مروری سیستماتیک بر پژوهش های آشفتگی زناشویی سیطره پوزیتیویسم و غیبت مسائل جنسیتی

اخیراً موضوع آشفتگی زناشویی به عنوان یکی از عامل­های ختم شونده به طلاق مورد توجه قرار گرفته است. نتایج مطالعات نشان می­دهد در هر لحظه 20% جمعیت در معرض آشفتگی زناشویی هستند. لذا به نظر می­رسد شناسایی عوامل پیش­بینی‌کننده آشفتگی زناشویی و توجه به مسائل جنسیتی جهت هر گونه اقدامات پیشگیری کننده ضروری است؛ بنابراین مرور سیستماتیک حاضر، با هدف شناسایی عوامل پیش­بینی‌کننده آشفتگی زناشویی در پژوهش‌های مورد نـظر و چـگونـگی توجه آنها به مسائل جنسیتـی انجام شـده‌اسـت. قلمرو این مرور، پـژوهش­های انجام شـده طی سال‌های 2018-1981 بوده و جستجو در پایگاه­های اطلاعاتی با استفاده ازکلید واژهMarital distress, Men, Women, Couple و معادل فارسی آنها انجام شده است. نتایج این مرور متون نشان داده که مطالعات به ترتیب عوامل فردی 2/52 % و بین فردی7/21% ، اجتماعی- فرهنگی13% ، فردی و بین فردی7/8% ، فردی و اجتماعی –فرهنگی3/4 % را پیش‌بینی‌کننده آشفتگی زناشویی می­دانند. دیگر نتایج این مطالعه حاکی از آن است که آشفتگی زناشویی در 86% مطالعات با روش کمی مورد بررسی قرار گرفته و60% مطالعات، مبنای تئوریکی مشخصی درنظر نگرفته­اند. فراتر از چنین ویژگی‌هایی، به نظر می­رسد نگاه محققان در بیشتر مطالعات انجام شده، مبتنی بر نظرگاهی پوزیتیویستی از روانشناسی و روانشناسی اجتماعی بوده است و جای خالی رویکردهایی غیر پوزیتیویستی برای تحلیل چنین موضوعی احساس می‌شود. تحلیل­هایی که مفاهیمی همانند« توالی تعاملی در روابط زناشویی»، «جهان ادراکی زوجین»، «همدلی هیجانی» و «مسائل جنسیتی» را به میان آورند. این چنین رویکردهایی در کنار رویکردهای پوزیتیویستی می­توانند به غنای تحلیلی «پژوهش‌های آشفتگی زناشویی» مدد رسانند.