نقش انگیزش اعضای هیئت علمی در گرایش آنان به مطالعات میان رشته ای

هدف: هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی نقش انگیزش اعضای هیئت علمی در گرایش آنان به مطالعات میان‌رشته­ای بود.روش پژوهش: پژوهش از حیث هدف و ماهیت، کاربردی و از نظر گردآوری داده­ها توصیفی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی اعضای هیئت علمی دانشگاه­های ارومیه و صنعتی ارومیه در سال تحصیلی 94-93 به تعداد 585 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای نسبتی، 212 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامه استاندارد انگیزه درونی و بیرونی و پرسشنامه محقق‌ساخته مطالعات میان­رشته­ای استفاده شد. برای تعیین روایی پرسشنامه­ انگیزه درونی و بیرونی از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تأییدی، برای تعیین روایی پرسشنامه مطالعات میان­رشته­ای از روایی محتوایی و تحلیل عاملی اکتشافی و برای محاسبه پایایی آنها از ضریب آلفای کرونباخ بهره گرفته شده است که مقدار آنها به ترتیب در پرسشنامه­های مذکور 80/0 و 77/0 محاسبه شد. برای تجزیه­و­تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس یک­راهه) بهره گرفته شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین انگیزه درونی و گرایش به مطالعات میان­رشته­ای رابطه معنی‌دار وجود دارد اما رابطه انگیزه بیرونی و گرایش به مطالعات میان­رشته­ای معنی‌دار نیست. رابطه بین مقررات مشخص شده و گرایش به مطالعات میان­رشته­ای معنی‌دار است اما رابطه بی­انگیزگی و گرایش به مطالعات میان­رشته­ای از لحاظ آماری معنی‌دار نیست. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه فقط انگیزه درونی توانسته گرایش اعضای هیئت علمی به مطالعات میان­رشته­ای را پیش­بینی کند.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته­ها در پژوهش حاضر پیشنهاد می­شود از مشوق­هایی برای تشویق و ترغیب اعضای هیئت علمی برای مشارکت در فعالیت­های میان رشته­ای استفاده شود.