Objective: This study was conducted to determine the changes in nutrition and hygiene habits of university students and their fear levels of COVID-19 during the COVID-19 pandemic period. Methods: The study was conducted through an online questionnaire with the students who were studying at Sakarya University Health Services Vocational School and Health Sciences University Hamidiye Vocational School of Health between May-June 2020 and accepted to participate in the study. The data were analyzed in SPSS 21 program, p
Amaç: Kolorektal kanser, erken tespitinde cerrahi kür sağlanabilen yaygın bir kanser türüdür. Bu kanser tipinde tedaviye yanıtın erken belirlenmesi yaşam süresini olumlu etkilemektedir. Çalışmamızda kolorektal kanseri olan hastaların, ameliyat sonrasındaki klinik yönetimlerinde F-18 FDG PET/BT’nin tanısal önemini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Haziran 2016 ve Ocak 2020 tarihleri arasında 168 hasta kolorektal kanser yönetimi amacıyla bölümümüze yönlendirilmiştir. Bu hastaların hepsi primer kolon tümörleri için ameliyat edilmişlerdi. Sistemik tedavi öncesinde ve sonrasında tedavi yanıtının değerlendirilmesi amacıyla bazal ve ardışık F-18 FDG PET/BT incelemesi yapılmıştır. F-18 FDG PET/BT taramaları sırasıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Hastalar primer tümör lokalizasyonlarına göre gruplandırıldı. Toplam 168 hastanın 55’inde sağ kolonda, 33’ünde sol kolonda, 14’ünde transvers kolonda, 61’inde rektosigmoid kolonda ve 5’inde çekumda primer tümör saptandı. Lokal rekürrens 57 hastada saptanmış olup 33’ü erkek (%57.9) ve 24’ü (%42.1) kadındı. Lokal rekürrense ait ortalama SUVmaks 8.97±3.42 g/ml olarak saptandı. Ek olarak çıkan kolon grubunda 2 hastada (%1.20) yeni tümöral odak gözlendi. Sonuç: Kolorektal kanserli hastalarda, yapılabiliyorsa kolon rezeksiyonu tedavide ilk aşamadır. Küratif cerrahi sonrası ilk iki yıl içinde, hastaların yaklaşık %40’ında rekürrens görülebilmektedir. Rekürrensin erken tespiti, hastaların yaşam süresini iyileştirmektedir.
Objective: Our aim was to investigate the immunohistochemical expression of β-catenin and Sox-2 in adenomatous polyps and adenocarcinoma of colon and also to evaluate the effects of these markers in adenoma-carcinoma sequence and their association with clinicopathological parameters. Methods: Fifty-six tubular adenomas with low grade dysplasia (TALGD), 53 tubular adenomas with high grade dysplasia (TAHGD), 44 tubulovillous adenomas (TVA), 29 villous adenomas (VA) and 60 adenocarcinomas were included in the study. The nuclear staining of Sox2 was evaluated as well as both nuclear and cytoplasmic stainings of β-catenin. A semiquantitative scoring was performed. The results were compared between the groups and the relationship of the results with clinicopathological parameters was evaluated. Results: Nuclear and cytoplasmic β-catenin expressions of the adenocarcinomas were higher than polyps. The expressions in the VA and TVA polyp groups were higher than the expressions in TAHGD and TALGD, respectively. Membranous β-catenin expression in the adenocarcinoma was higher than the polyps except VA. The evaluation between polyp groups with respect to membranous β-catenin staining revealed a statistically significantly difference in favor of VA compared with TVA, TAHGD and TALGD; in favor of TAHGD compared with TVA, in favor of TVA compared with TALGD while it was found statistically significantly higher in TAHGD than TALGD. Conclusion: The results regarding β-catenin expression of the polyp groups were consistent with the literature. There was a positive correlation between β-catenin expression (nuclear and cytoplasmic) and malignancy. High Sox2 expressions were found correlated with malignancy potential. Large sampling size investigations to be supported by further molecular studies are needed to clarify the effect of Sox2 expression in the sequence of adenoma-carcinoma comprehensively.
Objective: Biperiden (BPD) is an anticholinergic agent that acts both centrally and peripherally. It is used to counteract both extrapyramidal side effects of neuroleptic treatment and symptoms of Parkinson’s disease in clinical practice. Current study was layout to determine the potential toxic effect of different doses of Biperiden on neural tube closure in 48 hour chick embryos. Methods: Sixty fertilized eggs were used in the study. All eggs were placed in the incubator and divided into four groups (15 eggs in each); control, BPD 1, BPA 2 and BPD 3. At 28 hr of incubation, three different doses of biperiden were administered subblastodermically. At the end of 48 hr of incubation, all eggs were opened and embryos were dissected and evaluated morphologically and histopathologically. Results: According to these results, the mean crown-rump length and somite number tended to decrease proportionally with the dose. As the dose increases, the number of open neural tube and undeveloped embryos in the experimental groups also increases. There was also a significant difference between the groups in terms of Hamburger-Hamilton stages of embryos evaluated according to the number of somite. Embryos in the control, BPD 1 and BPD 2 groups were observed at stage 13, and those in the BPD 3 group were observed at stage 12. Conclusion: These results showed that Biperiden even in the low dose has teratogenicity on neural tube closure in early chick embryos. The somite numbers and crown-rump length were decreased depending on the dose and Biperiden caused developmental retardation in high doses.
Ebstein anomalisi, yüksek morbidite ve mortalite oranlarına sahip, nadir görülen bir doğuştan kalp hastalığıdır. Triküspit kapağın işlev bozukluğu ve kısmen atriyalize olmuş sağ ventrikül, hastalığın temel özellikleridir. Hastalar uzun süreli semptomsuz sağkalıma sahip olabilirken, semptomların geniş bir yelpazesi nedeniyle rahim içi ölümle de karşılaşılabilir. Triküspit kapağın yetersizliği ve sağ kalp yetmezliği en başta gelen semptomlardır. Semptomatik hastalarda ameliyat gecikmeden yapılmalıdır. Carpentier’in Ebstein anomalisinin cerrahi tedavisine yaklaşımı, uygulanabilecek yöntemlerden biridir. Bu çalışmada, ameliyattan önce iki kez kardiyak arrest geçiren Ebstein anomalili 11 yaşındaki bir çocuğun Carpentier tekniği ile başarılı cerrahi tedavisini bildirdik. Ebstein’s anomaly is a rarely seen congenital heart disease with high morbidity and mortality rates. Impaired function of tricuspid valve and partially atrialized right ventricle are the main characteristics of the disease. Patients may have symptom-free survival for long terms whereas intra uterine death may also be encountered due to wide range of the symptoms. Regurgitation of the tricuspid valve and right-sided heart failure are the foremost symptoms. Surgery must be performed in symptomatic patients without delay. Carpentier’s approach to the surgical treatment of Ebstein’s anomaly is one of the methods that can be applicable. In this study we reported the successful surgical treatment of 11-year-old child with Ebstein’s anomaly who had two cardiac arrests before operation, by using Carpentier’s technique.
Objective: Although preoperative screening for Hepatitis B virus (HBV), hepatitis C virus (HCV), and human immunodeficiency virus (HIV) infections in patients is a controversial issue in terms of cost-effectiveness and patient privacy, this practice is commonly carried on by surgical branches. The goals of this study were to evaluate the prevalence of preoperative HBV surface antigen (HBsAg), anti-HCV and anti-HIV antibodies, as well as whether seropositive patients were referred to the infectious diseases outpatient clinic. Methods: In this study, blood samples from 884 patients who underwent elective eye surgery at Tokat Gaziosmanpasa University Medical Faculty Hospital between August 2019 and April 2021 were researched for HBsAg, anti-HCV and anti-HIV positivity and seroprevalences were determined. It was also determined whether patients with seropositivity from the hospital automation system had previously been diagnosed and if newly diagnosed patients applied to the infectious diseases outpatient clinic in the subsequent period. Results: The study comprised a total of 884 patients. Males comprised 457 (51.7%) of all patients, with a mean age of 63.21± 16.05. In 29/839 (3.3%) of the patients, HBsAg was positive. Anti-HCV positivity was found in 21/872 (2.4%) people. Anti-HIV positivity was not detected in any of the patients. Conclusion: It would be a more accurate and effective approach to increase compliance with standard hygiene and protection measures rather than requesting routine pre-operative testing for HBV, HCV and HIV. If these tests reveal seropositivity, the patient should be informed of the disease and referred to an infectious disease specialist.
Amaç: Q ateşi, özellikle risk grubundaki bireylerde akut ve kronik formda görülebilen, özgül olmayan semptomları nedeniyle tanısı atlanabilen, zoonotik bir hastalıktır. Önceleri sıklıkla yanlış tanı alan bu hastalık olguları, ülkemizden de son yıllarda bildirilmeye başlamıştır. Bu çalışmada Q ateşi olgularının klinik ve laboratuvar parametrelerini retrospektif olarak değerlendirmeyi ve Q ateşi farkındalığını arttırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Retrospektif gözlemsel çalışmamızda, 1 Ocak 2018–1 Mart 2021 tarihleri arasında hastanemizde takip ve tedavi edilen, 18 yaş üstü, kesin tanı almış, Q ateşi olguları değerlendirildi. Hastalara ait yaş, cinsiyet, meslek, ikamet edilen yer gibi demografik veriler, kene teması öyküleri, hastalığın geliştiği zaman dilimi (yıl, mevsim, ay), eşlik eden komorbiditeler, semptomlar, fizik muayene ve laboratuvar bulguları, tedaviler, hastaların iyileşme ve mortalite durumları irdelendi. Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 49,23±12,07 yıl, 7’si (%57) erkek olan 14 olgu dahil edildi. Olguların sadece 5’i (%35,7) çiftçi, dördü (%28,57) hayvancılık yapıyordu. Kırsal alanda yaşama 9 (%64,28) olguda mevcuttu. En sık semptomlar ateş yüksekliği (%100), öksürük (%71,42) ve miyalji (%57,14) idi. Olguların tamamı akut Q ateşi olgusu olup, endokardit hiçbir olguda saptanmadı. Sonuç: Ülkemizin Q ateşi hastalığı için olası endemik bölgelerden olması nedeniyle, özellikle kırsal kesimde yaşayan, hayvancılıkla uğraşma, pastörize edilmemiş süt/süt ürünü tüketme gibi risk faktörleri olan hastalarda pnömoni başta olmak üzere birçok hastalığın ayırıcı tanısında düşünülmesi gerektiğini vurgulamak istedik.
Objective: Meningiomas are mostly benign tumors located intracranially and intradurally, but they can rarely show extradural and extracranial growth. Surgical treatment of extracranial meningiomas is specifically challenging. In this study, we present an illustrated surgical series to convey our experience in treating meningiomas with extracranial extension. Methods: We retrospectively reviewed 11 patients with meningioma who underwent surgery between 2008 and 2020. In these patients, both intracranial and extracranial components were confirmed both radiologically and intraoperatively. Results: The patients were 7 males and 4 females with a mean age of 55.4 years. Most presented with facial disfigurement or asymmetrical growth of their skull. The most common symptom at presentation was headache. The most common location of meningiomas was the frontal region and that of extracranial growth was the paranasal sinuses and parietal bone invasion. We recognized two distinct modalities of bone destruction: hyperostosis (n=3) and osteolysis (n=8). Pathological study revealed atypical features in 6 patients. Preop embolization was attempted in 4 patients and proved difficult. Proper embolization was achieved only in one patient. The most commonly encountered surgical challenges were large calvarial and cranial base defects due to bone erosion, dural defects, and managing the superior sagittal sinus with parietal tumors. Excessive blood was of a particular concern and was managed by simple scalp clips, intraoperative transfusion, and conservative approach for tumor extensions into paranasal sinuses. No perioperative mortality occurred. Postoperative CSF fistulas beneath the scalp were common complications but conservatively managed with pressure wrapping. No cranial base CSF fistula developed. Calvarial reconstruction was performed with PMMA cement where needed. Conclusions: Meningiomas with extracranial extension are surgically challenging but treatable tumors. It contains fine neurosurgical trics in its treatment and follow-up.
Nötropenik enterokolit çoğunlukla akut lösemili hastalar gibi mukozal hasarı indükleme potansiyeli yüksek hastalığı olanları ve yoğun kemoterapötik rejimleri alan hastaları etkilemektedir. Burada kemoterapi devamında ateş, karın ağrısı, bulantı, kusma, karında şişkinlik, ishal, ağız içinde yara şikayetleri ile başvuran, batın BT' de diffüz duodenum duvar kalınlaşması saptanan 34 yaşında akut lenfoblastik lösemi tanılı nötropenik enterokolit olgusu sunulmuştur. Olgumuzu sunmaya değer kılan duodenal bölge tutulumu ile seyreden nötropenik enterokolit olmasıdır.
Objective: In today’s world, experts are increasingly making identification and sex determination from skeletonized and dismembered corpses. For this reason, the question of which anatomical regions and bones will be used for sex determination is becoming increasingly important issue. One of the anatomical regions that stand out in terms of sexual dimorphism is the facial region and the elements that make up this region. Although studies have revealed that the width measurements in the face region, especially the bizygomatic width, are an important sex-discriminating variable, the other elements that make up the upper face region have not been adequately examined. The aim of this study is to look for an answer to the question of whether width measurements can be used in sex determination by focusing on the upper face region (especially the orbital aperture and its surroundings). Methods: In this framework, 5 width measurements were taken on CT (computerized tomography) images of 200 adult individuals (100 women, 100 men) aged between 18 and 75 years. These measures are: (1) interzygomatic width, (2) bimalar width, (3) orbital width, (4) biorbital width, and (5) interorbital width. The degrees of sexual dimorphism of the measures were analyzed by constructing univariate and multivariate discriminant functions. Results: The results of the analysis revealed that the ratio of correct allocation of sex by univariate functions ranged from 63.5% to 76.5%. It was determined that the variables that best the discriminator of sex were bizygomatic width (76.5%) and biorbital width (73%), respectively. Two variables were included in the most successful multivariate function that correctly separated the sex groups. These are bizygomatic width and orbital width measurements, and the correct sex determination rate of this equation was determined as 77%. Conclusion: Our findings reveal that the success of the width measurements in the upper face and orbital region is at a moderate level, therefore, in the medico-legal examinations the width measurements of the upper face region can be applied in cases where the bone elements forming the pelvis are not found.
Amaç: Bu çalışma; servikal sitoloji (SS) materyallerinde kalite açısından yeterlilik oranını, değerlendirme için yetersiz olanların nedenlerini, epitelyal hücre anormalliği (EHA) saptama yüzdesini, atipik skuamöz hücreler/ skuamöz intraepitelyal lezyon (ASH/SIL) oranını belirlemeyi ve sito-histopatolojik korelasyon ile tanı doğruluğunu değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Sıvı bazlı sitoloji (ThinPrep) yöntemi kullanılarak hazırlanan 1368 SS materyali çalışmaya alındı. SS alınan kadınların klinik özellikleri, sitolojik değerlendirme sonuçları, mevcut olanlarda eş zamanlı veya sonrasındaki servikal doku biyopsi tanıları kaydedildi. Sitolojik değerlendirme sonuçları Bethesda 2014 sınıflamasına göre kategorize edildi. Doku biyopsisi tanısına ulaşılan 36 olguda sito-histopatolojik korelasyon yapıldı. Bulgular: Elli bir (%3.7) SS materyali değerlendirme için yetersizdi. Skuamöz hücre azlığı en sık yetersizlik nedeni olup daha çok örneklemenin optimal şekilde yapılmamasıyla ilişkiliydi. Otuz sekiz SS örneğinde EHA mevcuttu (EHA oranı %2.9): 24 ASCUS, 1 ASC-H, 8 LSIL, 5 HSIL. ASH/SIL oranı 1.9’du. EHA’yı belirleme açısından, SS’nin doğruluk oranı, spesifitesi ve sensitivitesi sırasıyla %86, %91 ve %77 olarak bulundu. Sonuç: Tekrarlayan suboptimal veya yetersiz SS preparatlarıyla karşılaşıldığında laboratuvar aşamaları kontrol edilmeli ve gerekiyorsa, doğru örnekleme için ilgili kişilerle iletişime geçilmelidir. EHA oranı merkezlere göre farklılık gösterebilir. EHA’nın çoğunluğunu ASCUS oluşturur ve gereksiz ASCUS tanısı vermekten kaçınılmalıdır. ASH/SIL oranı ve sito-histopatolojik korelasyon güvenilir kalite kontrol yöntemlerinden olup her patolog veya merkez için belirlenmiş parametreler çerçevesinde kalite kontrol yapılmalıdır. Servikal biyopsi materyalleri değerlendirilirken mutlaka SS preparatı ile karşılaştırılarak incelenmeli, tanı uyumsuzluğu olan durumlarda rapora açıklayıcı notlar eklenmelidir.
Objective: The study was aimed to identify the awareness of the chronic obstructive pulmonary disease (COPD) and asthma among university students and to compare awareness of COPD and asthma at the faculty of health science and education. Methods: The universe of this cross-sectional observational study was students at Faculty of Health Science and Education in Hatay Mustafa Kemal University. Students divided into two groups (Group I: 317 Faculty of Health Science students, and Group II: 308 Faculty of Education students). TC Ministry of Health Chronic Airway Diseases Prevention Control Program Asthma-COPD Awareness Questionnaire Form was applied to volunteer face to face or via the internet. Results: Correct answers about COPD awareness were approximately above 70% except for questions: “Is COPD a treatable disease?” and “What test is required for the diagnosis of COPD?”. Correct answers about asthma awareness were approximately above 60% except for questions “Are asthma medications addictive?” and “Is asthma a disease that can be cured completely?”. The questions about awareness of COPD and asthma were answered more correctly in Group I more than in Group II except for questions: “In which age group is COPD most common” and “Are asthma medications addictive?” (p
Amaç: Karotis endarterektomi operasyonu genel anestezi ile uygulanabildiği gibi, bölgesel uygulanabilen; servikal rejyonel blok, lokal-rejyonel kombine anestezi ya da lokal infiltrasyon anestezisi altında yapılabilir. Bu çalışmada rejyonel blok uygulaması ile karotis endarterektomi uygulama deneyimlerimizi sunmayı amaçlıyoruz. Yöntem: Eylül 2020- Ocak 2022 tarihleri arasında karotis arterine endarterektomi operasyonu yapılan 61 hastanın cerrahi sonrası 30 gün süreyle erken dönem sonuçları retrospektif irdelenmiştir. Hastalara ait yaş, cinsiyet, risk faktörleri, şant kullanımı, operasyon süresi, nörolojik olaylar, mortalite ve morbidite değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 61 hastanın verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalardan 15’i kadın, 46’sı erkekti. Ortalama yaş 61.6±9.1 (48-88) yıl olarak hesaplandı. Semptomatik hasta sayısı 51 idi. 10 hasta asemptomatik olup stenoz derecesi %70’in üzerindeydi. 11 hastada her iki tarafa endarterektomi uygulandı. Toplam olarak 72 karotis endarterektomi operasyonu gerçekleştirildi. Ortalama işlem süresi 77.6±19.7 dakika, karotis klemp süresi 29.4±11.5 dakika olarak hesaplandı. Taburcu edilen hiçbir hastada postoperatif ilk ay içinde majör nörolojik olay, kanama, enfeksiyon ya da ölüm ile karşılaşılmadı. Sonuç: Karotis endarterektomi operasyonu artan tecrübe ile birlikte rejyonel servikal blok altında güvenle gerçekleştirilebilir.
Objective: The development of the bond between mother and infant already starts during prenatal life, which is called prenatal bonding is the emotional tie or the bond that generally develops between the pregnant woman and her unborn child. We aimed at investigating the effect of being a refugee on prenatal bonding. Method: A total of 152 pregnant women in the third trimester, 76 Syrian refugees and 76 Turkish, were included in the study, which was planned as a descriptive cross-sectional study. Prenatal Attachment Inventory (PAI), consisting of 21 items, was applied to collect data before delivery. Results: The total PAI score of Syrian pregnant was significantly lower than Turkish pregnant (60.17±8.9 vs. 63.53±8.3, p=0.019). For those whose education time period was longer, PAI scores were higher (r=0.279 and p
Amaç: Çalışmanın amacı brakial pleksopatide MR nörografi sonuçlarını elektrodiagnostik test ile birlikte değerlendirmek ve MR nörografinin yararlığını saptamaktır. Yöntem: Brakial pleksopati şüphesi bulunan ve elektrodiagnostik test yapılan 50 hasta çalışmaya dahil edildi. MR nörografide Brakiyal pleksusun kök, gövde ve kord seviyesinde seyri, kalibrasyonu, sinyal yoğunluğu ve devamlılığı 2 bağımsız radyolog tarafından değerlendirildi. Bulgular: Elektrodiagnostik test altın standart tanı testi kabul edilerek yapılan analizde MR nörografinin tanısal doğruluk, duyarlılık, özgüllüğü; 1. okuyucu için sırasıyla %64, %45.16, %94.73; 2. okuyucu için sırasıyla %74, %67.74, %84.21 idi. Okuyucular arası tutarlılık %78 idi. Sonuç: Brakial pleksopati klinik şüphesi bulunan hastalarda MR’ın duyarlılığı ve okuyucular arasındaki uyum orta derecede bulundu. MR nörografi brakial pleksopatiyi gösterebilir ancak pleksusun normal görünümü pleksopati tanısını dışlamamalıdır.
Amaç: Perkütanöz endoskopik gastrostomi(PEG) sıklıkla beslenme problemi olan ve uzun süreli tüple beslenme ihtiyacı olan bireylerde kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, öncelikle, kliniğimizde yıllar içinde değişen perkütanöz endoskopik gastrostomi kullanımı ve hasta özelliklerini ve PEG işlemi öncesi ve sonrası bazı biyokimyasal belirteçlerdeki değişimleri ve anlamlı olup olmadığını saptamaktı. Yöntem: Ağustos 2014-Ağustos 2019 tarihleri arası merkezimizde perkütanöz endoskopik gastrostomi uygulanan 170 hastanın verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Demografik özellikleri kaydedildikten sonra PEG öncesi ve PEG sonrası glukoz, üre, kreatinin, alt, ggt, albümin, kalsiyum, magnezyum, crp, wbc, hb, plt, ınr değerleri karşılaştırılmış ve değişkenlerin analizinde SPSS programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 170 hastanın %52, 3’ü kadın, %47,7’si erkekti. Hastaların ortanca yaşı 72 yıldı (minimum: 17 yıl, maksimum: 104 yıl).2014 yılından başlayarak PEG uygulanan hasta sayısı 2019’e kadar yıllara göre sırasıyla 14, 20, 22, 25, 44, 45 idi (p=0.03) yıllara göre PEG açılma sıklığında istatistiki olarak anlamlı artış izlenmiştir. Hastaların PEG endikasyonu değerlendirilmiş olup serebrovasküler olay (SVO) her yıl için en sık sebepti, n: 76 (%44.6). Diğer PEG endikasyonlarını sırasıyla maligniteler n: 29 (%17), hipoksik iskemik ensefalopati n: 17 (%10), diğer sebepler n: 48 (%28.4) olarak görülmekteydi. Hastaların PEG açıldıktan sonra hastanede kalış süresi ortalama 11,3 gün olarak saptandı (Tablo 1).PEG öncesi ve sonrası bakılan değerlerinden üre, kreatinin ve magnezyum değerlerinde istastistiksel olarak değişme tespit edilmiştir (p
Amaç: Çalışmada son altı yılda major baş boyun cerrahisi geçiren ve post-anestezi yoğun bakım ünitesinde (PABÜ) takip edilen hastaların verileri retrospektif olarak incelenerek, postoperatif sonuçlara etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlandı. Yöntem: Major baş boyun cerrahisi geçiren ve PABÜ’de postoperatif takibi yapılan hastaların demografik özellikleri, komorbiditeleri, preoperatif laboratuvar bulguları, hastalık evreleri, cerrahi özellikleri, intraoperatif ve postoperatif takip bulguları, komplikasyonları, yatış süreleri, morbiditeleri probel sistemi ve hasta dosyaları incelenerek kayıt ve analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 74 major baş boyun cerrahisi olgusu dahil edildi. Preoperatif sodyum düzeyleri ve intraoperatif kan transfüzyonu ile postoperatif mekanik ventilasyon (MV) süresi arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptanmıştır. PABÜ yatış süresi ile 60 yaş üzeri olma, preoperatif albümin ve sodyum değerleri, nötrofil-lenfosit oranları (NLR), kan transfüzyonu ve MV süresi arasında ilişki olduğu belirlenmiştir. Yoğun bakım ihtiyacı gelişmesi ile preoperatif serum sodyum düzeyleri, operasyon süresi, kan transfüzyonu, MV süresi, PABÜ yatış süresi arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptanmıştır. Mortalite ile PABÜ yatış süresi ve yoğun bakım ihtiyacı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki gözlenmektedir. Sonuç: Majör baş boyun cerrahisi hastalarında postoperatif sonuçlar üzerine, preoperatif elektrolit bozuklukları, nötrofil-lenfosit oranları, operasyon süresi, intraoperatif kan transfüzyonu, mekanik ventilasyon süresinin etkili faktörler arasında olduğu belirlenmiştir.
Amaç: Bu çalışmada, kronik hepatit B (KHB) hastalarında karaciğerdeki enflamasyonun ve fibrozisin derecesini öngörebilecek hematolojik parametrelerin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Hastanemiz iç hastalıkları ve gastroenteroloji polikliniğinde KHB tanısıyla takip edilen ve karaciğer biyopsisi yapılan 237 hasta çalışmaya alındı. Karaciğer biyopsisi yapılmadan hemen önceki Nötrofil/Lenfosit, Platelet/Lenfosit, MPV, MPV/Platelet ve MPV/Lenfosit değerleri hesaplandı. Bu parametrelerin viral serolojik bulgular, karaciğer fibrozisi (Kİ) ve histolojik aktivite indeksi (HAİ) ile arasındaki ilişki araştırıldı. Bulgular: 101’i (%43) kadın, 136’sı (%57) erkek 237 hastanın yaş ortalaması 42.56±11.7 yıl idi. MPV/Platelet, MPV/Lenfosit, HBeAg, HBV-DNA değerleri ile HAİ arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı korelesyon bulundu (P
