinlik gerektiren durumlarda eleştirel doğrulama ihtiyacına vurgu yapmışlardır. Güvenilirlik değerlendirmesinde kaynağın niteliği ve güncelliği öne çıkarken, doğrulamada çoklu kaynaklardan karşılaştırma yaygın bir strateji olarak kullanılmıştır. Sınıf içi yansımalar, dijital unsurların evrensel düzeyde entegrasyonunu ortaya koymaktadır: öğretmenler sabit (akıllı tahta, projeksiyon) ve taşınabilir araçlarla (telefon, bilgisayar) etkinlik, eğitici oyun, sunu ve video/şarkı destekli uygulamalar tasarlamakta; veli iletişimini dijital kanallar üzerinden sürdürmektedir. Sonuçlar, dijital okuryazarlığın öğretim kolaylığı, görsel-işitsel zenginlik ve etkinlik çeşitliliği gibi pedagojik kazanımlar sağladığını; ancak bilgi doğrulama, akademik kaynaklara erişim ve kurumsal destek boyutlarında sistematik güçlendirmeye ihtiyaç bulunduğunu göstermektedir. Çalışma, hizmet içi eğitimler, öğretmenlere özel dijital platformlar, sınıf altyapısının iyileştirilmesi ve lisans programlarına dijital okuryazarlık derslerinin eklenmesi yönünde somut öneriler sunmaktadır.

Bu çalışmanın amacı, okul öncesi öğretmen adaylarının geleneksel oyunlara yönelik görüşlerinin niteliksel olarak incelenmesidir. Çalışma grubu, Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde eğitimine devam eden, araştırmaya gönüllü katılan 20 okul öncesi öğretmen adayından oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen ve açık uçlu sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış bir görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde, “betimsel analiz” yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, okul öncesi öğretmen adaylarının geleneksel oyunlar ile ilgili bilgi sahibi oldukları, geleneksel oyunlara yönelik görüşlerinin olumlu olduğu, geleneksel oyunlar konusunda kendilerini yeterli buldukları, ilgili ve istekli oldukları ve bu durum üzerinde üniversite eğitimlerinde almış oldukları geleneksel çocuk oyunları dersinin etkili olduğu söylenebilir. Araştırma, okul öncesi öğretmen adaylarının geleneksel oyunlara yönelik görüşlerinin detaylı bir şekilde incelenmesi açısından literatüre katkı sağlamıştır. Öğretmen adaylarının en çok tercih ettiği geleneksel oyun, “yakartop” oyunudur ve psikomotor gelişimi desteklemektedir. Öğretmen adayları en fazla psikomotor gelişimi destekleyen geleneksel oyunları, en az sosyal-duygusal gelişimi destekleyen oyunları tercih etmişlerdir. Öğretmen adayları, geleneksel oyunlardan “yağ satarım” oyununun çocukların tüm gelişim alanlarını desteklediğini belirtmişlerdir. Öğretmen adaylarına göre, geleneksel oyunlarla çocuklara kazandırılması amaçlanan hedeflerin başında gelişim alanlarının desteklenmesi gelmektedir ve geleneksel oyunların daha etkili kullanabilmesi için açık alanların aktif kullanılması gerekmektedir.

Nowadays, with the widespread use of mobile devices and the internet, the age range of users has decreased to the preschool period. Games in application stores do not always contain educational content. The content encountered is important for children who spend some of their time playing games on mobile devices. In line with this, the present study aimed to examine the support status of mobile applications for children regarding the acquisitions in the Preschool Curriculum. The sample of the study, in which the document analysis method was employed, consists of 24 mobile applications for children in the Google Play Store. While examining the applications, the data were processed into the Application Review Form created on Google Forms by the researcher, and all the data were analyzed at the end of the review process. According to the study results, it was revealed that the examined mobile applications could support 28 acquisitions out of a total of 63 acquisitions in the Preschool Curriculum and the highest number of supportable acquisitions belonged to the cognitive development domain. It was concluded that mobile applications were insufficient to support the acquisitions in other development domains and mobile applications could be used as an educational tool only for some acquisitions, and suggestions were presented in this direction.

Bu çalışmada okul öncesi öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarının kullanımına yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu temel amaç çerçevesinde okul öncesi öğretmenlerinin sınıflarında hangi Web 2.0 araçlarına yer verdiklerinin belirlenmesi, bu Web 2.0 araçlarının okul öncesi eğitimde nasıl kullanıldığına dair pedagojik perspektifin ortaya konulması ve bu araçların okul öncesi öğrencilere eğitim sürecinde kullanım amaçları doğrultusunda ne derece katkı sağladığının, olumlu ve olumsuz yönlerinin değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Bu çalışma nitel araştırma yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, nitel araştırma desenlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu belirlenirken amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubunun seçiminde ölçüt olarak okul öncesi öğretmenlerinin daha önce Web 2.0 araçlarını tanımış, kullanmış ve bilgi sahibi olması ve eğitim süreçlerinde aktif olarak kullanıyor olmaları belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu; Konya ilinde çeşitli devlet okullarında çalışmakta olan 10 kadın okul öncesi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırmalar kapsamında yer verilen açık uçlu cevaplar içeren yarı yapılandırılmış “görüşme formu” kullanılmıştır. Veriler analiz edilirken nitel araştırma yöntemlerinde kullanılan betimsel analiz kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; okul öncesi öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını kullanımı konusunda kendilerini yetkin hissettikleri; Storyboard, Zoom, Storyjumper, Canva, Popplet gibi teknolojik araçları okul öncesi eğitimde etkin bir şekilde kullandıkları; yeterli düzeyde araç ve gerecin bulunmaması, teknolojik alt yapıdaki sorunlar, çocukların hazır bulunuşluk düzeylerinin yetersiz olması, okuma yazma bilmemeleri ve aile katılımının yetersizliği gibi nedenlerden ötürü uygulamalarda zorluklar yaşadıkları; Web 2.0 araçlarıyla çocukların aktif katılımını sağlayarak, ilgi ve dikkatlerini olumlu yönde geliştirerek, en önemlisi eğlenmelerini sağlayarak kendilerini geliştirmelerine fırsat sundukları, öğrenmeyi destekledikleri; Web 2.0 araçlarına günlük eğitim akışında yer verildiğinde anlatılanları çocuklar için somutlaştırdıkları ve çocukların aktif katılımlarını sağlayarak öğrenmeyi daha kolay ve keyifli bir süreç haline getirdikleri tespit edilmiştir.

This qualitative study aims to gather preschool teachers’ opinions about disaster education given in the preschool period. The phenomenological approach was used in the study to describe and explain the experiences related to a particular phenomenon and situation in detail. The research study group consisted of 76 preschool teachers selected through criterion and maximum diversity sampling methods. The data collection tools utilized in this study include a semi-structured "Interview Form" consisting of open-ended questions and a "Personal Information Form." The descriptive analysis technique, one of the qualitative data analysis methods, was used to analyze the data obtained from the interview form. According to the research results, most preschool teachers think disaster education is necessary for the preschool period and emphasize that they aim for children to know the types of natural disasters through disaster education. The basic concepts that should be taught to children about disasters are "danger", "precaution", "risk",and "damage." Preschool teachers generally stated that "earthquake" was the most common disaster and "avalanche" was the least common disaster mentioned in disaster education. Most of the teachers indicated that they regularly incorporate "game" activities in disaster education and the education provided should be appropriate for the children's age. Preschool teachers stated the benefits of disaster education for children as "being prepared for emergencies", "gaining life skills" and "raising awareness." Most preschool teachers agree that effective disaster education should give children "the necessary knowledge and abilities to get ready for and manage disasters".

Okul öncesi dönemde hem normal gelişim gösteren hem de engeli olan çocuklar için öykü kitapları hiç şüphesiz ki değerler eğitimi açısından oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu araştırma Engeli Olan Çocuklar İçin Kapsayıcı Erken Çocukluk Eğitimi Projesi’nde yer alan öykü kitaplarında hangi değerlere ne kadar sıklıkla yer verildiğini tespit etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada verilerin toplanması, analizi ve yorumlanması nitel araştırma yöntemine göre yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini okul öncesi dönem çocukları için uygun olan ve Engeli Olan Çocuklar İçin Kapsayıcı Erken Çocukluk Eğitimi Projesi’nde yer alan 38 adet öykü kitabı oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak 24 değerden oluşan Değerler Kontrol Listesi kullanılmıştır. Verilerin toplanması aşamasında doküman analizi yöntemi, verilerin analizi aşamasında ise içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sevgi, mutluluk, işbirliği, arkadaşlık ve özgürlük değerlerinin öykü kitaplarında en çok rastlanan değerler; çalışkanlık, merhamet, barış, alçak gönüllülük, vatanseverlik ve adalet değerlerinin ise öykü kitaplarında en az yer verilen değerler olduğu belirlenmiştir. Öykü kitaplarındaki toplam cümle sayısıyla karşılaştırıldığında değer ifade eden cümlelerin toplam cümleye oranı %52,4’tür. Öykü kitaplarında Değerler Kontrol Listesi’ndeki tüm değerlere farklı oranlarda ve farklı değer ifadeleriyle yer verildiği tespit edilmiştir. Bütün öykü kitaplarında sevgi ve mutluluk değerlerine vurgu yapılmıştır. Ulaşılan sonuçlar çerçevesinde çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Araştırma sonuçlarının öğretmenlere, ebeveynlere, yazarlara ve araştırmacılara katkı sağlaması beklenmektedir.

Bu çalışmada çocuğu okul öncesi eğitim alan ebeveynlerin okul öncesi eğitime yönelik görüşlerinin niteliksel olarak değerlendirilmesi ve bu değerlendirmeler neticesinde ebeveynlerin genel olarak okul öncesi eğitime bakış açılarının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Nitel bir araştırma olan bu çalışmada olgu bilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu, amaçsal örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilen, Siirt ilinde ve ilçelerinde ikamet eden ve 0-6 yaş aralığında çocuğa sahip olan 26 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırmanın veri toplama aracı olarak nitel araştırmalarda kullanılması uygun olan yarı yapılandırılmış ve açık uçlu sorulardan oluşan Ebeveyn Görüşme Formu kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Öncelikle görüşme formundaki sorular temel alınarak çerçeve bir tema oluşturulmuştur. Her bir soruya ait veriler detaylı incelenmiş ana başlıklar ve alt kategoriler oluşturulmuştur. Araştırmanın bulgularına göre, ebeveynlerin okul öncesi eğitimin tanımı konusunda çok detaylı fikir sahibi olmadıkları; çocuklarını okul öncesi eğitim kurumuna göndermeyi tercih ettikleri; okul öncesi eğitimin zorunlu olması gerektiğini düşündükleri ancak okul öncesinde eğitime başlama yaşı olarak 3 yaşı erken, 5 yaşı uygun buldukları; okul öncesi eğitim süreci hakkında çok genel bir bilgiye sahip oldukları; okul öncesi eğitimin önemli ve çocuğun gelişimine, eğitim ve öğretim hayatına katkı sağladığını düşündükleri; veli öğretmen iş birliğini önemsedikleri ancak nasıl iş birliği yapabileceklerine dair yeterli bilgi sahibi olmadıkları ve okul öncesi eğitime yönelik istek ve önerilerinin çocuklarının sosyalleşmesi ve eğitim ihtiyaçlarına yönelik olduğu tespit edilmiştir.

The main aim of this study was to qualitatively analyze preschool teachers’ opinions about the aggressive behaviors of children in the classroom. The phenomenology design, one of the qualitative research methods, was used in the study. 46 preschool teachers selected by the maximum diversity sampling method constituted the study group. The data of the study were collected using the semi-structured interview technique, and the data were analyzed using the descriptive analysis technique. According to the results of the study, preschool teachers generally described the aggressive behavior as “damaging friends,” mentioned that the type of aggression they mostly encountered in the classroom was “physical aggression” and stated that the most important factor affecting aggression in the preschool period was “parental attitudes.” Furthermore, preschool teachers indicated that aggressive behaviors generally emerged “during game activities,” that the communication of children exhibiting aggressive behaviors with their peers was usually negatively affected, and that they mostly used the “verbal warning” and “punishment” method to cope with aggressive behaviors in the classroom, however, they also emphasized that they felt inadequate in coping with aggressive behaviors. The activities that will allow children to express themselves and their feelings, to properly communicate with their surroundings and to get rid of their energy can be included in preschool education institutions. Teachers can be provided with applied in-service training seminars on how they can cope with aggressive behaviors and what kinds of effective methods they should use. Furthermore, it is also considered useful to organize information seminars on how parents should approach their children’s aggressive behaviors.

Bu araştırma, köy ve kentte yaşayan, anasınıfına devam eden çocukların anne baba tutumlarının ve bazı değişkenlerin sosyal becerilerinde farklılık yaratıp yaratmadığının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma Konya ili Kadınhanı ilçesine bağlı köylerde, anasınıfına devam eden 140 köy çocuğu ile Konya ili Karatay ilçesinde anasınıfına devam eden 180 çocuk olmak üzere toplam 320 çocuk üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada çocukların sosyal becerilerini belirlemek amacıyla “Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği”, çocuklar ve aileleri ile ilgili bazı bilgileri elde etmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanan “Kişisel Bilgi Formu” ve anne baba tutumunu belirlemek amacıyla “Anne- Babalık Stilleri ve Boyutları Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; anne baba tutumlarından demokratik anne tutumunun, çocukların cinsiyetinin, anne eğitim düzeyinin ve kardeş sayısının kent merkezindeki çocukların sosyal becerileri üzerinde anlamlı bir farklılığa yol açtığı tespit edilmiştir. Anne baba tutumlarından demokratik baba tutumunun, otoriter anne -baba tutumunun, izin verici anne- baba tutumunun, çocukların yaşının, anne–baba yaşının, anne-baba mesleğinin, baba eğitim düzeyinin çocukların sosyal becerileri üzerinde anlamlı bir farklılığa yol açmadığı saptanmıştır. Anne baba tutumlarından demokratik anne-baba tutumunun, otoriter anne–baba tutumunun, izin verici baba tutumunun köy merkezinde bulunan çocukların sosyal becerilerinde anlamlı bir farklılığa neden olduğu tespit edilmiştir. İzin verici anne tutumunun, çocukların yaşının, cinsiyetinin, anne-baba yaşının, anne–baba eğitim durumunun, anne–baba mesleğinin ve kardeş sayısının çocukların sosyal becerileri üzerinde anlamlı bir farklılığa neden olmadığı görülmüştür.

This research is a qualitative study to determine the opinions of preschool teachers and pre-service teachers on environmental education and environmental awareness for sustainable development. The phenomenology approach, which focuses on individuals’ own experiences and the meaning of a phenomenon, was used in this direction. The study group of the research consisted of 68 preschool teachers and 72 pre-service preschool teachers. In the study, a semi-structured interview form consisting of open-ended questions was used as a data collection tool. The content analysis technique was used in the analysis of the data obtained from the interview form. According to the research results, it can be said that pre-service teachers have more theoretical knowledge than teachers and teachers have more practical knowledge than pre-service teachers. This can be explained by the fact that the knowledge that pre-service teachers obtain at university is quite new, they spend more limited time with children within the scope of applied courses, teachers communicate much more with children every day and they are more distant from theoretical knowledge. Furthermore, it can be said that teachers and pre-service teachers are sensitive towards environmental problems, interested in environmental education, willing and open to development.

This study aimed to examine the influence of the ‘Board Game Based Cognitive Training Programme’ (BGBCTP) on the cognitive development of the second and third graders among primary school children. BGBCTP is based on educational board games for second and third graders and aims to help them develop cognitive skills. Mixed method was used and it was carried out within the framework of embedded design. A quasi-experimental pretest-posttest design was the quantitative data gathering method and a case study was the qualitative one. The participant group consisted of 120 children (60 in the experimental group, 60 in the control group). The interviews were conducted with twenty grade teachers who carried out the training programme in the experimental group.  The General Information Form, The Thurstone Primary Mental Abilities Test 7-11 (PMA 7-11) and “Semi-structured Interview Form” were used to collect data. PMA 7-11 was used to statistically test the influence of BGBCTP on the development of second and third graders’ cognitive skills. BGBCTP was used by the researcher with the children in the experimental group in a ‘regular and controlled’ manner, for 12 weeks, 2 days in a week, 1 hour each day (a total of 24 hours), in addition to their daily activities in their regular environment. For quantitative data analysis, the dependent-samples t-test was carried out for in-group comparisons, whereas the independent-samples t-test was used for intergroup comparisons. For qualitative data analysis, a descriptive analysis approach was used. The quantitative research findings indicated that the BGBCTP has had a significantly positive effect on the cognitive developments of the children in the experimental group. Besides the qualitative research findings revealed that the BGBCTP has a positive effect on children’s linguistic, shape-space, reasoning, discrimination and numerical abilities. In conclusion, BGBCTP is an effective programme on the cognitive development of children.

This study, which was carried out to determine the opinions of pre-school teachers and pre-service teachers on values education in the pre-school period, is a qualitative study. The case study design was used in the study. The study group of the research consists of 60 pre-school teachers working at independent kindergartens and nursery classes affiliated to Konya Provincial Directorate of National Education and 60 pre-service teachers studying at Necmettin Erbakan University, Department of Pre-School Education. The data in the study were collected using the "Personal Information Form" and the semi-structured interview form that consists of open-ended questions. In research results, the main factor affecting values education in the pre-school period is "family" according to the common opinions of teachers and pre-service teachers. The values that pre-school children must acquire in the family are "respect" and "love". The values that pre-school children must acquire at pre-school education institutions are "helpfulness" and "empathy". The type of activity used for introducing values in preschool education is "play activity". The values education given to pre-school children supports "social-emotional development" area. The teachers and the pre-service teachers expressed the benefit that values education given in the pre-school period provides to children in their future lives as "being a good person". The reason for giving values education at pre-school education institutions is to "prepare the children for their future roles".

Bu arastirmanin temel amaci okul oncesi ogretmenlerinin ve ogretmen adaylarinin okul oncesi donemde uygulanan drama etkinlikleri hakkindaki goruslerinin incelenmesidir. Arastirmada nitel arastirma desenlerinden biri olan betimleyici fenomenoloji deseni kullanilmistir. Calisma grubunu olcut ornekleme yontemiyle secilen 30 okul oncesi ogretmeni ve 30 okul oncesi ogretmen adayi olusturmustur. Arastirmada, veri toplama araci olarak acik uclu sorulardan olusan yari yapilandirilmis gorusme formu kullanilmistir. Veri analizinde “icerik analizi” kullanilmistir. Arastirma bulgularina gore ogretmenlerin ve ogretmen adaylarinin cogu okul oncesi egitimde drama etkinliklerine yer vermenin “yaparak yasayarak ogrenme surecini destekleme” acisindan onemli oldugunu belirtmislerdir. Drama etkinliklerine yer vermenin amaci “soyut kavramlari somutlastirma” olarak; drama uygulamalarinda goz onunde bulundurulmasi gereken en onemli kosul “bireysel farkliliklar” olarak aciklanmistir. Drama egitiminin en cok destekledigi gelisim alani ogretmenlerin cogu tarafindan “sosyal-duygusal gelisim”; ogretmen adaylarinin cogu tarafindan “dil gelisimi” olarak belirtilmistir. Drama etkinliklerinde en cok tercih edilen teknik ogretmenlerin cogunluguna gore “rol oynama”; ogretmen adaylarinin cogunluguna gore “hikâye canlandirma”dir. Okul oncesi donemde uygulanan drama etkinliklerinde en onemli asama ogretmen ve ogretmen adaylarinin cogunluguna gore “degerlendirme”dir. Okul oncesi donemde uygulanan drama etkinliklerinde karsilasilan zorluklari ogretmen ve ogretmen adaylarinin cogunlugu “cocuklarin performans farkliligi” olarak ifade etmislerdir. Hem ogretmenlerin hem de ogretmen adaylarinin okul oncesi donemde uygulanan drama etkinliklerine yonelik bilgi sahibi olduklari tespit edilmistir ancak ogretmenlerin ve ogretmen adaylarinin sinif ici drama uygulamalari icin daha fazla olanaga ve deneyim kazanmaya ihtiyac duyduklari soylenebilir.