STRESZCZENIE Wstêp. Zespó3 ciasnoty podbarkowej (ZCP) jest jedn1 z najczêstszych przyczyn postêpuj1cej dysfunkcji stawu barkowego. Celem pracy by3a ocena zmian w ruchomoœci czynnej stawu u osób z ZCP oraz próba ustalenia korelacji pomiêdzy wielkoœciami k1towymi poszczególnych zakresów ruchu. Materia3 i metody. Badaniom poddano 58 osób w wieku 24-85 lat leczonych w okresie od 2004 do 2006 r. z rozpoznaniem ZCP. Œredni czas trwania choroby wynosi3 40 miesiêcy. Badanie porównawcze ruchomoœci czynnej po stronie zdrowej i chorej przeprowadzono wg metody SFTR. Wyniki. Porównanie wartoœci œrednich zakresów ruchu, wskazuje na znacz1ce ograniczenie ruchomoœci czynnej chorego stawu barkowego. Najwiêkszy ubytek ruchomoœci zanotowano w zakresie rotacji zewnêtrznej. Ponadto stwierdzono statystycznie istotn1 korelacjê miêdzy wartoœciami k1towymi rotacji zewnêtrznej a wielkoœciami pozosta3ych badanych zakresów ruchu. Wnioski. 1. Zespó3 ciasnoty podbarkowej jest schorzeniem wystêpuj1cym blisko dwukrotnie czêœciej u kobiet ni¿ u mê¿czyzn i dotyczy przede wszystkim koñczyny dominuj1cej. 2. Ograniczenia zakresów ruchów czynnych dotycz1 wszystkich badanych typów ruchu, a w szczególnoœci rotacji zewnêtrznej, która jest najwa¿niejszym wskaŸnikiem dysfunkcji stawu barkowego u osób z zespo3em ciasnoty podbarkowej. 3. Wielkoœæ rotacji zewnêtrznej w istotny sposób wp3ywa na wartoœci k1towe pozosta3ych zakresów ruchu za wyj1tkiem prostowania ramienia.