بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف شوری و پیشتیمار با اسید سالیسیلیک (SA) بر برخی شاخصهای رشد و جذب عناصر غذایی کنجد (Sesamum indicum L.)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل با طرح پایه کاملاً تصادفی و چهار تکرار در گروه زراعت دانشگاه ولیعصر رفسنجان اجرا شد. عاملهای آزمایش پیشتیمار بذر در سه سطح (آب مقطر، اسید سالیسیلیک 1 میلیمولار و اسید سالیسیلیک 5/2 میلیمولار) و شوری در سه سطح (5/2، 6 و 9 دسیزیمنس بر متر) بودند. یک تیمار بذر خشک هم برای مقایسه با دیگر سطوح پیشتیمار در آزمایش در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد در شوری 9 دسیزیمنس بر متر پیشتیمار با هر دو غلظت SA، سبب افزایش معنیدار درصد سبز نسبت به بذر خشک و آب مقطر شد. سطح برگ بوته و شاخص سبزینگی آن نیز در اثر افزایش شوری در بذر خشک و پیشتیمار با آب مقطر کاهش یافتند اما با کاربرد 5/2 میلیمولار SAمقدار این دو صفت در شوریهای 6 و 9 دسیزیمنس بر متر تفاوت معنیداری با شوری شاهد نداشت. از سوی دیگر، پیشتیمار با SA سبب کاهش محتوای سدیم و افزایش محتوای پتاسیم اندام هوایی شد. با این حال غلظت منیزیم اندام هوایی در پیش تیمار با 1 و غلظت فسفر در غلظت 5/2 میلیمولار SA بیشتر از بقیه تیمارها بود. اثر پیشتیمار با SA بر وزن خشک گیاهچه چندان روشن نبود. در تیمارهای بذر خشک، آب مقطر و 5/2 میلیمولار SA بیشترین وزن خشک اندام هوایی، ریشه و گیاهچه به سطح شاهد شوری تعلق داشت و با افزایش شوری مقدار آن کاهش یافت. تنها در غلظت 1 میلیمولار و در شوری 9 دسیزیمنس بر متر، وزن خشک نسبت به شاهد کاهش معنیداری نداشت. بهطور کلی در این آزمایش اثرات مثبت پیش تیمار با SA بیشتر بر بقای گیاهچه و جذب بهتر برخی عناصر غذایی بود.
原文链接
分享
引用
