بررسی نقش صنایع خلاق در توسعۀ گردشگری (مطالعۀ موردی: صنایع‌دستی شیراز)

| این مقاله به بررسی امکان بازخوانی صنایع‌دستی به‌مثابۀ یکی ازعوامل کلیدی صنایع خلاق در ارتقاء رونق گردشگری فرهنگی می پردازد. نمونه موردی پژوهش معطوف به خاتم‌کاری و میناکاری در شهر شیراز بوده است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی‌بر تفکر طراحی، نو-صنعتگری، اقتصاد خلاق و صنایع فرهنگی و خلاق است و با رویکرد مدیریت گردشگری فرهنگی سعی در ارتقای کارآفرینی هنری و طراح/ صناعتگر ‌کارآفرین دارد. این مقاله با استفاده از مفاهیم بنیادینی نظیر استدلال تشخیص خلاق، تفکر تداعی‌گرا و طراحی مبتنی‌بر سناریو، سناریوهای راهبردی برای ارتقای صنایع‌دستی در سه سطح سیاست‌گذاری، تعامل شبکه گردشگری و نوآوری صنایع‌دستی ارائه می دهد. داده‌های پژوهش از گزارش‌های رسمی ایران (وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، استان فارس) و منابع علمی گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که پیش از اتخاذ هر نوع راه حل اجرایی، لزوم سیاست‌گذاری راهبردی، نوآوری طراحی محور، هماهنگی نهادی، تلفیق میراث و نوآوری و شبکه‌سازی ذینفعان از عوامل کلیدی موفقیت در حیطۀ گردشگری خلاق هستند. درنهایت، پیشنهادهایی عملی برای تقویت صنایع‌دستی شیراز، ارتقای گردشگری فرهنگی و ادغام خاتم‌کاری و میناکاری در زنجیرۀ ارزش صنایع خلاق ارائه شده است.