Τα προσθετικά ή τεχνητά μέλη θεωρούνται απαραίτητα στοιχεία για την αποκατάσταση τόσο των ατόμων με επίκτητη απώλεια άκρων όσο και με συγγενή ανεπάρκεια άκρων. Στην παρούσα ποιοτική μελέτη διερευνήθηκε η εμπειρία ανδρών που χρησιμοποιούν τεχνητά μέλη. Σκοπός της μελέτης είναι να κατανοήσει τη φαινομενολογική εμπειρία της χρήσης προσθετικών και πώς η χρήση τους επηρεάζει την ποιότητα ζωής και την εικόνα του σώματος και να προταθούν χρήσιμες πρακτικές για τη συμβουλευτική κατά την αποκατάσταση. Η μέχρι τώρα έρευνα στην Ελλάδα είναι περιορισμένη. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε με σκόπιμη δειγματοληψία ομοιογενούς δείγματος. Αποτελούνταν από δώδεκα άνδρες που συμμετείχαν σε ατομικές συνεντεύξεις, οι οποίες περιλάμβαναν ερωτήσεις διατυπωμένες με ανοιχτό τρόπο για να διερευνήσουν τις εμπειρίες που είχαν βιώσει.Τα ερευνητικά δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Ερμηνευτική Φαινομενολογική Ανάλυση και αναδείχθηκαν έξι Υπερθέματα, (1) η εμπειρία του ακρωτηριασμού (2) η εμπειρία της αποκατάστασης και της χρήσης πρόσθεσης (3) βοηθητικοί παράγοντες κατά την αποκατάσταση (4) επιβαρυντικοί παράγοντες κατά την αποκατάσταση (5) εικόνα σώματος (6) η χρήση προσθετικών ως διαδικασία αυτογνωσίας και ανάπτυξης. Το κοινωνικό δίκτυο, η ψυχοθεραπεία, ο αθλητισμός, και το διαδίκτυο αναδείχθηκαν ως σημαντικοί υποστηρικτικοί παράγοντες. Δυσκολίες αποτέλεσαν ο πόνος του μέλους-φάντασμα, τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης, η έλλειψη προσβασιμότητας, η ανεργία και το κοινωνικό στίγμα. Στο πλαίσιο των ευρημάτων, συζητείται ο ρόλος της συμβουλευτικής για την καλύτερη υποστήριξη των χρηστών μελών και των οικογένειών τους σε ζητήματα που αφορούν στην προετοιμασία του ασθενούς για το νέο μέλος και την αποκατάσταση, τη διαχείριση της νέας εικόνας σώματος, καθώς την ενημέρωση δικτύου και την άρση του κοινωνικού στίγματος.