بررسی ویژگی‌های هیدرولیکی خاک همچون نقطه پژمردگی و ظرفیت زراعی برای مطالعه و مدل‌سازی حرکت آب و املاح در خاک لازم است. به دلیل تغییرات زمانی و مکانی این ویژگی‌ها، روش‌های غیرمستقیم در تخمین آن‌ها توسعه داده‌شده است. در این پژوهش از 10 مدل مختلف به‌منظور انتخاب بهترین مدل برای تخمین منحنی مشخصه رطوبتی (SWCC) در خاک‌های رسی، لوم رسی و لوم شنی استفاده شد. بدین منظور ابتدا SWCC خاک‌های موردمطالعه با استفاده از دستگاه صفحات فشاری به دست آمد. سپس مدل‌های مختلف بر داده‌های تجربی برازش داده شدند. هدایت هیدرولیکی اشباع نیز در آزمایشگاه اندازه‌گیری شد. نتایج نشان دادند که تمام مدل‌ها به‌جز مدل‌های کمپل و روسو عملکرد مناسبی در تخمین SWCC داشتند و از بین مدل‌های SWCC، مدل نمایی دوگانه در خاک‌های رسی، لوم رسی، لوم شنی با مقادیر SSR به ترتیب 4-10×5، 4-10×2 و 4-10؛ RMSE به ترتیب 013/0، 015/0 و 015/cm3/cm3 0؛ R2 به ترتیب 997/0، 995/0 و 998/0 بهترین عملکرد را نسبت به مدل‌های دیگر ارائه دادند. روشSSCBDTH331500 مدل Rosetta نیز دقت بالایی در تخمین هدایت هیدرولیکی اشباع داشت. نتایج این تحقیق به ارائه روش بهینه در برآورد SWCC کمک خواهد کرد.

با توجه به تأثیر دما در شرایط اقلیمی هر منطقه و اهمیت پیش­بینی آن در برنامه­ریزی­های محیطی، استفاده از روش­های آماری به­منظور مطالعه تغییرات و پیش­بینی دما، کاربرد وسیعی پیدا کرده است. روش­های آماری ابزارهایی کارآ و مفید برای درک و ارزیابی رفتار اقلیم به­شمارمی­روند. از الگوهای آماری پرکاربرد در این زمینه، می­توان به الگوهای خانواده آریما اشاره نمود. در این الگوی آماری مقادیر براساس رفتارهای گذشته­ مدل­سازی شده و سپس پیش­بینی می­شوند. در پژوهش حاضر، با استفاده از مدل­های خانواده آریما، ابتدا با بررسی وجود یا عدم وجود روند و ارزیابی توابع خودهمبستگی(ACF)و خودهمبستگی جزئی(PACF)در دوره آماری (2005-1977)، مدل­های سری زمانی مختلف به داده­های میانگین دمای ماهانه در ایستگاه­های سینوپتیک ایران برازش داده شد. سپس با استفاده از معیار آکائیک و بیزی شوارز بهترین مدل از میان مدل­های به­کار گرفته شده برای هر ایستگاه انتخاب گردید .نتایج این مطالعه بیانگر قابلیت مدل­های غیر فصلی آریما برای تعیین روند پارامتر دما در گستره ایران می­باشد. به کمک الگوهای آماری بدست آمده برای هر ایستگاه می­توان پارامتر دما را در مقیاس ماهانه در دوره­های آتی پیش­بینی نمود.

امروزه برنامه‌­ریزی صحیح برای استفاده بهینه از منابع آبی با هدف رسیدن به توسعه پایدار از اهمیت خاصی برخوردار است. آگاهی از مقدار دقیق تبخیر سطحی روزانه یکی از پارامترهای مهم برای برنامه­‌ریزی­‌های منابع آب، مدیریت آبیاری و تولیدات زراعی است. عدم کفایت تعداد ایستگاه‌­های تبخیرسنجی، ابهام در کیفیت داده‌ها و خلاءهای آماری موجود در مقاطع مختلف زمانی، پژوهشگران را به‌سمت مدل­‌های برآورد، سوق داده است. در این پژوهش، با به‌کارگیری مدل‌­های مبتنی بر سری زمانی به برآورد مقدار تبخیر روزانه تشت تبخیر در سه ایستگاه منتخب استان همدان اقدام شد. در این رابطه، صحت و دقت هر یک از مدل­‌ها با استفاده از معیارهای آکائیک AIC و SBC و شاخص میانگین انحراف نسبی (MPE) ارزیابی شد. بررسی نمودارهای داده‌های کلیه ایستگاه‌­ها نشان داد که سری زمانی داده­‌های تشت تبخیر در کلیه ایستگاه‌­ها دارای یک روند فصلی نیست و به‌همین دلیل تغییرات زمانی تبخیر از تشت، از مدل ARIMA پیروی می‌­کند. با توجه به معیارهای خطاسنجی برای ایستگاه تبخیرسنجی آق­‌کهریز مدل (ARIMA(1,1,1) ARIMA(2,0,1 و برای ایستگاه­‌های سد اکباتان و کوشک‌آباد، مدل ARIMA(2,0,1)l به‌عنوان ساختار بهینه قابل پیشنهاد است. آماره­‌های R2 و RMSE برای ایستگاه آق­‌کهریز به‌ترتیب برابر 0.93 و 2.44 میلی‌­متر در روز، در ایستگاه سد اکباتان 0.93 و 1.23 میلی‌­متر در روز و برای ایستگاه کوشک‌آباد برابر 0.92 و 1.03 میلی­‌متر در روز به‌دست آمد. طبق نتایج مدل منتخب، MPE ایستگاه‌های مورد پژوهش برای مدل منتخب بین 5.85 الی 6.29 درصد متغیر است که نشان‌دهنده بیش برآورد مدل­‌های منتخب نسبت به مقادیر اندازه­‌گیری است. مقدار انحراف استاندارد برای ایستگاه آق‌کهریز برابر 0.15 میلی­‌متر، برای ایستگاه سد اکباتان 0.14 میلی­‌متر و برای ایستگاه کوشک‌آباد برابر 0.13 میلی­‌متر به‌دست آمد.