تأثیر خستگی بر پارامترهای بیومکانیکی و بروز آسیب‌دیدگی در حرکات منتخب در افراد سالم: مطالعه مروری سیستماتیک

زمینه و هدف: خستگی یکی از عواملی است که می‌تواند الگوهای حرکات مختلف را تحت تأثیر قرار داده و ماهیت آن را از نظر بیومکانیکی تغییر دهد. با توجه به مستندات موجود مبنی بر اثر خستگی در کیفیت عملکرد و افزایش پتانسیل بروز آسیب، مطالعه حاضر با هدف مروری سیستماتیک بر پژوهش‌های انجام‌شده در زمینه تأثیر خستگی بر متغیرهای بیومکانیکی و بروز آسیب‌دیدگی در حرکات منتخب افراد سالم انجام گرفته است.مواد و روش‌ها: با جست‌وجوی مقالات مرتبط با موضوع تحقیق در بانک‌های اطلاعاتی معتبر و بر اساس معیارهای از پیش تعیین‌شده درنهایت تعداد 50 مطالعه به عنوان مقالات نهایی برای مطالعه مروری حاضر انتخاب شدند.یافته‌ها: مقالات مختلف از روش‌های متفاوتی برای اعمال خستگی استفاده کرده‌اند. در مطالعات انجام‌گرفته گزارش شده است که در حالت کلی خستگی می‌تواند بر حس عمقی، هماهنگی حرکت و زمان عکس‌العمل و متعاقب آن کنترل حرکت، اثر منفی داشته باشد، کنترل تعادل را دچار اختلال کرده و افرد سالم را مستعد بروز آسیب کند. همچنین از خستگی به عنوان یکی از عوامل مهم افتادن و زمین خوردن نام برده می‌شود. در گزارش‌های مستند‌شده، نشان داده شده است که خستگی موجب کاهش قدرت عضلانی و در نتیجه آن کاهش دقت حس عمقی و پاسخ‌های عصبی‌عضلانی می‌شود و این تغییرات می‌تواند خطر سقوط و زمین خوردن را به‌خصوص در افراد مسن افزایش دهد. در مورد حرکات مختلف ورزشی، از خستگی به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل اختلال و کاهش عملکرد اجرای ورزشی نام برده شده است که سبب تغییر در الگوی حرکت شده و افزایش احتمال آسیب‌دیدگی‌ها به‌خصوص آسیب‌های اندام تحتانی همچون آسیب ACL در حرکاتی همچون پرش فرود را به همراه خواهد داشت.نتیجه‌گیری: با توجه به احتمال تأثیر سطح خستگی آزمودنی‌ها بر الگوی انجام حرکات مختلف، در زمان جمع‌آوری داده‌ها، باید این پارامتر به عنوان یک عامل کنترلی در نظر گرفته شود. ضمن اینکه به دلیل افزایش احتمال بروز آسیب به دنبال خستگی در افراد سالم، توجه به این عامل حین انجام حرکات مختلف از جمله حرکات ورزشی امری ضروری است.