استاد گروه روان شناسی بالینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
被引用0|浏览0
摘要
مقدمه سندروم روده تحریکپذیر علاوه بر مشکلات جسمانی، میتواند فرایندهای شناختی، هیجانی و روانشناختی بیماران را نیز متاثر سازد که ضروری است با بکارگیری درمانهای روانشناختی مناسب نسبت به کاهش این آسیبها اقدام شود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیک بر اضطراب درد و افسردگی در افراد مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر انجام گرفت. روش کار پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش مردان و زنان مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر مراجعه کننده به متخصصهای گوارش در شهر همدان در سه ماهه تابستان سال 1398 بود. در این پژوهش تعداد 30 بیمار مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر با روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 بیمار). گروه آزمایش مداخله رفتاردرمانی دیالکتیک (لینهان، 2004) را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب درد (مککراکن و همکاران، 1992) و افسردگی (بک و همکاران، 1996) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نتایج نشان داد که رفتاردرمانی دیالکتیک بر اضطراب درد و افسردگی در افراد مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر تأثیر معنادار دارد (p<0/001). نتیجه گیری بر اساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که رفتاردرمانی دیالکتیک با بهرهگیری از تکنیکهای تحمل پریشانی، پذیرش و خودنظمجویی هیجانی میتواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت کاهش اضطراب درد و افسردگی در افراد مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر مورد استفاده گیرد.
原文链接
分享
引用
