Pyrodwarf and OH × F69 rootstocks are the main clonal rootstocks for pear trees in Iran. This research was conducted to compare growth and nutrient uptake in different commercial pear cultivars including; Louise Bonne, Dargazi and William`s Duchesse on Pyrodwarf, OH × F69 and Dargazi seedling rootstocks in two years in the nursery. Both clonal rootstocks inducted higher growth in cultivars. Cultivar Louise Bonne had the highest growth on Pyrodwarf rootstock. Calcium content varied from 1.4% to 1.5%, but nitrogen, phosphorus, potassium and manganese showed higher variation, and the highest content of these nutrients were observed in cultivar Dargazi on Pyrodwarf rootstock. The lowest and the highest variations were observed in zinc and iron content, respectively. In addition, about 30% of total iron of the leaves was active iron, indicating high level of active iron in pear in comparison with other fruit tree species. In all graft combinations, variation in micro and macro nutrients contents were in optimum range. Comparison of nutrient contents with active lime level in soil indicated that the range of 10-15% active lime in soil would not hinder growth and nutrients uptake of plants.
To study freezing tolerance (-13, -15 and -18°C) of 40 lentil (Lens culinaris Medik.) genotypes, a factorial experiment in completely randomized design was carried out at the Research Center of Plant Science, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran, in 2017-2018. Significant differences observed between genotypes for survival percentage after freezing stress and chlorophyll a, carotenoids, anthocyanins, soluble carbohydrates, proline, malondialdehyde (MDA), phenol, protein, DPPH, ascorbate peroxidase and peroxidase before freezing stress. Stepwise regression analysis showed that chlorophyll b had the most positive effect and protein, and MDA had the most negative effect on survival percentage. Cluster analysis grouped genotypes into five clusters. For most of the studied traits, genotypes in clusters 4 and 5 were greater than average of all genotypes as well as genotypes in other clusters. In clusters 4, anthocyanins, protein, MDA, phenol, proline, ascorbate peroxidase and peroxidase contents were higher than other clusters. Survival percentage, chlorophyll b, carotenoids, total pigments, and DPPH of cluster 5 were higher than the other clusters. Principal component analysis showed that MLC469, MLC458, MLC409, MLC74, MLC84, MLC169, MLC394, MLC95, MLC17, MLC163 and MLC303 for antioxidant capacity and metabolites, and MLC70, MLC410, MLC47, MLC31, MLC91, MLC8, MLC286, MLC407, MLC472, MLC61, MLC83 and MLC334 for photosynthetic pigment capacity were more suitable than the other genotypes. It can be concluded that these attributes are very important in predicting, before cold stress, the effect of cold stress on survival percentage of lentil genotypes.
Through this investigation 18 promising local apple genotypes along with Gala, Fuji, Red Delicious and Golden Delicious cultivars were evaluated for tolerance to fungal cankers in Kamalshahr horticultural research station, Karaj, Iran, during 2015 and 2016 growing seasons. Preliminary field assessment confirmed the presence of Cytospora. and Neofusicoccum in infected trees. The results showed that the relative susceptibility of genotypes to cytospora chanker was different. H1-SH and T51 genotypes with the average infection score of three were identified as susceptible, B-K-KH together with Fuji cultivar were moderately-susceptible, and SBA genotype and cv. Golden Delicious were identified as low susceptible. Artificial inoculation of Neofusicoccum isolates on dormant excised apple twigs confirmed the pathogenicity of isolates and showed different responses of genotypes to pathogen. Under field conditions, the infection score for sooty canker ranged from zero to three (in MD-N2 genotype). GO-N3, ME6, B-K-KH and SBA genotypes as well as cv. Fuji, cv. Red Delicious and cv. Golden Delicious were grouped as moderately susceptible. Simultaneous infection to both fungal cankers observed on five promising genotypes; T51, SBA, S-O-G, H1-SH and B-K-KH, as well as cv. Golden Delicious and cv. Fuji. It can be concluded that there are invaluable resistance sources among promising local apple genotypes, under natural infection, to be selected and used in apple breeding programs.
To study the response of grain yield of commercial bread wheat cultivars to different sowing dates based on agro-climatic indices, a field experiment was carried-out in Gorgan agricultural research station, Gorgan, Iran, in 2017-18 and 2018-19 cropping cycles. . The experimental design was split plot arrangements in randomized complete block design with four replications. Five sowing dates; 01 November, 16 November, 01 December, 16 December and 31 December were assigned to main plots, and four spring wheat cultivars; Ehsan, Tirgan, Meraj and Kalateh were randomized in subplots. The results showed that grain yield and number of spike per square meter were not significantly different in two cropping cycles. The highest grain yield (6157.9 kg ha-1) was obtained in the third sowing date, however, the grain filling period was not affected (42.37 and 42.21 days, respectively) despite one-month difference, with the first sowing date. It implies that the third sowing date (16 December) provided favorable conditions for crop growth and no lodging was observed in different cultivars. In the third sowing date, optimal conditions; temperature, day length, relative humidity and energy use efficiency during grain filling period were established for different wheat cultivars, therefore, the highest values were obtained for agro-climatic indices; growing degree days (GDD), day length (DL), photo-thermal units (PTU), hydro-thermal units (HYTU) and energy use efficiency. Kalateh and Tirgan cultivars had the highest grain yield, respectively, and their grain yields were significantly greater than Ehsan and Meraj cultivars. Also, the number of spike per square meter was significantly greater in these two cultivars. The growth period in cv. Kalateh was shorter than the other cultivars, no difference in duration of grain filling period, which caused the plant to escape terminal heat and drought stresses, increasing energy use efficiency and consequently increasing grain yield. According to the results of this study, suitable sowing date and adapted cultivar played key roles in managing grain filling period and increasing grain yield.
This study was carried out to optimize the micrografting method in sweet cherry using factorial arrangements in completely randomized design with five replications. Experimental factors included; seven ceherry cultivars; Zard, Siah-e-Mashhad, Dovomras, Bing, Pishras, Takdaneh, Hajyousefi, and four grafting methods; wedge grafting without cover (G1C1), cleft grafting without cover (G2C1), wedge grafting with cover (G1C2), cleft grafting with cover (G2C2). Micrografting with micro-scion was performed and leafy primordia from sweet cherry cultivars grown on Rootstock of “Gisela 6” in vitro conditions. The micrografted plants were cultured on MS medium with 1 mgl-1 BAP, and after three weeks successful micrografted plants in the MS medium were transferred to a pot of perlite-peat moss (1: 1) for acclimation. There was significant difference among cultivars only for shoot length index. The main effect of grafting method and the interaction effect of cultivars × grafting method were significant on all indices, except on the micrografting success rates. In all sweet cherry cultivars, G2C2 grafting method had the highest successful grafting rate (42.9%), number of leaves (4.2 leaves), shoot growth (6.5 cm), and the shortest grafting time (2.2 days). Among the sweet cherry cultivars; cv. “Hajyousefi” had successful grafting rate (36.9%), cv. Siah-e Mashhad had the shortest grafting time (3 days), and cv. Zard had the highest number of leaves (3.3 leaves), and cv. Dovomras had the greatest shoot growth (5.4 cm).
To evaluate the interaction pattern of genotype × environment and grain and dry forage yield stability of 10 promising dual purpose sorghum lines, a field experiment was carried out using randomized complete block design with four replications in six field stations of Karaj, Mashhad, Birjand, Zabol, Moghan and Isfahan in 2014 and 2015 growing seasons. Combined analysis of variance showed that the main effects of year, location, and genotypes as well as their interaction effects were significant (p <0.01) on grain yield, dry forage yield and biological yield. Mean comparison showed that line No. 3 (KDFGS9) with grain yield of 7.8 tha-1 had the highest grain yield, and line No. 1 (KDFGS4) and line number 9 (KDFGS26) with 26.2 and 26.1 tha-1 had the highest dry forage yield, respectively. Line No. 1 (KDFGS4), No. 2 (KDFGS6) and No. 9 (KDFGS26) were superior to the others by producing of 34.3, 33 and 32.5 tha-1 of biological yield, respectively. Analysis of variance by AMMI model and fitting of main components to the genotype by environment interaction effect showed that two main components for grain yield, dry forage yield and biological yield were significant. The first two components explained 67.8 percent of the sum of the squares of the interaction. According to the AMMI model and ASV stability parameter, lines No. 2 (KDFGS6) and No. 3) KDFGS9( with high grain and dry forage yield stability were the most suitable lines for dual purpose with the priority of grain production. On the other hand, lines No. 9 (KDFGS26) and No. 1 (KDFGS4) can be released as dual-purpose cultivars with the priority of forage production.
Limitation of water resources and salinity of water and soil are important factors in the development of olive cultivation and production. Therefore, it is very important to select and introduce salinity tolerant olive cultivars. This study was carried out using six olive cultivars and promising genotypes (Conservolia, Koroneiki, Amin, D1, Ds8 and Ozineh2) and three salinity treatment (0, 50, 200 mMl-1 NaCl) as factorial experiment in completely randomized design with three replications in controlled environment. The results showed that with increasing salinity, the Na+ content increased in roots, stems and leaves tissues. The concentration of Na+, Cl- and K+ in these tissues was affected by salinity levels and olive genotypes. As the salt concentration increased, the potassium content and K+/Na+ ratio significantly decreased in roots, stems and leaves tissues. Transfer of Cl- from root to stem and leaves in susceptible cultivars and genotypes was higher than in tolerant genotypes. Cultivar Conservolia and genotypes and D1 genotype had the lowest leaf area. Salt injury index of showed that cv. Amin and Ds8 genotype had no injury symptom. However cv. Conservolia and D1 genotype showed the greatest injury symptoms by salinity stress. According to the results of this research, cv. Amin and Ds8 genotype were identified as tolerant, Ozineh2 promising genotype relatively susceptible, cv. Koroneiki as susceptible, and cv. Conservolia and D1 genotype as very susceptible to salt stress.
به منظور بررسی کشت نشایی کلزا (رقم احمدی) مطالعهای در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اسلام آباد غرب در دو سال زراعی 97-1396 و 98-1397 انجام شد. اثر نشاکاری بر خصوصیات زراعی گیاه در سه تاریخ 25 مهر، 10 آبان و 25 آبان در دو سن گیاهچهای (دو برگی و چهار برگی) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه واریانس مرکب دادههای دوساله نشان داد که تاریخ نشاکاری در سطح احتمال یک درصد اثر معنیداری بر برخی صفات زراعی مهم کلزا از قبیل عملکرد دانه، تعداد خورجین در بوته، ارتفاع بوته و تعداد روز تا شروع گلدهی و در سطح احتمال پنج درصد بر تعداد دانه در خورجین، درصد روغن دانه داشت. اثر سن گیاهچه نیز بر صفات عملکرد دانه در سطح احتمال یک درصد، تعداد دانه در خورجین و تعداد خورجین در بوته در سطح احتمال پنج درصد معنی-دار بود. نتایج حاکی از برتری سن گیاهچهای چهار برگی نسبت به دو برگی بود به طوری که عملکرد دانه در شرایط انتقال در مرحله چهار برگی 2773 کیلوگرم در هکتار و در مرحله دو برگی 2157 کیلوگرم در هکتار بود. همچنین نشاکاری در تاریخ 25 مهر عملکرد دانه بیشتری را به همراه داشت به طوری که میانگین عملکرد دانه در شرایط انتقال نشاء در تاریخهای 25 مهر، 10 آبان و 25 آبان به ترتیب 3158، 2403 و 1834 کیلوگرم در هکتار بود. کشت نشایی کلزا در شرایط کشت تاخیری و با توجه به نتایج این پژوهش در مرحله چهار برگی و تاریخ کاشت 25 مهر برای کرمانشاه و شرایط محیطی مشابه قابل توصیه میباشد.
Bacterial leaf streak of wheat caused by Xanthomonas translucens pv. undulosa is one of the most important diseases of wheat which has threatened wheat production in some regions in Iran in recent years. Considering the importance of the disease in the country and lack of information about reaction of wheat cultivars and candidate lines of Iran to the disease, the reaction of 113 wheat commercial cultivars and candidate lines from the national irrigated wheat breeding programs of Iran were evaluated under high natural disease pressure at agricultural research station of Boroujerd, Lorestan, Iran, in 2017-18 cropping cycle. The results showed that all wheat commercial cultivars and candidate lines were susceptible to the disease with scores varied from 71 to 99 based on a 00-99 scale. Ten commercial cultivars including Parsi, Setareh, Meraj, Kalateh, Tirgan, Ehsan, Gonbad, Morvarid, Darya, and Narin, and six candidate lines including M-93-11, S-94-7, S-94-12, S-94-22, N-94-8, and MS-93-3 were rated highly susceptible with scores from 94 to 99. The present study, which is the latest and most recent evaluation on the reaction of wheat to bacterial leaf streak in Iran, may open a window for further research and development of resistan wheat cultivars to the disease.
Response of pear cultivars to causal agent of fire blight diseases is expressed by both resistance and tolerance, however the difference of the two is not clear. To better understand the mechanisms of resistance and tolerance of pear cultivars to the disease, the necrotrophic behaviour and electrolyte leakage of resistant (Dargazi) and tolerant (Harrow Sweet) cultivars was compared with susceptible cultivar (Barttlet) after inoculation by wild type and mutant strains (hrpN-, dspA/E- and hrpW-) of the bacterium. The appearance of symptoms in reaction to wild type strains occurred after three days in susceptible and tolerant cultivars, and in seven days in resistant cultivar. However, in resistant cultivar, Dargazi, disease progress slowed down. In all cultivars, one to two days before necrosis, electrolyte leakage increased to ~70%, and with the completion of necrosis it reached to 100%. The mutant strain hrpW- did not affect incidence of necrosis and electrolyte leakage, indicating no effect of this protein on resistance mechanisms. Using strain hrpN- increased the necrosis and electrolyte leakage in resistant cultivar and delayed these indices in tolerant cultivar in comparison with susceptible cultivar. Also, dspA/E- strain accelerated necrosis and electrolyte leakage in resistant cultivar in comparison with tolerant cultivar, and had no symptoms on susceptible cultivar. Considering the dual role of HrpN in pathogencity and stimulation of host defense system, the results indicated key role of HrpN protein on acquired defense system (ADS) in relation to the pathogenic role in the resistant cultivar (Dargazi) and its inverse relationship in tolerant cultivar (Harrow Sweet). This dual behaviour can be used as a tool for deeper understanding of the fire blight resistance mechanisms in pear, and also as an index for distinctness of resistant and tolerant pear cultivars.
نآ زا گنز لماع چراق ياهروپسا هك اج نايرج قيرط زا يتحار هب تلاغ ياه و هـقطنم حطس رد يياوه ياه لاقتنا لباق روشك لخاد دنتسه ، گـنز يراـميب لـماع تيعمج رد يلوكلوم و يپيتونف تاعلاطم اب شهوژپ نيا رد هوهق شنكارپ يسررب هب مدنگ يا پيتوتاپ و اه نآ طاـبترا و ييايفارغج فلتخم قطانم رد يراميب لماع ياهداژن نايرج ريسم اب دش هتخادرپ روشك يياوه ياه . پيتوتاپ ياه 86 زا هدافتـسا اـب هيادج 33 ـ يلا كـينژوزيا اـبيرقت ن يراميب لومرف ساسا رب و مدنگ يياز / يراميبريغ و يياز نينچمه نآ كيژولويزيف ياهداژن زا هدافتسا اب اه تـسيب يياسانش كينژوزيا ابيرقت نيلا دش . هيادج يكيتنژ هطبار يسررب و يكيتنژ راتخاس نييعت يارب رگناشن زا اه AFLP و هدش رادناشن رميارپ ) FAFLP ( افتسا دش هد . ناتـسا رـثكا نيـب اـبيرقت هـك داد ناشن جياتن و يپيتوـنف تهابـش اـه يترجاهم طابترا و يلوكلوم تيعمج رد هوهق گنز ياه يا دراد دوجو . ناـشن زـين يلوكلوم سنايراو هيزجت جياتن تيعمج زا مادك ره هك داد آ نيب ييلااب ينژ نايرج و هدوبن ازجم تيعمج كي تروص هب هعلاطم دروم ياه ن اـه رارقرب تسا . هيادج رد هدش يسررب ياه ناتسا زا هورگ هس مـه اـب ار يـكيدزن اـي تهابـش نيرتـشيب رواـجم ياه بونج روحم هس هك ،دنتشاد لامش تمس هب برغ لامش ،برغ لامش تمس هب برغ لامـش و قرش تمـس هـب قرـش بونج يم لماش ار قرش دش . ريثاـت تحت مادكره روحم هس نيا ،يسانشاوه تاعلاطا ساسا رب ود اـت هـس ناـيرج روشك يياوه دنتسه مـهم اهريسم نيا لاامتحا و دنتـسه روـشك رد گـنز روپـسا لاـقتنا ياهريـسم نيرـت . دوـجو تهباشم يراميب رد ناوارف ياه هيادج يياز ناتسا رد اه ياوه تانايرج و رواجم ياه نآ ناـيم هراـهب ي دوـجو اـه ناتسا نايم روپسا لاقتنا طابترا درك تيوقت ار اه . و تكرح ريسم اب ريسم نيا يواـح درز گـنز ياهروپسا لاقتنا يراميب روتكاف از ي تمواقم نژ يارب ي Yr9 ههد رد هك 90 دراد تقباطم داتفا قافتا .
بهمنظور برآورد ترکیبپذیری و پارامترهای ژنتیکی کلزا از لحاظ خصوصیات زراعی و فیزیولوژیک از طرح دایآلل دوطرفه استفاده گردید. نتاج 1F بههمراه والدها در دو آزمایش مجزا تحت شرایط تنش و عدم تنشخشکی بر پایه طرح لاتیس ساده 9 × 9 در مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم (سرارود) طی سال زراعی 95-1394مورد ارزیابی قرار گرفتند. واریانس ترکیبپذیری عمومی (GCA) و خصوصی (SCA) و تلاقیهای معکوس برای اکثر خصوصیات در دو شرایط معنیدار بود. رقم شیرآلی برای میزان روغن و ارقام کامت و دلگان برای عملکرد دانه، بالاترین GCA را برای دو محیط داشتند. دورگ آرجیاس 003 × لیکورد در دو محیط برای صفات وزن دانه، محتوی آببرگ، میزان روغن و عملکرد دانه مقادیر SCA مثبت و معنیداری داشت. واریانس افزایشی برای روز تا گلدهی، ارتفاع بوته، طول خورجین، وزن هزاردانه و میزان روغن دانه در دو محیط بالا بود و برای عملکرد دانه در دو محیط، خورجین در بوته، محتوی آببرگ و دمای برگ در محیط تنش و نشت یونی محیط غیرتنش، سهم غالبیت ژنها بیشتر بود. تحلیل گرافیکی هیمن نشان داد که اکثر صفات تحت تأثیر غالبیتنسبی و خورجین در بوته در محیط تنش، محتوی آببرگ و عملکرد دانه در محیط غیرتنش تحت کنترل فوقغالبیت ژنها قرار دارند. بیشترین میزان وراثتپذیری خصوصی در وزن هزاردانه برای محیط تنش (92/0) و کمترین در محتوی آببرگ برای محیط غیرتنش (21/0) مشاهده شد. نتایج این بررسی نشان داد که امکان بهبود عملکرد دانه، میزان روغن و سایر صفات زراعی و فیزیولوژیک از راه تلاقی بین ارقام متفاوت کلزا برای هر دو شرایط وجود دارد.
در این تحقیق، تنوع ژنتیکی نود ژنوتیپ متعلق به دوازده گندم دیپلوئید (Triticum boeoticum) جمعآوری شده از غرب و شمال غرب ایران در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با دو تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. هر کرت آزمایشی دارای یک خط کاشت به طول نیم متر و عرض بیست سانتیمتر بود. تعداد پانزده صفت زراعی و مورفولوژیکی در طول فصل زراعی ارزیابی شد. بر اساس نتایج تجزیه واریانس صفات، بین ژنوتیپهای موردمطالعه از نظر کلیه صفات اختلاف معنیداری در سطح احتمال 1% وجود داشت. عملکرد دانه با کلیه صفات به جز شاخص برداشت همبستگی معنیداری داشت و بیشترین همبستگی آن با صفات بیوماس، تعداد پنجه بارور و تعداد کل پنجه مشاهده شد. رگرسیون چندگانه نشان داد که تعداد پنجههای بارور، طول برگ، عرض برگ و وزن دانه در سنبله اصلی بیشترین تأثیر مستقیم را روی عملکرد دانه در بوته داشتند. تجزیه به عاملها، سه عامل سنبله اصلی و برگ، عملکرد و اجزای آن و عامل رسیدگی را مشخص کرد که در مجموع 38/77 درصد از تغییرات را توجیه کردند. همبستگی کانونیک عرض جغرافیایی را بهعنوان تأثیرگذارترین عامل جغرافیایی و صفات عرض برگ، طول برگ، طول سنبله و تعداد سنبلچه را بهعنوان صفاتی که بیشتر تحت تأثیر عوامل جغرافیایی هستند معرفی کرد. بهطورکلی تنوع بالایی از نظر صفات مطالعهشده در ژنوتیپهای موردبررسی مشاهده شد و استانهای کردستان، آذربایجان غربی و کرمانشاه بهعنوان نواحی متنوع جغرافیایی شناخته شدند.
تحمل به بیماری از این واقعیت نشأت میگیرد که در شرایط بیماری شدید کاهش عملکرد در برخی ارقام زراعی کمتر از سایر ارقام در همان شدت بیماری است و از نظر تولید محصول عملکرد مناسبی دارند. بهمنظور ارزیابی میزان تحمل ارقام گندم نسبت به زنگ زرد در این پژوهش 20 رقم انتخابی گندم در طی دو سال زراعی 94-1393 و 95-1394 در ایستگاه تحقیقاتی نیشابور بررسی شدند. اثر زنگ زرد بر عملکرد محصول گندم در شرایط بیماری شدید (تنش) در مقایسه با شرایط حفاظت شده از بیماری (عدم تنش) بررسی گردید. بر اساس نتایج حاصله هر چند میانگین درصد کاهش عملکرد 20 رقم مورد بررسی نسبت به زنگ زرد 2/18 درصد برآورد شد ولی دامنهی خسارت وارد شده به ارقام مورد بررسی در این پژوهش در اثر زنگ زرد از 5/3 تا 57 درصد متغیر بود. بر اساس نتایج دو ساله شاخصهای تنش، از میان ارقام حساس به زنگ زرد سه رقم اینیا، نیشابور و کویر به ترتیب با 13، 14 و 16 درصد کاهش عملکرد، و از گروه ارقام نیمه حساس رقم تجن با 71/5 درصد کاهش عملکرد متحملتر به این بیماری ارزیابی شدند. در این بررسی، رقم مقاوم سیروان با میانگین آلودگی 5MS بالاترین واکنش مقاومت را نسبت به زنگ زرد نشان داد اما میانگین کاهش عملکرد دانه این رقم در شرایط بیماری حدود 15 درصد و میانگین وزن هزاردانه آن نسبت به سیروان محافظت شده از بیماری نه درصد کاهش نشان داد.
در تلاقیهای بین گونهای و داخل گونهای ممکن است موانع پیشتخمی مثل ناسازگاری بین دانه گرده و خامه و کلاله وجود داشته باشد و در حالتی که یک والد به عنوان نر و یا ماده انتخاب میشود این ناسازگاری ممکن است از بین برود. در این آزمایش بررسی هفت رقم تجاری و پرمحصول سیبزمینی به نامهای آگریا، ساوالان، پیکاسو، کایزر، دایفلا، ساتینا و لوکا با یازده کلون پیشرفته سیبزمینی در تابستان سال 1393 به صورت متقابل در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل با هدف تولید بذر حقیقی هیبرید ارزان تلاقی داده شدند و بهترین ارقام و کلونها هنگامی که به عنوان والدماده و یا والد نر بودند تعیین شدند. نتایج دو روش آزمایش باروری گرده نشان داد که ارقام آگریا، لوکا و کلونهایAS10 و AS72 نر عقیم بودند، بنابراین زمانی که به عنوان والد نر در تلاقیها شرکت داشتند هیچ میوهای تشکیل نشد. در بیشتر موارد هنگامی که ارقام تجاری به عنوان والد ماده بودند تعداد میوه و بذر، وزن بذر، کارایی تلاقی، درصد جوانهزنی بذرهای حقیقی تولیدشده و قدرت و یکنواختی رشد گیاهچهها بیشتر و بهتر بود. هنگامی که ارقام تجاری به عنوان والد ماده و کلونها به عنوان والدین نر منظور شدند ارقام ساوالان، کایزر و لوکا از نظر صفات مورد بررسی نسبت به بقیه ارقام وضعیت بهتری داشتند. هنگامی که کلونها والد نر و ارقام تجاری والد ماده بودند، کلونهای HS و UT42 نسبت به کلونهای دیگر از نظر میزان تشکیل بذر، کارایی تلاقی، درصد جوانهزنی و وزن یک صد دانه وضعیت بهتری داشتند. هنگامی که ارقام تجاری در تلاقیها به عنوان والدین نر و کلونها والدین ماده بودند، کلونهای AS72 و AS10 از نظر صفات ذکر شده نسبت به بقیه کلونها بهتر بودند.
