امروزه به دلیل محدودیت منابع آبی، کاربرد روشهای مناسب آبیاری به منظور افزایش بهرهوری مصرف آب در تولید محصولات استراتژیک بویژه گندم امری ضروری است. اهداف پژوهش حاضر بررسی اقتصادی روشهای مختلف آبیاری (قطرهای نواری، سنترپیوت و بارانی) در استفاده از انرژی نو (خورشیدی) و مرسوم (شبکه) در تولید گندم بود که در استان البرز در سال های 1395 و 1396 انجام گرفت. در این تحقیق، ابتدا نیاز آبی محصول تعیین و سپس هزینه و منافع روشهای مختلف آبیاری با استفاده از برق شبکه و برق خورشیدی در تولید محصول مشخص شد. جهت بررسی اقتصادی به منظور انتخاب بهترین روش آبیاری از تکنیک بودجه بندی جزیی استفاده شد. در این روش از شاخصهای درآمد و هزینه و منافع خالص نهایی استفاده شد. طبق نتایج، میزان صرفه جویی مصرف آب در روشهای آبیاری قطرهای نواری و سنترپیوت نسبت به روش آبیاری مرسوم بارانی به ترتیب 8/22 و 6/17 درصد بود. میانگین منافع خالص تولید گندم در روشهای آبیاری بارانی، سنترپیوت و قطرهای نواری با استفاده از برق شبکه به ترتیب 6/84 ، 6/85 و 7/90 میلیون ریال در هکتار و با استفاده از سلولهای خورشیدی به ترتیب 4/72، 7/79 و 3/85 میلیون ریال در هکتار محاسبه شد. در مجموع تیمار روشهای قطرهای نواری با کاربرد برق شبکه به عنوان تیمار برتر و اقتصادی در تولید گندم توصیه گردید، چون در صورت جایگزینی سایر تیمارها بجای این تیمار، منفعت خالص نهایی کاهش یافته است.
خشکسالیهای اخیر و کاهش بوجود آمده در منابع آب زیرزمینی و سطحی کشور لزوم تغییر روشهای آبیاری سطحی به شیوههای نوین آبیاری را، راهکاری مفید در شرایط کنونی بهمنظور افزایش بهرهوری آب مطرح نموده است. لذا این پژوهش با 4 آرایش کاشت و 2 فاصله نوار آبیاری قطرهای (60 و 75 سانتیمتر) در مقیاس مزرعهای (طول 75 متر) و یک تیمار آبیاری شیاری مرسوم (تیمار شاهد) در ایستگاه اکباتان مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی، و منابع طبیعی همدان در سالهای زراعی 96-1395 و 97-1396 انجام شد. مقدار نیاز آبی براساس میانگین آمار 10 ساله دادههای هواشناسی ایستگاه فرودگاه همدان و با استفاده از فرمول پنمن مانتیس محاسبه شد. دور آبیاری قطرهای و سطحی به-ترتیب 6 و 12 روز در نظر گرفته شد. میانگین دو ساله حجم آب مصرفی در دو سیستم آبیاری قطرهای و نشتی بهترتیب 4026 و 6028 متر مکعب در هکتار تعیین شد. متوسط بهرهوری مصرف آب در تیمارهای آبیاری قطرهای ( تیپ) 73/1 کیلوگرم بر متر مکعب محاسبه شد. نتایج نشان داد که آبیاری قطرهای نواری باعث کاهش 33 درصدی در آب مصرفی و افزایش 73 درصدی بهرهوری مصرف آب نسبت به روش آبیاری جویچهای شده است. بیشترین و کمترین میانگین دوساله عملکرد دانه و بهرهوری مصرف آب بهترتیب مربوط به دو تیمار T1 (تعداد 4 ردیف کاشت به فاصله 15 سانتیمتر در دو طرف نوار، با فاصله نوارهای 75سانتیمتر) و نشتی بهمیزان 7443 و 5996 کیلوگرم در هکتار و 89/1 و 1 کیلوگرم بر متر مکعب شد که تفاوت معنیداری در سطح احتمال یک درصد داشتند. لذا با توجه به شرایط بحرانی آب در کشور و در صورت استفاده از آبیاری قطرهای نواری (تیپ) در زراعت گندم، فاصله نوار تیپ 75 سانتیمتر با تعداد 4 ردیف کشت با فاصله 15 سانتیمتر از یکدیگر در اطراف هر نوار که بیشترین عملکرد و بهرهوری مصرف آب را به خود اختصاص داده است توصیه میشود.
ارزیابیسامانههای آبیاریقطرهایباهدفاصلاحوبهبودسامانههایاجراشدهصورتمیگیرد. این تحقیق به منظور ارزیابی سامانه آبیاری قطرهای باغات پسته منطقه مهولات در استان خراسان رضوی، طی سالهای 1393 تا 1394 انجام گردید. برای جمعآوری دبی خروجیها، مانیفولد یکی از قطعات در حال کار بطور تصادفی انتخاب شد. در این قطعه، چهار لولة فرعی (لترال) در طول مانیفولد بهترتیب در ابتدای مانیفولدفاصله یک سوم از ابتدا، فاصله دو سوم از ابتدا و در انتهای مانیفولدانتخاب شد. بر روی هر یک از لترالهای انتخاب شده دبی خروجیها در چهار نقطه اندازهگیری شد. محل انتخاب اندازهگیری دبی خروجیها، مشابه انتخاب لترالها در طول مانیفولد بود. محل اندازهگیری فشار در قطعه مورد آزمایش، ابتدا و انتهای لترالهای انتخاب شده بود. حداقل فشار ورودی در مانیفولد (MLIP) در تمامی مانیفولدهای قطعات در حال کار نیز اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که در سامانههای ارزیابی شده، متوسط یکنواختی پخش آب بین 89/84 تا 10/97 [H1] درصد متغییر بود که بر اساس این شاخص، سامانههای ارزیابی شده خوب تا عالی طبقه بندی شدند. متوسط راندمان پتانسیل کمترین ربع بین 09/63 تا 78/77 درصد و متوسط راندمان کاربرد کمترین ربع بین 10/70 تا 42/86 درصد متغییر بود که بر اساس این شاخصها، عملکرد سامانههای آبیاری قطرهای در باغات پسته مورد بررسی، خوب ارزیابی شده است. [H1]دو رقم اعشار لازم نیست.