Fibromyalgia syndrome (FMS), affecting 3–10

Purpose: The of this study is to explore the differences between leptin (LEPG2548A), which is considered efficacious in respect of adiposity and leptin receptor gene variants (LEPRQ223R, K109R, K656N). Furthermore, the relationship between these differences and the serum leptin level shall be scrutinized. Materials and Methods: A total of 300 volunteers (12-17 years of age) joined our study (150controls–150obese). Blood samples obtained from these individuals were used for DNA isolation. An examination was carried out in order to show polymorphisms of the leptin receptor gene increased by RealTime PCR previously. The variations of the leptin gene were ascertained by implementation of restriction fragment length polymorphism method. Results: Genotype dispersion calculations led to the understanding that the AA-genotype was lower in the K109R polymorphism control group than in the patient group, whereas AG-genotype was higher. The control group of Q223R polymorphism had higher AA-genotype values than the patient group, whereas it showed lower AG-genotype values. Moreover, anthropometric and metabolic results were found to be significantly higher (p in the patient group than in the control group.Conclusion: The patient group of LEPRQ223R polymorphism showed lower AA-genotype values, a higher AG-genotype dispersion and a higher allele-G value. Therefore, a relationship to adiposity has been assumed.

Background/Objectives In recent years, oxytocin (OXT) and polymorphisms in the oxytocin receptor (OXTR) gene have been reported to play roles in obesity pathogenesis. However, there was no study evaluating OXTR gene variants in childhood obesity. The aim of the study was to investigate the relation of OXTR gene polymorphisms and serum OXT levels with metabolic and anthropometric parameters in obese and healthy adolescents. Subjects/Methods The study was a multi-centered case-control study, which was conducted on obese and healthy adolescents aged between 12 and 17 years. Serum OXT and leptin levels were measured, and OXTR gene variants were studied by qPCR (rs53576) and RFLP (rs2254298) methods. Results A total of 250 obese and 250 healthy adolescents were included in this study. In the obese group, serum OXT level was lower and leptin level was higher than the control group. In the obese group, frequencies of homozygous mutant (G/G) and heterozygous (A/G) genotypes for rs53576 polymorphism were higher than the control group. Homozygous mutant(G/G) and heterozygous (A/G) genotypes for rs53576 polymorphism were found to increase the risk of obesity compared to the wild type (A/A) genotype [OR = 6.05 and OR = 3.06; p < 0.001, respectively]. In patients with homozygous mutant (G/G) and heterozygous (A/G) genotype for rs53576 polymorphism, serum OXT levels were lower than the wild type (A/A) genotype. In the obese group, hyperphagia score was higher than the control group and correlated negatively with serum OXT level. Conclusions This study revealed that low serum OXT level, which is associated with hyperphagia may be an underlying cause for obesity in adolescents. For rs53576 polymorphism of the OXTR gene, obesity risk is higher in patients with homozygous mutant(G/G) and heterozygous(A/G)genotypes.

Purpose: In the present study, Glycodelin A mRNA expression levels of ectopic and etopic endometrial tissues were examined in the secretion and proliferation stages of women with endometriosis compared to healthy individuals. Materials and Methods: 19 Patients with endometriosis, which were diagnosed during laparoscopy and laparotomy and confirmed histopathologically, and 7 control groups were included in the study of people between the age of 26-45. It was converted to cDNA after RNA isolation was performed from ectopic and etopic endometrial tissues taken during the secretion and proliferation stages of women with endometriosis and control group endometrial tissues. Glycodelin A expression levels were evaluated using real-time polymerase chain reaction. Results: Glycodelin A expression levels were higher in the euphoric and ectopic tissues of the patients with endometriosis in the secretory and proliferating phases. The Glycodelin A level of patients in the ectopic secretory phase increased compared to those in the etopic patient., The expression decreased in some patients when the Glycodelin A level in the proliferation phases of the patients was compared with that of the etopic patient. Conclusion: High expression of the Glycodelin A gene in the secretory and proliferative phases in endometriosis, and the increase in the Glycodelin A level in patients in the ectopic secretory phase, compared to the etopic patients, indicate that the evaluation of the Glycodelin A gene may be a guide in the diagnosis of the disease.

Fibromiyalji sendromu (FMS), diğer semptomlarla ilişkili kronik kas-iskelet sistemi ağrı bozukluğudur. Esas olarak ağrı, yorgunluk ve uyku bozukluğu ile karakterizedir. Fibromiyaljinin etiyolojisinde genetik, immünolojik ve hormonal birçok faktör önemli rol oynamaktadır. Bu patolojik durum popülasyonun yaklaşık %3-10'unu etkilemektedir. Görülme sıklığı açısından, kadınlarda erkeklerden daha fazla görülmektedir. Kadınlar erkeklerden daha şiddetli belirtiler ve daha düşük ağrı eşiği göstermektedir. Bu yüzden araştırmaların çoğu kadın deneklere odaklanmıştır. MikroRNA'lar (miRNA), insan genlerinin en az %30' unu düzenlemektedirler. Son yıllarda miRNA’lar hastalık süreçlerinde ve fizyolojik yolaklarda gen ekspresyonunun önemli modülatörleri olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte her miRNA yüzlerce genin regülasyonundan sorumlu olabilir. miRNA’lar translasyonun engellenmesi veya hedef haberci RNA'nın yıkımı yoluyla transkripsiyon sonrası gen ekspresyonunu inhibe ederler. Bu derlemenin amacı miRNA’ların FMS hastalığındaki rolünü tartışmaktır. Yapılan çalışmalara göre, FMS hastalarında bazı miRNA ekspresyon düzeylerinin değiştiği saptanmıştır. Farklı hücresel bölmelerdeki miRNA'ların varlığı ve hücre dışı ortamdaki kararlılıkları, FMS gibi karmaşık hastalıkların etiyolojisini daha iyi anlamak için onları ilgi çekici aday biyobelirteçler yapmaktadır.

Amaç: Çalışmamızda endometriozisli kadınların sağlıklı bireylere göre sekresyon ve proliferasyon evrelerinde, ektopik ve ötopik endometrium dokularının Glikodelin A mRNA ekspresyon seviyeleri incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Laparaskopi ve laparatomi sırasında tanı alan ve histopatolojik olarak tanısı doğrulanan endometriozisli 19 hasta ve 7 kontrol grubu çalışmaya dahil edildi (26-45 yaş). Endometriozisli kadınların sekresyon ve proliferasyon evrelerinde alınan ektopik ve ötopik endometrium dokuları ile kontrol grubu endometrium dokularından RNA izolasyonları gerçekleştirildikten sonra cDNA’ya çevrildi. Glikodelin A ekspresyon düzeyleri gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Sekretuar ve proliferasyon fazda olan endometriozisli hastaların kontrole göre olan ötopik ve ektopik dokularında Glikodelin A ekspresyon düzeylerinin daha yüksek olduğu gözlendi. Ektopik sekretuar fazda olan hastaların Glikodelin A seviyesi, ötopik hastadakilere göre artış gösterdi. Hastalarda proliferasyon fazlarındaki Glikodelin A seviyesi ötopik hastalar ile kıyaslandığında bazı hastalarda ekspresyonun düştüğü saptandı. Tartışma: Endometriozis’te Glikodelin A geninin sekretuar ve proliferatif fazda ekspresyonsinin yüksek olması ve ektopik sekretuar fazda olan hastaların Glikodelin A seviyesinin, ötopik hastadakilere göre artış göstermesi, Glikodelin A geninin değerlendirilmesinin hastalığın tanısının konulması aşamasında yönlendirici olabileceğini göstermektedir.