مقدمه و هدف: پراکلامپسی یکی از عوارض شایع دوران بارداری است که بعد از هفته بیستم بارداری در زنان با فشار خون طبیعی بروزمیکند؛ پاتوفیزیولوژی این بیماری، ناشناخته است. با توجه به تغییرهای سطح نیتریک اکساید در سرم افراد پراکلامپتیک و همچنین، نقش سلولهای بنیادی مزانشیمی در ترشح نیتریک اکساید بهعنوان تنظیمکننده ایمنی، در این پژوهش برآنشدیم تا سطح نیتریک اکساید را در ترشحات سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتقشده از بافت چربی در دو گروه باردار سالم و مبتلا به پراکلامپسی بسنجیم. مواد و روشها: از چربی زیرجلدی 10 خانم باردار پراکلامپتیک و 10خانم باردار سالم در حین عمل سزارین، نمونهگیریشد. پس از جداسازی و تکثیر سلولهای بنیادی مزانشیمی، توانایی تمایز و ویژگیهای ایمونوفنوتایپ آنها ارزیابیشد. سپس با استفاده از روش گریس میزان ترشح نیتریک اکساید توسط آنها سنجیده شد. نتایج: سلولهای بنیادی جداشده در هر دو گروه، به خوبی به استئوسیت و آدیپوسیت متمایز شدند. آنالیزهای فلوسایتومتری در دو گروه حاکی از بیان مارکرهای CD90, CD73 ,CD44 و CD105 و عدم بیان مارکرهای CD-14, CD34, CD45 و HLA-DR بود. تغییر معناداری در میزان ترشح نیتریک اکساید توسط سلولهای دو گروه مشاهدهنشد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن است که بهاحتمال، نیتریک اکساید ترشحشده توسط سلولهای بنیادی مزانشیمی، در تغییرهای سطح سرمی این فاکتور و پاتولوژی پراکلامپسی نقشی معنیدار ندارد؛ البته لازم است این مطالعه روی تعدادی بیشتر نیز آزمایششود.
