سرب از طریق سيستم گوارش، تنفس و پوست جذب شده و اثرات سمي خود را در اعضاء مختلف بدن از طريق به هم زدن تعادل پرواكسيدان به آنتي اكسيدان اعمال ميكند(1). از طرف ديگر استرس اكسيداتيو به عنوان يكي از علل اصلي تغييرات دژنراتيو مزمن در ديابت مطرح است(2). زردچوبه داراي ترکیب آنتي اكسيداني بنام كوركومين است(3). هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات محافظتی زردچوبه بر عوارض ناشی از سرب بر بافت بيضه وتغییرات هورمونی در موش صحرايي دیابتی بود. بدین منظور تعداد 32 سر موش صحرایی نر ویستار بطور تصادفی به 4 گروه 8 تایی شامل کنترل(سالم)، کنترل دیابتی(تزریق ppm55 استرپتوزوتوسین)، دیابت-سرب(ppm 100 سرب محلول در آب) و دیابت – سرب- زردچوبه (2% خوراک)، تقسیم شدند. طول دوره آزمایش 4 هفته بود. در پایان دوره نمونه گیری بافتی از بیضه راست و خونگیری از قلب تمام موش ها انجام شد. آسيب بيضه اي با استفاده از رنگ آميزي هماتوکسيلين ائوزين بررسي شد. گروههای دیابتی در مقایسه با کنترل کاهش وزن معنیداری داشتند. همچنین کاهش چشمگيري در قطر و تعداد سلول هاي زاينده ي توبول سمينيفروس موش های دیابتی مشاهده شد. میزان هورمون تستوسترون در گروه زردچوبه نسبت به سایر گروهای دیابتی افزایش یافت. زردچوبه به طور قابل توجهي سبب بهبود تغييرات مورفولوژيک ايجاد شده توسط ديابت وسرب در رت های دیابتی شد. به نظر می رسد ترکیبات آنتي اكسيداني موجود در زردچوبه خصوصا كوركومين می تواند از بروز برخي عوارض اکسیداتیو سرب در بیماران دیابتی بکاهد. واژگان کلیدی: دیابت، زردچوبه، تستوسترون،بافت بیضه ای، موش صحرایی.