امروزه به گردشگری سلامت بهویژه گردشگری آبگرم توجه شایانی میشود که بنیاد این نوع گردشگری، شرایط طبیعی است. ایران با برخورداری از چشمههای متعدد آبگرم، پتانسیل خوبی دارد. بسیاری از این چشمهها در مناطق روستایی واقعشدهاند که نیازمند برنامهریزی راهبردی فضایی برای بهرهبرداری مناسب هستند؛ بنابراین، ابتدا نیازمند شناخت الگوی توسعه هستیم. در این مقاله با بهرهگیری از چرخهی حیات باتلر، ابتدا، الگوی توسعهی گردشگری سلامت در چهار مرحلهی اکتشاف، درگیری، توسعه و تثبیت تبیین شد. سپس شاخصهای امکانات فیزیکی، تسهیلات عمومی، خدمات درمانی، نیروی انسانی و محل استقرار محوطههای آبگرم طراحی و با کمک کارشناسان سلامت هر منطقه میزان اهمیت آنها ارزیابی شد. برای واکاوی چشمههای آبگرم، ابتدا کشور به 8 منطقهی جغرافیای تقسیم و از 66 چشمهی آبگرم شناساییشده در روستاهای سراسر کشور، 16 دهنه با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب و دادهها به روش پیمایشی گردآوری شدند. یافتهها نشان داد که 40 درصد از چشمههای مورد مطالعه در مرحلهی اکتشاف قرار دارند و تاکنون سرمایهگذاری خاصی روی آنها صورت نگرفته است و عمدهی این چشمهها در جنوب شرق کشور واقع شده است.
分享
引用
