AMAC: Tum uyarilara ragmen acil servisten ayrilmak isteyen hastalar geriye donuk olarak incelendive ozellikle hastalarin acil serviste kalma sureleri degerlendirilmesi amaclandi. YONTEM: Aralik 2012 – Mart 2013 tarihleri arasinda devlet hastanesi acil servisine gelen ve muayene, tetkik ve gozlem asamalarinin herhangi bir kisminda, kendisine her turlu tibbi risk ve ihtimaller anlatilmasina ragmen imza atarak hastaneden ayrilan hastalar geriye donuk olarak incelendi. Sayisal degiskenler ortalama±Standart deviasyon (Minimum deger, Maksimum deger) Median deger olarak belirtildi. Kategorik degiskenler sayi ve yuzde olarak sonuclandirildi. BULGULAR: Bes aylik donemde hastanemiz acil servisinden, tum tibbi risklerin aciklanmasina ragmen kendi istegiyle hastaneden yarilan 18 yas ve uzeri 52 bayan (% 58,43) ve 37 erkek (% 41,57) olmak uzere toplam 89 hasta dâhil edildi. 89 hastanin 10’u (%11,20) baska bir merkeze gitmek istedi, 16 hasta (% 17,98) ise hastaneye yatmasi onerilmesine ragmen yatis yapmayi kabul etmedi. 63 hasta ise (%70,82) acil serviste tani, tedavi ve takibi kabul etmemis ve acil servisten ayrilmistir. Hastalarin tamaminin acil serviste kalis sureleri ortalama olarak 163,65±135,2 (Min: 6 Max: 698) dakika idi. Intoksikasyon, karin agrisi ve gogus agrisi ile takip edilen hastalar ortalama sureden fazla takip edilmisken travma nedeniyle acil servise gelen hastalarin acil serviste bekleme sureleri daha az olmustur. Hastalarin hastaneye gelis saatine gore de hastanede kaldiklari toplam sureleri degismekte ve saat 21 den sonra gelen hastalar daha uzun sure hastanede kalmis ve sonrasinda ayrilmistir SONUC: Acil servislerden ayrilmak isteyen hastalarin o anda neden ayrilmak istedikleri ozenle sorgulanmali ve acil servislerin mevcut imkânlari, hekimlerin tecrubeleri dogrultusunda hastanin sorunlari degerlendirilerek cozum onerileri gelistirilmelidir.

Aim: Toxicity findings affecting many systems, particularly the cardiovascular system, are observed in calcium channel blocker (CCB) overdose. Here, we aimed to present the incidence of CCB overdose patients with intraperitoneal and intrapleural free fluids detected by abdominal ultrasonography (USG).Materials and Methods: CCB overdose patients admitted to the emergency room in a 2-year period were prospectively included. All patients with CCB overdose were evaluated by bedside abdominal USG in terms of the presence of pleural and peritoneal fluid.Results: A total of 14 patients with CCB poisoning were included in our study. Six (42.8%) patients had taken verapamil, 7 (50%) patients amlodipine, and 1 (7.2%) patient nifedipine. The mean age of the patients was 27.2 +/- 15.9 years (range: 18-65 years). The median time from drug intake to arrival at the hospital was 3.0 h (IQR: 1.75-5). Nine (64.28%) of these patients were detected to have intraperitoneal and intrapleural free fluid by bedside USG. The mean arterial pressure of patients with intraabdominal and intrapleural fluid was lower than that of patients without the detected fluid, i.e., 56.8 (IQR: 54.8-61.8) vs. 65.6 (IQR: 64.2-66.8), respectively (p < 0.001).Conclusion: Besides the cardiovascular findings, intraperitoneal and intrapleural free fluid is also a common feature in CCB overdose. Bedside USG may help to identify these patients.

AMAÇ: Tüm uyarılara rağmen acil servisten ayrılmak isteyen hastalar geriye dönük olarak incelendive özellikle hastaların acil serviste kalma süreleri değerlendirilmesi amaçlandı. YÖNTEM: Aralık 2012 – Mart 2013 tarihleri arasında devlet hastanesi acil servisine gelen ve muayene, tetkik ve gözlem aşamalarının herhangi bir kısmında, kendisine her türlü tıbbi risk ve ihtimaller anlatılmasına rağmen imza atarak hastaneden ayrılan hastalar geriye dönük olarak incelendi. Sayısal değişkenler ortalama±Standart deviasyon (Minimum değer, Maksimum değer) Median değer olarak belirtildi. Kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak sonuçlandırıldı. BULGULAR: Beş aylık dönemde hastanemiz acil servisinden, tüm tıbbi risklerin açıklanmasına rağmen kendi isteğiyle hastaneden yarılan 18 yaş ve üzeri 52 bayan (% 58,43) ve 37 erkek (% 41,57) olmak üzere toplam 89 hasta dâhil edildi. 89 hastanın 10’u (%11,20) başka bir merkeze gitmek istedi, 16 hasta (% 17,98) ise hastaneye yatması önerilmesine rağmen yatış yapmayı kabul etmedi. 63 hasta ise (%70,82) acil serviste tanı, tedavi ve takibi kabul etmemiş ve acil servisten ayrılmıştır. Hastaların tamamının acil serviste kalış süreleri ortalama olarak 163,65±135,2 (Min: 6 Max: 698) dakika idi. İntoksikasyon, karın ağrısı ve göğüs ağrısı ile takip edilen hastalar ortalama süreden fazla takip edilmişken travma nedeniyle acil servise gelen hastaların acil serviste bekleme süreleri daha az olmuştur. Hastaların hastaneye geliş saatine göre de hastanede kaldıkları toplam süreleri değişmekte ve saat 21 den sonra gelen hastalar daha uzun süre hastanede kalmış ve sonrasında ayrılmıştır SONUÇ: Acil servislerden ayrılmak isteyen hastaların o anda neden ayrılmak istedikleri özenle sorgulanmalı ve acil servislerin mevcut imkânları, hekimlerin tecrübeleri doğrultusunda hastanın sorunları değerlendirilerek çözüm önerileri geliştirilmelidir.

Hirudoterapi, sulukler kullanilarak yapilan alternatif bir tedavi yontemidir. Ozellikle agri, siyaledenit, osteoartrit ve venoz yetersizlik tedavisi icin kullanilmaktadir. Suluklerin salgisinda bulunan hirudin adli madde kan koagulasyonunu onleyerek kanamaya neden olmaktadir. Bu yazida, bilincsiz ve kontrolsuz yapilan hirudoterapinin asiri kanamaya neden olarak hayati tehlike olusturabilecegine dikkat cekilmesi amaclandi. Bacaklarindaki derin ven trombozu nedeniyle warfarin kullanan ve bilincsiz hirudoterapi uygulamasina bagli olarak cilt kanamalari ve hemorajik sok ile Acil Servise basvuran nadir bir olgu sunuldu.

Hirudotherapy is a alternative treatment method using leeches. It is especially used for the treatment of pain, sialadenitis, osteoartritis and venous insufficiency. Hirudin which is one of the secreted substances of leeches prevents blood coagulation and causes bleeding. In this paper, we aimed to draw attention to the unconsciously and uncontrolled done hirudotherapy which can become a serious life-threatening health problem. For this purpose, a rare case using warfarin for deep vein thrombosis in his legs and who admitted to emergency department with skin hemorrhages and hemorrhagic shock due to unconsciously done hirudotherapy is presented.

Aim: In our study, we aimed to investigate the relationship between the mortality and acute inflammatory markers, serum - erythrocyte cholinesterase levels in patients with organophosphorus poisoning. Material and Methods: We planned to take patients who administered to emergency department with organic phosphorus poisoning prospectively for 2 years after approval by the Ethics Committee of Cukurova University. Patients with hereditary cholinesterase deficiency, liver disorders, malnourished, anemia, using cocaine, morphine, codeine, and medications such as succinylcholine were excluded from the study. A total of 39 patients were included in the study. Standard data entry form has been created. Blood samples were taken from all of the patients included in the study for use in study after diagnosis. White blood cell (WBC) and platelet counts, fibrinogen, ferritin, C-reactive protein (CRP), tumor necrosis factor-alpha (TNF-á), interleukin-1 (IL-1), interleukin 6 (IL-6), interleukin 10 (IL-10), erythrocyte and serum cholinesterase levels were determined from blood samples in Central Laboratory of Hospital of Balcali in Cukurova University School of Medicine. SPSS 18.0 package program was used for statistical analysis of data. The statistical significance level of all tests was p <0.05. Results: The laboratory data of patients who died due to organophosphorus poisoning were compared with the patients discharged; the mean serum cholinesterase levels of the patients who died were statistically low (p = 0.006), platelet counts were low (p = 0.031), fibrinogen levels were high (p = 0.011). However, there was no statistically significant differences between erythrocyte cholinesterase (p = 0.984), IL-1 (p = 0.139), IL-6 (p = 0.513), IL-10 (p = 0.089), TNF-á (p = 0.074), CRP (p = 0.081), ferritin (p = 0.275), WBC (p = 0.272) levels of the patients who died or discharged. There was a statistically significant relationship between fibrinogen levels and erythrocyte cholinesterase (p = 0.013), serum cholinesterase (p = 0.029) levels of the patients who discharged or died. Conclusion: Low serum cholinesterase levels, low platelet count and high fibrinogen levels were found to be important factors for the high mortality rate of organic phosphorus poisoning. This study will be useful for emergency physicians to be able to predict mortality of organic phosphorus poisoning and contribute to more clinical experiences. These laboratory tests can be used as prognostic markers after more detailed studies. [Cukurova Med J 2013; 38(2.000): 233-240]

Giriş: Çalışmamızda akut organofosfat zehirlenmesine bağlı elektrokardiyografik (EKG) değişiklikler ile kolinesteraz düzeylerinin mortaliteye etkilerini araştırmayı amaçladık. Materyal ve Metod: Prospektif, randomize olarak 2 yıl süresince, 01.08.2009 – 31.08.2011 tarihleri arasında acil tıp kliniği’ne organik fosfat zehirlenmesi ile gelen hastaların alınmasının planlandığı çalışmaya Etik Kurul’dan onay alındıktan sonra başlandı. Acile başvuru sonrası, tedavi (atropin ve pralidoksim uygulaması) öncesinde çalışmada kullanılmak üzere EKG çekildi ve kan örneği alınarak, serum ve eritrosit kolinesteraz düzeyleri hastanemiz laboratuvarı’nda çalışıldı. Hastaların EKG bulguları, kolinesteraz değerleri, sonlanım durumu standart veri giriş formuna kayıt edildi. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS 18.0 paket programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 39 hastanın 5’i (% 12.8) tedavileri sırasında eksitus oldu. Hastalarda görülen elektrokardiyografik bulgular sıklık sırasına göre; sinüs taşikardisi (% 48.7), uzamış QT mesafesi (% 20.5) ve sağ dal bloğu (% 20.5), ST-T dalga değişikliği (% 12.8), atriyal fibrilasyon (% 7.7), sağ aks sapması (% 5.1), uzamış PR mesafesi (% 2.5) idi. Eksitus ve taburcu edilen hastaların acile ilk başvurusu sonrasında çekilen EKG bulguları karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak fark olmadığı tespit edildi (p ≥ 0.05). Eksitus olan hastaların ilk geliş anında bakılan ortalama serum kolinesteraz düzeyleri ortalaması taburcu edilen hastalara göre düşüktü ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark mevcuttu (p=0.006). Ancak eksitus ve taburcu edilen hastaların eritrosit kolinesteraz düzeyleri arasında anlamlı farklılık yoktu (p= 0.984). Sonuç: Organofosfat zehirlenmesinin şiddeti ile EKG bulguları arasında mortalite açısından anlamlı bir ilişki olmadığı, şiddetli zehirlenmelerde serum kolinesteraz düzeyi düşüklüğü ile mortalite arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlendi. Organofosfat zehirlenmelerinde görülebilecek EKG bulguları ve mortaliteye etkileri hakkında acil hekimlerine fikir vermesi, klinik deneyimlerine katkıda bulunması açısından bu çalışmanın faydası olacaktır. Ancak bu konuda yapılacak daha detaylı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Purpose: In our study we aimed to investigate the relationship between electrocardiographic (ECG) changes, cholinesterase levels and mortality due to acute organophosphate poisoning.Material and Methods: We planned to take patients who administered to emergency department with organic phosphorus poisoning randomized and prospectively for 2 years between 01.08.2009 - 31.08.2011 after approval by the Ethics Committee. The electrocardiograms of the patients were taken after admission to the emergency department, before the treatment (atropine and pralidoxime application). Blood samples were taken and serum erythrocyte cholinesterase levels were studied in the laboratory of our hospital. ECG findings, cholinesterase values and the final situation of the patients were recorded at the standard data entry form. SPSS 18.0 package program was used for statistical analysis of data. The statistical significance level of all tests was p < 0.05.Results: The five of thirty nine patients (12.8 %) included in the study have died during the treatment. The electrocardiographic findings seen in patients in order of frequency; sinus tachycardia (48.7 %), prolonged QT interval (20.5 %), and right bundle branch block (20.5 %), ST-T wave changes (12.8 %), atrial fibrillation (7.7 %), right axis deviation (5.1 %), prolonged PR (2.5 %). There was no statistically significant difference between the ECG findings of the patient groups who died or discharged (p >= 0.05). The mean serum cholinesterase levels of the patients who died were statistically lower than the discharged patients (p = 0.006).Conclusion: There is not a significant relationship between ECG findings and the severity of organophosphate poisoning. There is a statistically significant relationship between mortality and low levels of serum cholinesterase due to severe poisoning. ECG findings and their effects to the mortality in organophosphate poisoning can give an opinion to the emergency physicians and contribute to their clinical experiences. However, more detailed studies are needed in this matter.

Objective: We aimed to determine effectiveness of therapeutic plasma exchange (TPE) in patients with intermediate syndrome (IMS) due to organophosphate (OP) intoxication.Methods: Patients diagnosed with IMS due to OP intoxication were included in this prospective study. Therapeutic plasma exchange procedure was performed with fresh frozen plasma as a replacement fluid via Fresenius-AS-TEC 204 device by Therapeutic Apheresis Unit to patients who developed IMS during follow-up. Samples were taken from patient's blood and waste plasma collected in the device before and after TPE procedure to be studied in laboratory for detection of organic phosphate and pseudocholinesterase (PChE) levels. In this study, SPSS 18.0 software package was used for statistical analysis of the data obtained. Level of statistical significance was taken as P < .05 for all tests.Results: Of all 17 patients, 4 (23.5%) were female, and 13 (76.5%) were male. A statistically significant decrease was detected in organic phosphate levels in the plasma of patients after TPE procedure (P = .012). A statistically significant increase was detected in PChE levels in the plasma of patients after TPE procedure (P = .014). Of 17 patients included in the study, 13 patients showed clinical improvement and were discharged after the TPE process.Conclusion: In our study, it was observed that a significant decrease in the level of blood plasma OP and a significant increase in the level of PChE were achieved with TPE process in the early period of IMS due to OP poisoning. This study indicates that TPE is one of the effective treatment options for IMS due to OP intoxication. (C) 2013 Elsevier Inc. All rights reserved.

An abstract is not available for this content so a preview has been provided. Please use the Get access link above for information on how to access this content.