Introduction. Migration of medical personnel is a global phenomenon intensified by workforce shortages and posing major challenges for health policy. Analysing this issue is essential for developing effective, evidence-based retention strategies to mitigate escalating workforce shortages and ensure the stability of the national healthcare system. Aim. This study aimed to identify factors influencing migration decisions among Polish healthcare workers. Materials and methods. A cross-sectional online survey was conducted between February and May 2025 among 112 medical professionals. Statistical analysis employed the χ² test and the Fisher-Freeman-Halton test (α = 0.05). Results. Low remuneration (61.6%), difficult working conditions and limited professional development were the main push factors. Higher salaries, better working conditions, and improved quality of life were the main pull factors. Poorer evaluations of working conditions were significantly associated with migration intentions (p = 0.0174). Younger age (under 34 years; p = 0.0137) and shorter professional experience (≤5 years; p = 0.0078) increased the likelihood of considering emigration. Unexpectedly, overtime work was associated with a lower willingness to emigrate (p < 0.0001), while higher perceived professional prestige had a protective effect (p = 0.0381). Conclusions. Migration decisions among Polish healthcare workers are driven primarily by economic and organizational factors. Effective retention requires integrated strategies combining wage improvements with better working conditions and initiatives enhancing the prestige of medical professions.
Background: Developments in biology, genetics, soil science, plant breeding, engineering, and agricultural microbiology are driving advances in soil microbiology and microbial biotechnology. Material and methods: The literature for this review was collected by searching leading scientific databases such as Embase, Medline/PubMed, Scopus, and Web of Science. Results: Recent advances in soil microbiology and biotechnology are discussed, emphasizing the role of microorganisms in sustainable agriculture. It has been shown that soil and plant microbiomes significantly contribute to improving soil fertility and plant and soil health. Microbes promote plant growth through various mechanisms, including potassium, phosphorus, and zinc solubilization, biological nitrogen fixation, production of ammonia, HCN, siderophores, and other secondary metabolites with antagonistic effects. The diversity of microbiomes related to crops, plant protection, and the environment is analyzed, as well as their role in improving food quality, especially under stress conditions. Particular attention was paid to the diversity of microbiomes and their mechanisms supporting plant growth and soil fertility. Conclusions: The key role of soil microorganisms in sustainable agriculture was highlighted. They can support the production of natural substances used as plant protection products, as well as biopesticides, bioregulators, or biofertilizers. Microbial biotechnology also offers potential in the production of sustainable chemicals, such as biofuels or biodegradable plastics (PHA) from plant sugars, and in the production of pharmaceuticals, including antibiotics, hormones, or enzymes.
Russian invasion caused a rapid reorientation of energy policy in the Member States of the European Union. Energy cooperation with Russia is currently undesirable. A broad consensus has emerged on the need to reduce dependence on imports of Russian raw materials. In March 2022, the European Commission set a new priority — independence from supplies from Russia — so far, it was to reduce greenhouse gas emissions and pollutants. The response to this challenge is primarily to accelerate investments in renewable energy and energy efficiency in accordance with the assumptions of the ‘Green Deal’. The subject of this article is the political and economic situation in the European Union, shaped as a result of the military aggression of the Russian Federation against Ukraine. The aim of the work is to present the transport policy of the European Union in the pursuit of energy efficiency in this economic sector. The research problem was expressed in the form of the following question: What steps can the European Union take to increase its energy resilience in the transport sector? The solution to the research problem was based on a critical analysis of the literature on the subject and the strategic documents of the European UnionRosyjska inwazja spowodowała gwałtowną reorientację polityki energetycznej w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Współpraca energetyczna z Rosją jest obecnie niepożądana. Pojawił się szeroki konsensus co do konieczności zmniejszenia zależności od importu rosyjskich surowców. W marcu 2022 r. Komisja Europejska wyznaczyła nowy priorytet - uniezależnienie się od dostaw z Rosji - dotychczas było to ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczeń. Odpowiedzią na to wyzwanie ma być przede wszystkim przyspieszenie inwestycji w energię odnawialną i efektywność energetyczną zgodnie z założeniami „Zielonego Ładu”. Przedmiotem niniejszego artykułu jest sytuacja polityczno-gospodarcza w Unii Europejskiej, ukształtowana w wyniku agresji militarnej Federacji Rosyjskiej na Ukrainę. Celem pracy jest przedstawienie polityki transportowej Unii Europejskiej w dążeniu do efektywności energetycznej tego sektora gospodarki. Problem badawczy został wyrażony w postaci następującego pytania: Jakie kroki może podjąć Unia Europejska, aby zwiększyć swoją odporność energetyczną w sektorze transportu? Rozwiązanie problemu badawczego oparto na krytycznej analizie literatury przedmiotu oraz dokumentów strategicznych Unii EuropejskiejDie russische Invasion hat zu einer raschen Neuausrichtung der Energiepolitik in den Mitgliedstaaten der Europäischen Union geführt. Eine Zusammenarbeit mit Russland im Energiebereich ist derzeit unerwünscht. Es besteht ein breiter Konsens darüber, dass die Abhängigkeit von russischen Rohstoffimporten verringert werden muss. Im März 2022 hat die Europäische Kommission eine neue Priorität gesetzt – die Unabhängigkeit von Lieferungen aus Russland. Bislang war dies die Reduzierung von Treibhausgasemissionen und Schadstoffen. Die Antwort auf diese Herausforderung soll in erster Linie die Beschleunigung von Investitionen in erneuerbare Energien und Energieeffizienz gemäß den Vorgaben des „Grünen Deals” sein. Gegenstand des vorliegenden Artikels ist die politische und wirtschaftliche Lage in der Europäischen Union, die durch die militärische Aggression der Russischen Föderation gegen die Ukraine geprägt ist. Ziel dieser Studie ist es, die Verkehrspolitik der Europäischen Union im Hinblick auf die Energieeffizienz dieses Wirtschaftssektors darzustellen. Die Forschungsfrage lautet: Welche Maßnahmen kann die Europäische Union treffen, um ihre Energieversorgungssicherheit im Verkehrssektor zu erhöhen? Die Lösung der Forschungsfrage basiert auf einer kritischen Analyse der Fachliteratur und der strategischen Dokumente der Europäischen UnionРоссийское вторжение вызвало резкие изменения энергетической политики в странах-членах Европейского союза. Сотрудничество с Россией в области энергетики в настоящее время является нежелательным. Появился широкий консенсус относительно необходимости уменьшения зависимости от импорта российских сырьевых товаров. В марте 2022 года Европейская комиссия назначила новый приоритет — независимость от поставок из России — до сих пор им было сокращение выбросов парниковых газов и загрязнения. Ответом на этот вызов должно стать, прежде всего, ускорение инвестиций в возобновляемые источники энергии и энергоэффективность в соответствии с положениями Зеленого курса. Темой настоящей статьи является политико-экономическая ситуация в Европейском союзе, сформировавшаяся в результате военной агрессии Российской Федерации против Украины. Целью данной работы является представление транспортной политики Евросоюза в стремлении к энергоэффективности этой отрасли экономики. Исследовательская проблема изложена в виде следующего вопроса: Какие меры может предпринять Евросоюз для повышения своей энергетической устойчивости в сфере транспорта? Решение исследовательской проблемы основано на критическом анализе литературы по данному вопросу и стратегических документов Евросоюза
Celem niniejszego artykułu jest pokazanie założeń wojny hybrydowej, strategii działania, narzędzi wykorzystywanych do prowadzenia tego rodzaju wojen oraz środków, dzięki którym możemy podjąć próby przeciwdziałania wojnom hybrydowym. Autorka analizuje przepisy prawa międzynarodowego, które mają zastosowanie do państwa agresora i państwa ofiary w wojnie asymetrycznej. Przedstawia również, jakie korzyści państwa agresorzy odnoszą dzięki wojnom hybrydowym. Autorka wskazuje, jakie działania powinno podjąć państwo w odpowiedzi na ataki hybrydowe, jakich użyć do tego środków i jakie działania prewencyjne podjąć na przyszłość. Dzięki analizie licznych dokumentów obronnych państw areny międzynarodowej, można kompleksowo określić cele, zagrożenia, narzędzia i przeciwdziałanie tego rodzaju konfliktom
Przedmiotem badań były owocniki boczniaka ostrygowatego (Pleurotus ostreatus), pochodzące z uprawy własnej zlokalizowanej na terenie województwa podkarpackiego (50°82’ N 23°54’ E). Gotowe podłoże do uprawy grzyba zakupiono w wyspecjalizowanym sklepie detalicznym. Pierwsze owocniki zebrano po 10 dniach od zakupu podłoża. W zebranych owocnikach boczniaka ostrygowatego badano zawartość Cd, Pb, Fe, Mn, Zn i Cu. Do analizy metali wykorzystano atomową spektrometrię absorpcyjną (ASA) w wersji metody płomieniowej oraz kuwetowej. Uzyskane wyniki wskazują na niskie zawartości Fe, Mn, Zn i Cu w boczniakach z uprawy własnej. Przeprowadzone badania wykazały, że stężenie wybranych metali w analizowanych grzybach maleje następująco: Fe > Zn > Mn > Cu > Cd > Pb. W grzybach Pleurotus ostreatus z własnej uprawy nie stwierdzono nadmiernej kumulacji badanych metali: Fe, Zn, Mn i Cu. Średnie stężenie Cd było na granicy zalecanego limitu 0,05 mg∙kg-1. Natomiast zawartość Pb była niska, zarówno w kapeluszu, jak i w trzonie grzyba, poniżej wartości dopuszczalnej 0,30 mg∙kg-1.
