WstępOcena skuteczności technologii medycznej wymaga (wg schematu PICO) sprecyzowania kontekstu klinicznego z uwzględnieniem populacji, w której dana interwencja ma być stosowana (P – ang. patient), zastosowanej interwencji (I – ang. intervention), jak również opisu komparatora(ów) (C – ang. comparator) oraz efektów zdrowotnych badań klinicznych (O – ang. outcome). U małych dzieci z niedosłuchem, będących w okresie największej plastyczności układu słuchowego, za kluczowe uznaje się umożliwienie dokonania takiej oceny już w pierwszych miesiącach po zastosowaniu określonej technologii.CelCelem pracy jest ocena skuteczności interwencji związanej ze stosowaniem implantu ślimakowego w grupie dzieci z głębokim niedosłuchem w wieku poniżej drugiego roku życia z wykorzystaniem kwestionariusza LittlEARS zgodnie ze schematem PICO.Materiał i metodyGrupę A, tj. badaną populację (P), stanowiło 32 dzieci, których wiek w dniu interwencji (I) – aktywacji implantu ślimakowego nie przekraczał 12 miesięcy. Komparator (C) stanowiła grupa B – 19 dzieci – użytkowników aparatów słuchowych. Dzieci z grupy B zostały wybrane w ten sposób, aby zarówno wiek w momencie badania, jak i okres korzystania z medycznego środka technicznego oraz głębokość niedosłuchu były porównywalne w obydwu grupach. Rodzice lub opiekunowie dzieci z badanych grup wypełniali kwestionariusz LittlEARS po około 10 miesiącach od aktywacji implantu (grupa A) lub od pierwszego dopasowania aparatów słuchowych (grupa B). Wynik badania kwestionariuszem LittlEARS wykorzystano do określenia opóźnienia rozwoju słuchowego, tj. efektów zdrowotnych zastosowanej interwencji (O).WynikiŚrednie opóźnienie rozwoju słuchowego było o 14,4 miesiąca większe w grupie dzieci korzystających z aparatów słuchowych w porównaniu z grupą dzieci korzystających z implantu. Rozwój słuchowy ponad 80% dzieci z grupy A po około 10 miesiącach korzystania z implantu ślimakowego charakteryzował się opóźnieniem nie większym niż cztery miesiące. Dla porównania – opóźnienie rozwoju słuchowego ok. 70% dzieci z grupy B z podobnym stopniem ubytku słuchu i w podobnym wielu metrykalnym po ok. 10 miesiącach korzystania z aparatów słuchowych wynosiło ponad 12 miesięcy.WnioskiW przypadku małych dzieci z głębokim niedosłuchem implant ślimakowy stanowi skuteczną formę interwencji medycznej. Metodyka zaproponowana w niniejszej pracy umożliwia dokonanie oceny skuteczności nowych technologii medycznych u dzieci poniżej drugiego roku życia, w pierwszych miesiącach od ich zastosowania, bez konieczności prowadzenia długookresowych obserwacji.

WprowadzenieRozumienie przekazów językowych jest najtrudniejszym i najbardziej złożonym zadaniem poznawczym związanym z interpretacją danych sensorycznych. Udział w nim biorą procesy myślenia, rozumowania i wnioskowania, które intensywnie wykorzystują pamięć operacyjną. Zniekształcony sygnał akustyczny docierający do użytkowników systemów implantów ślimakowych powoduje przeciążenie pamięci operacyjnej. W grupie pacjentów korzystających z systemu implantu ślimakowego obserwuje się znaczne różnice w dyskryminacji mowy, co może być spowodowane indywidualną sprawnością pamięci operacyjnej. Rozważania na temat związku pomiędzy pamięcią operacyjną a zdolnością dyskryminacji mowy posłużyły do przygotowania komputerowego testu pomiaru pamięci operacyjnej.CelCelem pracy jest ocena trafności testu pomiaru pamięci operacyjnej u pacjentów implantowanych.Materiał i metodyDo tworzenia wersji komputerowej testu pamięci operacyjnej wykorzystano zadania, których konstrukcja została zainspirowana badaniami mierzącymi pojemność i sprawność przetwarzania informacji pamięci operacyjnej w komputerowej wersji testu pamięci operacyjnej. Badaniami sprawności pamięci operacyjnej przeprowadzonymi za pomocą opracowanego testu objęto grupę składającą się z 53 pacjentów, użytkowników systemów CI, oraz 20 ochotników prawidłowo słyszących. Trafność teoretyczną testu komputerowego oszacowano poprzez porównanie uzyskanych wyników pomiarów z oczekiwaniami teoretycznymi. Założono, że pacjenci z grupy najmłodszych i najstarszych użytkowników systemów implantów ślimakowych osiągną różne wyniki w teście oraz że wyniki osób z prawidłowym słuchem będą zbliżone do wyników osób korzystających z implantu w podobnej grupie wiekowej.WynikiUżytkownicy systemu implantu w najstarszej grupie wiekowej mieli gorsze wyniki w stosunku do osób implantowanych w młodszych grupach wiekowych. Natomiast użytkownicy systemu implantu w młodszych grupach wiekowych osiągnęli podobne rezultaty jak osoby prawidłowo słyszące w podobnym wieku.WnioskiUzyskane wyniki pozwoliły na stwierdzenie trafności wersji komputerowej testu pomiaru pamięci operacyjnej i umożliwiły wykorzystywanie go do badania użytkowników systemu implantu ślimakowego.

WstępWprowadzenie do praktyki klinicznej implantów ślimakowych stworzyło nowe możliwości lepszego słyszenia i komunikacji językowej szerokiej grupie pacjentów. Stymulacja elektryczna zakończeń nerwu słuchowego przez implant ślimakowy stanowi, w świetle aktualnej wiedzy, skuteczną formę protezowania wielu wad słuchu. Wskazania do stosowania implantu ślimakowego określane są za pomocą kryteriów doboru i selekcji pacjentów. Kryteria te zmieniały się znacząco od czasu wprowadzenia tej metody leczenia do praktyki klinicznej. Jednym z kryteriów kwalifikacji jest przedoperacyjna wartość progów słyszenia.CelW pracy przedstawiono wartości przedoperacyjnych progów słyszenia u pacjentów kwalifikowanych do wszczepienia implantu ślimakowego.WynikiAudiologiczne kryteria kwalifikacji do wszczepienia implantu ślimakowego ewaluowały od obustronnej głuchoty (>110 dB HL) na początku lat 80., poprzez znaczny niedosłuch (>70 dB HL) w latach 90., do aktualnego kryterium, które pozwala na stosowanie tej metody leczenia u pacjentów z częściową głuchotą.WnioskiRosnąca liczba pacjentów z częściową głuchotą korzystających z implantu ślimakowego świadczy o rozszerzeniu zakresu wskazań do stosowania stymulacji elektrycznej oraz potwierdza możliwość niesienia efektywnej pomocy terapeutycznej coraz większej grupie osób.

W pracy przedstawiono historię implantów ślimakowych, począwszy od pierwszych prób zastosowania stymulacji elektrycznej po czasy współczesne.

CelCelem pracy była analiza stanu zaszczepienia przeciwko Streptococcus pneumoniae w grupie użytkowników systemu implantu ślimakowego.Materiał i metodaDo przeprowadzenia analiz wykorzystano dane uzyskane z badania kwestionariuszowego przeprowadzonego od stycznia do grudnia 2014 roku wśród 1347 pacjentów, którzy zgłosili się na badania kontrolne do Zakładu Implantów i Percepcji Słuchowej Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu.WynikiOdsetek pacjentów zaszczepionych przeciwko pneumokokom w badanej grupie wyniósł 28,5%, z czego 97,4% stanowią dzieci. W grupie dzieci 49,3% badanych otrzymało przynajmniej jedną dawkę szczepienia. W grupie dorosłych pacjenci zaszczepieni stanowią 1,7%.WnioskiStan zaszczepienia przeciwko Streptococcus pneumoniae wśród użytkowników systemu implantu ślimakowego jest bardzo niski, zarówno w grupie dzieci, jak i osób dorosłych.

Zapewnienie odpowiedniego elektryczno-akustycznego pobudzenia receptora słuchu jest jednym z kluczowych elementów postępowania klinicznego w ramach opracowywanej i wdrażanej metody leczenia częściowej głuchoty. Warunkiem koniecznym, aby takie pobudzenie było możliwe, jest występowanie u pacjenta odpowiedniej czułości słuchu w zakresie niskich częstotliwości oraz zachowanie tego słuchu po wprowadzeniu elektrody implantu ślimakowego do ucha wewnętrznego. Włożenie elektrody implantu do ślimaka może spowodować uszkodzenie struktur ucha wewnętrznego i tym samym utratę czułości słuchu. Na podstawie dokonanego przeglądu literatury stwierdzono, że zastosowanie odpowiedniej techniki chirurgicznej z wprowadzeniem elektrody przez okienko okrągłe umożliwia zachowanie słuchu u większości pacjentów. A zatem w przypadku pacjentów z częściową głuchotą, u których występuje odpowiednia pooperacyjna czułość słuchu dla niskich częstotliwości, możliwe jest zastosowanie łącznej stymulacji elektryczno-akustycznej. Ponadto zachowanie słuchu po wszczepieniu implantu oznacza utrzymanie nienaruszonych struktur ucha wewnętrznego. Stwarza to szanse większości pacjentom na osiąganie lepszych wyników dyskryminacji mowy. Uszkodzenie struktur ucha wewnętrznego może bowiem powodować zmniejszenie ilości elementów neuronalnych możliwych do pobudzenia elektrycznie, co w konsekwencji może skutkować redukcją informacji o dźwięku przekazywanej na drodze stymulacji elektrycznej. Oprócz tego zachowanie struktur ucha wewnętrznego po wprowadzeniu elektrody implantu stwarza perspektywy zastosowania nowych technologii medycznych, takich jak inżynieria genetyczna czy terapia z wykorzystaniem komórek macierzystych, które w przyszłości mogą być dostępne dla pacjentów niesłyszących i niedosłyszących.

WstępOśrodkowe zaburzenia słuchu (ang. central auditory processing disorders – CAPD) to niejednorodne dysfunkcje, w których nieprawidłowej realizacji wyższych funkcji słuchowych współtowarzyszą zaburzenia procesów poznawczych. Zakładając, że u dzieci z CAPD realizacja tych procesów może mieć wpływ na analizę informacji akustycznej, poprawa funkcji poznawczych za pomocą metody jaką jest terapia Neurofeedback powinna przynieść korzystny wpływ także na przetwarzanie słuchowe.CelCelem pracy była ocena wpływu terapii Neurofeedback na poprawę wyższych funkcji słuchowych i poznawczych u dzieci z CAPD.MetodaBadania przeprowadzono na grupie trzech dzieci z zaburzeniami wyższych funkcji słuchowych oraz procesu uwagi. W trakcie treningu Neurofeedback tłumiono wolną czynność mózgową oraz wzmacniano czynność szybką. Wpływ treningu na funkcje słuchowe i funkcje poznawcze oceniano na podstawie wyników trzech testów wyższych funkcji słuchowych oraz komputerowych testów uwagi.WynikiAnaliza współczynników odzwierciedlających stosunki wybranych fal mózgowych wykazała, obniżenie po treningach nadmiernie wyrażonej czynności wolnej oraz wzmocnienia zaniżonej czynności szybkiej u wszystkich trenowanych dzieci. Normalizacji relacji pomiędzy falami mózgowymi towarzyszyła poprawa wyników testów wyższych funkcji słuchowych. Lepsze wyniki po terapii odnotowano także w komputerowych testach uwagi.PodsumowanieUzyskane wyniki wskazują, że trening Neurofeedback może korzystnie wpływać na poprawę przetwarzania słuchowego na wyższych piętrach układu nerwowego oraz funkcji poznawczych.

CelCelem pracy jest analiza dwóch parametrów procesu przeprowadzania audiometrycznych badań przesiewowych słuchu u dzieci klas I i VI ze szkół podstawowych na terenie m.st. Warszawy.Materiał i metodaAnalizie poddano 38 287 wyników audiometrycznego badania słuchu wykonanego u dzieci w wieku 6 i 12 lat, uczniów klas I i VI warszawskich szkół podstawowych w roku szkolnym 2011/2012 (n=20 482) i 2012/2013 (n=17 805). U wszystkich dzieci przeprowadzono audiometryczne badanie słuchu dla tonów o częstotliwościach: 0,5; 1; 2; 4; 8 kHz. Badania wykonywano na urządzeniu do badań przesiewowych – Platformie Badań Zmysłów (PBZ). Analizie poddano dwa parametry procesu przeprowadzania badań przesiewowych słuchu: czas oraz jakość.WynikiW badanej grupie średni czas jednego pomiaru wyniósł 5 min 9 s. Najkrótszy zarejestrowany czas jednego badania wyniósł 11 s, a najdłuższy 45 min 52 s. Najwięcej pomiarów wykonano w czasie 4 min 20 s. Jako miernika jakości użyto odsetka wyników dodatnich uzyskiwanych przez poszczególnych badaczy obliczanego dla każdego tygodnia wykonywania badań; odsetek ten zawierał się w przedziale od 0% do 62,6%.WnioskiPodczas realizacji programu badań słuchu w szkołach niezbędna jest systematyczna kontrola wykonywanych pomiarów, która umożliwia uzyskanie zadowalającej wiarygodności badań audiometrycznych.

Wstęp Kwestionariusz LittlEARS przeznaczony jest do oceny rozwoju słuchowego dzieci w wieku od 0 do 24 miesięcy. Zawiera 35 pytań, uporządkowanych zgodnie z kolejnymi fazami rozwoju słuchowego dziecka, odnoszących się do zaobserwowanych przez rodziców zachowań słuchowych w sytuacjach codziennych. Cel Celem niniejszej pracy jest przedstawienie etapów adaptacji angielskiej wersji kwestionariusza LittlEARS do języka polskiego. Materiał W procesie adaptacji wykorzystano rekomendowaną przez Międzynarodową Komisję ds. Testów procedurę tłumaczenia zwrotnego, pozwalającą na zminimalizowanie błędów wynikających z przekładu. W proces tłumaczenia zaangażowany był profesjonalny tłumacz, specjalista z dziedziny konstruowania i adaptacji testów, logopeda i inżynier kliniczny. W celu ewaluacji dokonanego tłumaczenia posłużono się oceną ekspertów. Wyniki Rezultatem podjętych prac jest polska wersja językowa kwestionariusza LittlEARS, która zostanie poddana walidacji w celu weryfikacji przydatności kwestionariusza do zastosowań w praktyce klinicznej. Wnioski Przeprowadzenie adaptacji kwestionariusza LittlEARS zgodnie z wytycznymi Międzynarodowej Komisji ds. Testów pozwoliło na wyeliminowanie wielu poważnych błędów powstałych na etapie tłumaczenia. Wyniki ocen ekspertów dostarczyły dowodów potwierdzających zgodność wersji oryginalnej i docelowej.

Badania audiometryczne są często wykorzystywane podczas masowych programów badań przesiewowych słuchu u dzieci w wieku szkolnym. Wykonuje się je za pomocą urządzeń zwanych audiometrami, które ze względu na dokładność pomiaru można podzielić na kliniczne, diagnostyczne i skriningowe. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie rozwiązań technicznych i technologicznych zastosowanych w 14 wybranych urządzeniach do audiometrycznych badań przesiewowych słuchu u dzieci w wieku szkolnym. Prezentacja została dokonana pod kątem przydatności tych rozwiązań w realizacji programów badań masowych.

WstępImplant pniowy (ABI) to obecnie jedyna proteza słuchu dla osób z uszkodzeniem nerwów słuchowych. Wszczepiany jest on głównie pacjentom ze zdiagnozowaną neurofibromatozą typu 2 (NF2), w przebiegu której na nerwie słuchowym tworzą się guzy, co nieuchronnie prowadzi do całkowitej głuchoty. Pacjenci korzystający z systemu implantu pniowego uzyskują w badaniach niski poziom rozumienia dźwięków mowy. Jednym z czynników składających się na prawidłowy przebieg tego procesu jest słuch fonematyczny. Jest to umiejętność odbioru przez układ słuchowy cech dystynktywnych fonemów w danym języku, co pozwala na różnicowanie dźwięków mowy. Zaburzenia słuchu fonematycznego są przyczyną problemów z rozumieniem mowy i uniemożliwiają sprawną komunikację.CelCelem pracy jest ocena stanu słuchu fonematycznego u pacjenta z dwoma implantami pniowymi, w tym ocena możliwości dyskryminacji głosek opozycyjnych, co jest jednym z warunków umożliwiających prawidłowy odbiór mowy.Materiał i metodyOceny stanu słuchu fonematycznego dokonano u użytkownika dwóch implantów pniowych. Do badania wykorzystano „Test do badania słuchu fonematycznego” autorstwa E. Szeląg i A. Szymaszek. Test przeprowadzono w warunkach ciszy.Wyniki i wnioskiStymulacja elektryczna realizowana przez dwa systemy implantu pniowego pozwala pacjentowi – w sprzyjających akustycznie warunkach – na odbiór i różnicowanie opozycyjnych głosek oraz paronimów bez posiłkowania się kontekstem wypowiedzi. Zatem stosowanie słuchowych implantów pniowych może być skuteczną metodą kompensacji utraconego, w przebiegu NF2, słuchu. W celu uogólnienia wniosków z badania wskazane byłoby przeprowadzanie podobnych badań u innych użytkowników implantów pniowych. Pomocne dla dalszego rozwoju programu rehabilitacji i wspomagania pacjentów w uzyskiwaniu jak największych korzyści z implantu pniowego byłoby przeprowadzenie badań dotyczących wpływu treningu słuchowego na rozwój kompetencji słuchowych dotyczących rozumienia mowy u pacjentów z ABI. Przeprowadzenie testu słuchu fonematycznego przed treningiem słuchowym i po takim treningu umożliwiłoby ocenę skuteczności podjętej interwencji.

WstępDążenie do optymalnego wykorzystania okresu krytycznego dla rozwoju słuchowego dziecka z niedosłuchem rodzi potrzebę opracowania odpowiednich narzędzi, dostosowanych do oceny tego rozwoju u małych dzieci. Kluczowe znaczenie ma możliwość dokonywania pomiarów i porównywania wyników uzyskiwanych od pierwszych miesięcy życia.CelCelem pracy jest ocena rozwoju słuchowego dzieci z głębokim niedosłuchem, którym wszczepiono implant ślimakowy przed ukończeniem drugiego roku życia.Materiał i metodyMateriał badawczy stanowiło 122 dzieci, których średni wiek w chwili aktywacji implantu wynosił 14,3 miesiąca. Oceny rozwoju słuchowego dokonano na podstawie wyniku badania kwestionariuszem LittlEARS. Kwestionariusz wypełniali rodzice lub opiekunowie dzieci z badanej grupy. Badania przeprowadzono w dniu aktywacji implantu ślimakowego, dokonując tym samym oceny rozwoju słuchowego osiągniętego przed wszczepieniem implantu, oraz po około 5 miesiącach użytkowania systemu. Dodatkowo, na podstawie co najmniej rocznej obserwacji, przeprowadzono ocenę tempa rozwoju słuchowego dzieci, u których aktywacja systemu implantu ślimakowego nastąpiła przed ukończeniem pierwszego roku życia.WynikiNieadekwatny do wieku poziom rozwoju słuchowego przed aktywacją implantu stwierdzono u 86% dzieci z badanej grupy. Natomiast po około 5 miesiącach korzystania z implantu ślimakowego adekwatny do wieku poziom rozwoju słuchowego osiągnęło 72% dzieci. Wyniki co najmniej rocznej obserwacji dzieci, którym wszczepiono implant ślimakowy przed ukończeniem pierwszego roku życia, wskazują, że dzieci te uzyskują poziom rozwoju słuchowego odpowiadający normie słuchowej po około 10 miesiącach korzystania z implantu.WnioskiTempo rozwoju słuchowego dzieci z głębokim niedosłuchem, implantowanych we wczesnym okresie życia jest szybsze od tempa tego rozwoju u dzieci ze słuchem prawidłowym. Umożliwia to większości dzieci „nadrobienie” zaległości w rozwoju słuchowym, powstałych na skutek głębokiego niedosłuchu w pierwszych miesiącach życia. Implant ślimakowy pozwala dzieciom z głębokim niedosłuchem na zrównanie stopnia rozwoju słuchowego ze stopniem tego rozwoju u dzieci prawidłowo słyszących. Zrównanie to u większości dzieci następuje przed ukończeniem drugiego roku życia.

Objectives: The LittlEARS Auditory Questionnaire (LEAQ) has so far been validated to assess auditory development in groups of normal-hearing childten in over 20 different languages. Considering the huge variability in auditory development of CI children, especially since candidacy criteria have been relaxed, additional evidence to validate the use of LEAQ scores in this particular population is needed. The aim of this study is to provide evidence for the reliability and validity of LEAQ scores for assessing the auditory development of CI infants and toddlers based on an evaluation of LEAQ's internal structure and its relation to other variables.Methods: The study was prospective, with sequential enrolment and within-subject repeated measures. It included 122 children with profound bilateral sensorineural hearing loss implanted at 6-22 months of age. All children were evaluated with the Polish version of LEAQ on the first day of CI activation and at each of four follow-up visits related to sound processor fitting.The study was undertaken in the light of current psychometric thinking about how assessment instruments should be validated. The main aim of the study was to obtain evidence for the validity of interpreting LEAQ measures from Cl children in terms of auditory development. First, in order to collect evidence for score reliability and validity based on LEAQ's internal structure, the psychometric properties of LEAQ scores from Cl children were determined. A second step was to confirm validity by investigating the effect of concomitant variables on LEAQ scores. Correlations between LEAQ score and duration of hearing aid (HA) use, and between LEAQ score and duration of CI use, were investigated. Additionally, group differences in LEAQ scores between: 1) early and late implanted children; 2) children with long and short HA experience prior to implantation; and 3) children who showed responses over a wide frequency range from using their HAs (prior to implantation) vs those who did not.Results: On each of the five administrations of LEAQ the item difficulty indices increased (meaning the items became easier) and over the series they progressively increased with a range of: 0.01-0.62, 0.03 -0.92, 0.09-1.00, 0.26-1.00, and 0.52-1.00. At the same time, item total correlations were in the ranges: 0.09-0.77, 0.26-0.62, 0.00-0.65, 0.00-0.65, and 0.00-0.67. Cronbach's alpha values were above 0.80 for all administrations. A positive correlation between LEAQ score and duration of HA use, and subsequent duration of CI use (hearing experience) was found. When the children were stratified into groups according to age at cochlear implantation, duration of HA use before implantation, and audibility provided by HAs prior to implantation, the differences between the groups were reflected in both their rate of auditory development and their LEAQ score.Conclusion: The interpretation of LEAQ scores from Cl children in terms of auditory development was supported by the validity evidence of internal structure and from a logical relationship to other variables. (1) Psychometric properties - item difficulty, item total correlations, and Cronbach's alpha values indicate that LEAQ measures are highly consistent and reliably gauge the level of a CI child's auditory development. (2) There was a positive correlation between LEAQ scores and the duration of hearing experience with HAs and a later Cl; similarly, there were significant differences between groups of children stratified according to the age at cochlear implantation, duration of HA use before implantation, and audibility provided by HAs prior to implantation, all of which demonstrate the expected relation between LEAQ score and concomitant variables. (C) 2017 Elsevier Ireland Ltd. All rights reserved.

Od wielu lat Ukraina mając w glebokim powazaniu polską wrazliwośc historyczną ustanawia kult ludobojcow z OUN-UPA jako kult panstwowy. Za co im sie odwdzieczamy? – pyta w rozmowie z DoRzeczy.pl prezes Ruchu Narodowego posel Robert Winnicki.

Objectives/HypothesisThe purpose of this study was to measure the degree of coupling between the floating mass transducer (FMT) and the round window membrane (RWM) in patients with conductive and mixed hearing loss implanted with the Vibrant Soundbridge (VSB) device. The efficiency of direct and indirect coupling of the FMT to the RWM was compared by measuring differences between the initial prescription targets and the final settings of the VSB audio processor after fine-tuning. Study DesignRetrospective study. MethodsInvestigation of a group of subjects with either conductive or mixed hearing loss implanted with the VSB, a device that uses a FMT coupled to the RWM. There were two subgroups: subjects in which coupling was direct (no interposed material) or indirect (interposed material). The functional gain, insertion gain, and compression characteristics of the device were measured to assess the efficiency of coupling and to investigate the proximity of the fitting to prescriptive targets. ResultsCoupling for the subgroup with indirect coupling of the RWM was higher (better) than for the subgroup with direct coupling. The gain deviation from prescriptive targets was smaller for the subgroup with indirect coupling. ConclusionsThe coupling method can have an effect on the coupling efficiency and the final electroacoustic settings of the device. The prescription targets were not accurate for the majority of subjects from either subgroup. Indirect coupling appears to provide more effective stimulation of the cochlea. Level of Evidence4. Laryngoscope, 127:2843-2849, 2017

In recent years a large amount of data has become available with regard to vaccinating women during pregnancy against influenza and against pertussis. The data comes from observational studies conducted when vaccine was administered as a part of a vaccination campaign, retrospective evaluations of databases and surveillance of the adverse post-vaccination events. Popularization of knowledge about the importance of immunization in this group and educating pregnant women about vaccination should be an essential element of health promotion and prevention programs.

Artykuł poświęcony jest sprawozdawczości spółek giełdowych. W wyniku zmian wprowadzanych w przepisach jednostki zainteresowania publicznego coraz częściej są zobowiązane ujawniać informacje dotyczące ochrony środowiska naturalnego, spraw społecznych i pracowniczych. Celem pracy jest wykazanie, że zagadnienia istotne dla oceny kondycji finansowej jednostki i perspektyw jej dalszego rozwoju są poruszane nie tylko w granicach sprawozdania finansowego, lecz również poza nim. Analizie poddano raporty roczne największych spółek działających w polskim sektorze energetycznym. W opracowaniu wykorzystano analizę obowiązujących przepisów rachunkowości i metodę analizy przypadków.

Background Streptococcus pneumoniae can cause life-threatening illness, with invasive pneumococcal diseases (IPD) like meningitis, sepsis, bacteremic pneumonia, and bacteremia being major causes of morbidity and mortality. Studies have shown that patients who have had a cochlear implant, particularly children, have an increased risk of bacterial (pneumococcal) meningitis. Vaccination in patients with cochlear implants is important and recommended universally. The World Health Organization recommends the use of pneumococcal conjugate vaccines in all countries and considers their use to be a priority in all national immunization programs. The objective of this study was to assess rates of vaccination against Streptococcus pneumoniae in patients with cochlear implants who were implanted at the Institute of Physiology and Pathology of Hearing, Poland. Material/Methods We analyzed data from questionnaires administered to 2,628 patients who visited the Implants and Auditory Perception Department (IAPD) of the Institute of Physiology and Pathology of Hearing between January 2014 and March 2016. Results The percentage of vaccinated patients in the study group was 28.2%, most of whom (90.7%) were children. Among the children, 49.3% were vaccinated against S. pneumoniae, but the corresponding rate for adults was only 5.5%. Conclusions The percentage of patients with cochlear implants who received vaccination against S. pneumoniae was low, both in children and adults, but especially in adults comparing to available reports.

Objectives: To assess prevalence and risk factors of tinnitus reported by 7- and 12-year-old children from primary schools in Warsaw. A secondary objective was to test the relationship between hearing loss and tinnitus prevalence.Methods: Observational cross-sectional study of 15,199 students aged 7 and 12 years (66.9% of the students of those ages) from all 173 public primary schools in Warsaw in the school year 2012/13. Audiometric hearing threshold levels were determined for the right and left ear of each student at frequencies of 0.5, 1, 2, 4, and 8 kHz. Normal hearing was defined as air threshold values of 20 dB HL or less for all tested frequencies. Unilateral and bilateral hearing loss cases were included into the analysis. Tinnitus experience was assessed with an audiological questionnaire administered verbally to the children.Results: Overall 6.0% of the 7- and 12-year-old students reported tinnitus lasting for 5 min or more. The prevalence of tinnitus was significantly related to the hearing loss and age. Children with the unilateral high-frequency hearing loss reported tinnitus significantly less often compared to other children from the unilateral loss group. Children with bilateral moderate hearing loss reported tinnitus significantly more often than other children from the bilateral hearing loss group. Frequency of tinnitus reported by children was equal between the sexes and also between the children with unilateral and bilateral hearing loss.Conclusion: Results obtained in this study with a large sample suggest that hearing loss and young age can be considered potential risk factors for tinnitus in school-age children. A consensus on how to define tinnitus is needed in order to enable direct comparison between data from different studies. (C) 2015 Elsevier Ireland Ltd. All rights reserved.