ارزیابی کفایت اجتماعی در کودکان پیش دبستانی 3-7 سال مبتلا به اختلال صرع در مقایسه با گروه شاهد

مقدمه صرع یک اختلال مزمن عصبی است که بر توانایی‌های شناختی و رفتاری کودکان اثرگذار است، همچنین عوامل وابسته به صرع ممکن است در کسب کفایت اجتماعی در کودکان، تداخل نماید. هدف مطالعه‌ی حاضر، ارزیابی مشکلات رفتاری و شناختی و کفایت اجتماعی در کودکان مبتلا به صرع در مقایسه با کودکان سالم است. روش کار در این مطالعه‌ی توصیفی، 30 کودک 3 تا 7 ساله مبتلا به صرع مراجعه‌کننده به درمانگاه مغز و اعصاب اطفال بیمارستان قائم طی سال‌های 1388-1390 و30 کودک سالم با خصوصیات جمعیت‌شناختی مشابه انتخاب شدند. کفایت اجتماعی، توانایی‌های شناختی و خصوصیات رفتاری کودک و اطلاعات جمعیت‌شناختی با پرسش‌نامه‌های مخصوص ارزیابی گردیدند. از آزمون تی مستقل برای مقایسه‌ی میانگین نمرات بین دو گروه استفاده شد. نتایج طبق نمره‌گذاری آزمون توانایی‌ها و مشکلات و آزمون کانرز، مشکلات رفتاری و شناختی کودکان مبتلا به صرع در زیر‌گروه‌های علائم هیجانی، مشکلات سلوک، بیش فعالی- عدم توجه، معیار کلی مشکلات و نیز در زیرگروه بیش‌فعالی- تکانشگری، به طور معنی‌داری (p0.05). نتیجه‌گیری این مطالعه همسو با اکثر مطالعات قبلی نشان می‌دهد که کودکان مبتلا به صرع در مقایسه با گروه شاهد، مشکلات رفتاری بیشتری دارند و در خطر بالاتری برای عدم کسب بلوغ اجتماعی مطلوب می‌باشند. بنابراین انجام مداخلات آموزشی و روانشناختی برای حمایت از رشد و تکامل مطلوب روانی-اجتماعی این کودکان، ضروری است.