اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر روی قربانیان جنسی روابط عاطفی: مطالعه‌ی تک‌موردی

مقدمه: درمان متمرکز بر هیجان، یک مداخله­ی کوتاه­مدت است که می­تواند مجموعه‌ای از تخریب‌های ناشی از اختلال استرس پس از آسیب (PTSD) را که ناشی از سوء­استفاده­ی جنسی است، مورد هدف قرار ­دهد. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر روی قربانیان جنسی روابط عاطفی بود. روش­کار: بررسی حاضر به روش طرح آزمایش تک­موردی و از نوع خط پایه­ی چندگانه انجام شد. به این منظور سه آزمودنی (سه دختر) به شیوه­ی نمونه­گیری هدف­مند انتخاب شدند. درمان متمرکز بر هیجان، 12 جلسه­ی هفتگی در سال 91-1390 در مرکز مشاوره­ی دانشگاه تبریز به کار گرفته شد و مرحله­ی پی­گیری نیز سه ماه پس از پایان درمان دنبال شد. آزمودنی­ها در مرحله­ی پیش از درمان (خط پایه) و در طی جلسات و مراحل پی­گیری سه ماهه پرسش­نامه­های مقیاس استرس پس از آسیب، عزت نفس روزنبرگ، افسردگی بک، اضطراب بک و نشخوار فکری را تکمیل کردند. همچنین در مرحله پیش از درمان، پرسش­نامه­ی استرس پس از آسیب و سلامت عمومی (GHQ-28) را برای ورود به پژوهش کامل کردند. برای تحلیل داده­ها از روش معنی­داری بالینی و شاخص درصد بهبودی استفاده شد. یافته­ها: درمان متمرکز بر هیجان، موجب کاهش معنادار نشانگان PTSD، افسردگی، اضطراب، نشخوار فکری و نیز افزایش معنی­دار عزت نفس در آزمودنی­ها شده است. به علاوه این نتایج در پی­گیری سه ماهه در تمامی موارد توانسته روند بهبودی پایداری را داشته باشد. نتیجه­گیری: به نظر می­رسد درمان متمرکز بر هیجان، در تعدیل نشانگان بالینی قربانیان جنسی روابط عاطفی موثر است و باعث بهبودی عزت نفس آن­ها می‌گردد.