Plant tissue culture techniques are used as basic requirement of common plant transformation systems. In most cases of plant transformation, a reproducible regeneration protocol is the limiting step due to long time lasting, specialized facilities and well experienced persons. Furthermore, tissue culture procedures induce somaclonal variation among regenerated transgenic plants. Therefore, recently current studies in plant molecular biology prefer plant transformation procedures avoiding tissue culture phase. Various in plant a transformation procedures have been explored, among which the floral dip method is the most reliable in vivo transformation method. In this research, with the aim of evaluating the ability of floral dip method for genetic transformation of some Apiaceae plants, we studied Dill (Anethum graveolens), Fennel (Foeniculum vulgare), Coriander (Coriandrum sativum), Carrot (Daucus carrota), Parsley (Petrocelium sativum) and Celery (Apium graveolens). Arabidopsis thaliana was used as a model plant of experimental procedure. Flowers, in different stages of inflorescence development, were immersed in different suspension of Agrobacterium tumefaciens carrying the plant binary vector pBI121. This vector carries plant reporter gene uidA (gus) and the plant selectable marker gene npt II. Although, producing transgenic Arabidopsis plants with a high transformation rate of 4% verified the accuracy of experimental procedure, floral dip method was not successful for transformation of Apiaceae plants. Only one transformed celery plantlet, carrying nptII gene with no expression of GUS, was obtained bby screening more than 10000 seeds produced by treated plants from all the species. Transgenic Arabidopsis plants expressing gus reporter gene were confirmed through PCR and histochemical assays.

اندوفیت‌های میکروبی که از مهمترین میکروارگانیسم‌های خاک محسوب می‌شوند با ایجاد تغییرات ژنتیکی، فیزیولوژیکی و اکولوژیکی در گیاهان میزبان خود، عملکرد آنها را در واحد سطح افزایش می‌دهند و امکان توسعه کشت آنها در خاک‌های شور، خشک یا اقلیم‌هایی با تنش‌های غیر زیستی و زیستی را فراهم می‌آورند. قارچ اندوفیت Piriformospora indica دارای خاصیت برانگیختگی رشد گیاه و افزایش مقاومت آن به تنش‌های محیطی از جمله خشکی، شوری و نیز بیماری‌های گیاهی می‌باشد. این پژوهش به بررسی توان قارچ اندوفیت P. indica در بهبود رشد و افزایش مقاومت گیاه جو (Hordeum vulgare L.) به تنش خشکی می‌پردازد. بدین منظور، در سال 1389، آزمایش گلخانه‌ای در گلخانه پژوهشکده بیوتکنولوژی اصفهان در قالب طرح‌ کاملا تصادفی (آزمایش فاکتوریل) با دو فاکتور شامل دو سطح قارچ (تلقیح و عدم تلقیح) و سه سطح خشکی (ظرفیت زراعی (F.C.)، 50 درصد ظرفیت زراعی و 25 درصد ظرفیت زراعی) با چهار تکرار انجام گرفت. نتایج حاصله نشان داد که قارچ P. indica سبب افزایش زیست توده اندام‌های هوایی و ریشه گیاهان تلقیح شده نسبت به گیاهان شاهد بود، بطوریکه وزن خشک اندام هوایی و ریشه در گیاهان تلقیح شده نسبت به شاهد به ترتیب 39 و 46 درصد افزایش نشان داد. همچنین در شرایط تنش محتوای نسبی آب گیاهان تلقیح شده بالاتر بود. علاوه بر فعالیت تحریک کنندگی رشد گیاه توسط قارچ نتایج حاکی از نقش موثر این قارچ در بهبود خصوصیات گیاه جو تجت شرایط تنش خشکی خصوصاً در سطح F.C.25 درصد دلالت دارد. با توجه به این نتایج و نیز امکان کشت این قارچ در محیط کشت مصنوعی و بدون حضور میزبان، به نظر می‌رسد که امکان استفاده از این قارچ به عنوان عامل محرک رشد گیاه در تولید کود بیولوژیک برای انواع گیاهان زراعی وجود دارد و این قارچ می‌تواند نقش مهمی در نیل به کشاورزی پایدار ایفاء ‌نماید. همچنین با توجه به شرایط اقلیمی کشور ایران استفاده از این قارچ برای بهبود رشد و عملکرد گیاهانی نظیر جو، گندم و غیره تحت شرایط خشکی می‌تواند سودمند واقع شود.