در این مطالعه، خامه پشمی مصرفی در فرش دستباف با مشتق زیستسازگار کیتوسان، یعنی ترکیب کیتوسان-دندریمر پلی پروپیلن ایمین (CS-PPI) نسل دوم اصلاح شد و ویژگیهای رنگرزی و ثبات رنگی آن با ماده رنگزای طبیعی اسپرک بررسی شد. اثر مقدار ترکیب CS-PPI، pH رنگرزی و غلظت ماده رنگزا بر روی قابلیت رنگرزی پشم مطالعه شد. نتایج نشان داد که با افزایش مقدار ترکیب CS-PPI، قابلیت رنگرزی، غلظت اشباع ماده رنگزا و عمق رنگی بهبود یافت. مقدار رمقکشی پشم اصلاح شده در pH خنثی نسبت به شرایط اسیدی به میزان قابل توجهی بهبود یافت، در حالی که تغییر محسوسی در قابلیت رنگرزی پشم خام با تغییر در pH مشاهده نشد. قدرت رنگی (K/S) الیاف رنگرزی شده به ترتیب: پشم اصلاح شده با CS-PPI>پشم دندانه شده با آلومینیم>پشم اصلاح نشده (خام) بود. اصلاح پشم تاثیر منفی بر ثبات های رنگی نداشت و حتی در برخی موارد باعث بهبود جزئی ثباتها نیز گردید. بهطور کلی نتایج نشان داد که میتوان توسط اصلاح پشم با ترکیب زیستسازگار CS-PPI، دندانه و اسید را از فرآیند رنگرزی طبیعی اسپرک حذف نمود که از نظر زیستمحیطی اهمیت زیادی دارد.
در این تحقیق، یک ماده رنگزای کاتیونیک جدید از 4-آمینو-N-پروپیل-8،1-نفتالیمید سنتز و خواص ضد میکروبی آن بررسی شد. در این راستا 4-آمینو-N-پروپیل-8،1-نفتالیمید ابتدا با کلرو استیل کلرید و سپس با و با N,N-دی متیل دودسیل آمین واکنش داده شد تا یک ماده رنگزای کاتیونیک جدید با گروه رنگساز نفتالیمیدی به دست آمد. ماده رنگزای سنتز شده به روش تبلور مجدد و کروماتوگرافی لایه نازک خالصسازی شده و از طریق تحلیل دستگاهی 13CNMR 1HNMR, FTIR, و تحلیل عنصری مورد تأیید قرار گرفت. ضمنا خواص اسپکتروفوتومتری ماده رنگزای سنتز شده تعیین و ویژگیهای ضدمیکروبی آن به روش کمی اندازهگیری میزان حداقل غلظت بازداری (MIC) ارزیابی گردیده است. نتایج نشان میدهند که ماده رنگزای سنتز شده در حالت محلول در مقابل هر دو نوع باکتری گرم مثبت و گرم منفی خاصیت ضدمیکروبی دارد.
در این تحقیق، یکسری از مواد رنگزای مونوآزوی دیسپرس جدید بر پایه نفتالیمید شامل بوتیریک اسید بر روی پارچه پشمی به کار برده شدند. قابلیت رنگرزی مواد رنگزای جدید و ویژگیهای رنگرزی آنها از قبیل یکنواختی، ثبات شستشویی، ثبات نوری، ثبات سایشی، ثبات در برابر عرق بدن در شرایط قلیایی و اسیدی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که تمامی مواد رنگزای به کار رفته قادر هستند پارچه پشمی را به فام قرمز تا قرمز مایل به آبی رنگ کنند. ماده رنگزای شماره 4 علاوه بر داشتن گروههای اسید کربوکسیلیک شامل گروه هیدروکسی بوده و در نتیجه دارای قابلیت رنگرزی و درجه خلوص بیشتری نسبت به سایر مواد رنگزا بر روی الیاف پشمی از خود نشان داد. مقایسه پارچه پشمی رنگرزی شده با مواد رنگزای مورد مطالعه و دو ماده رنگزای تجارتی دیسپرس قرمز 60 و 73 نشان داد که مواد رنگزای حاوی گروه کربوکسیلیک اسید دارای قابلیت رنگرزی بهتری نسبت به دو ماده رنگزای تجارتی بر روی الیاف پشم هستند. اندازه گیری خواص ثباتی کالاهای رنگرزی شده نشان داد که تمامی مواد رنگزا از ثبات شستشویی (4 تا 5 )، سایشی (4 تا 5)، عرق بدن (4 تا 5) خوب و ثبات نوری متوسطی (4) برخوردارند.
در این تحقیق، رنگبری و معدنی شدن رنگزای بازیک آبی 41 با فرآیند نانوفوتوکاتالیزی در حضور نانوذرات تیتانیای تثبیت شده در داخل راکتور ناپیوسته مورد بررسی قرار گرفت. فرآیند رنگبری و معدنی شدن رنگزای بازیک در مقیاس پایلوت (10 لیتر) انجام شد. دستگاههای اسپکتروفوتومتر و یون کروماتوگراف برای بررسی جزئیات رنگبری و معدنی شدن رنگزای بازیک مورد استفاده قرار گرفتند. تأثیر عوامل مؤثر در راندمان فرآیند رنگبری از جمله غلظت آب اکسیژنه، غلظت رنگزا و حضور آنیونها (نیترات، کلرید، سولفات، بیکربنات و کربنات) مطالعه شد. نتایج آزمایشات نشان داد که فرآیند رنگبری از سینتیک مرتبه اول تبعیت میکند. مقدار یونهای نیترات و سولفات به عنوان محصولات فرآیند معدنی شدن رنگزا، اندازهگیری شدند. این تحقیق نشان داد که با بهینهسازی عوامل عملیاتی مؤثر، میتوان فرآیند رنگبری و معدنی شدن رنگزای بازیک آبی 41 را در مقیاسهای بزرگتر انجام داد.