امروزه ارزیابی عملکرد بر مبنای کارآیی در سیستمهای چندبخشی- چنددورهای بطور فزایندهای در اخذ تصمیمات مدیریتی و سرمایهگذاری دارای اهمیت شده است. در این مقاله رویکرد فرمولهسازی جدیدی برای تحلیل پوششی دادههای شبکهای پویا بر مبنای تفکر سیستمی ارائه شده که به دنبال اندازهگیری و تجزیه کارآیی کل سیستمهای چندبخشی- چنددورهای است. اگرچه مدلهای سنتی تحلیل پوششی دادهها برای ارزیابی کارآیی در شرایط چندین ورودی و چندین خروجی ایده مدلسازی پیشرفتهای را ارائه میدهد اما در خصوص فرآیند انتقال پویای سیستمهای چندبخشی- چنددورهای واحدهای تصمیمگیرنده با محدودیت مواجه بوده و شاخصهایی به صورت جعبه سیاه برای امتیازات کارآیی آنها ارائه میدهد که با نادیده گرفتن اطلاعات مربوط به عملیاتهای درونی سیستم باعث میگردند تا امتیازات کارآیی واحدها بصورت نادرست تخمین زده شوند. این پژوهش بعنوان یک مطالعه موردی با در نظر گرفتن فرایند نوآوری به عنوان یک سیستم چند بخشی شامل دو زیر فرایند تحقیق و توسعه و بکاریری نتایج، مدل معرفی شده را برای اندازهگیری این فرآیند در دانشگاههای سطح یک کشور در بازه زمانی سالهای 93 تا 95 بکار برده است و میزان نوآوری را با توجه به هر بخش، هر دوره زمانی و همچنین نوآوری کل اندازهگیری نموده است.
原文链接
分享
引用
