بررسی میزان کارآمدی برنامه مصوب آموزش مسکن (طرح معماری 5) در سیستم آموزش عالی بر اساس انتظارات جامعه حرفهای از فارغالتحصیلان رشته معماری؛ بررسی موردی جامعه حرفهای شهر تبریز

به اعتقاد بسیاری از صاحب‌نظران، یکی از راه‌های انکارناپذیر در ارتقای کیفیت آموزش، پرداختن به حوزه برنامه‌ریزی درسی است. امروزه عدم آمادگی دانش­آموختگان جهت ورود به حرفه، حکایت از فاصله بین آموزش دانشگاهی و خواسته‌های حرفه از فارغ‌التحصیلان دارد. این امر ضرورت ارتقاء سطح کیفی آموزش معماری و تربیت معماران و بالا بردن توان حرفه‌ای افراد همگام با نیازهای واقعی جامعه را مشخص می‌سازد. این پژوهش باهدف بررسی برنامه درس طرح معماری 5، بر اساس انتظارات حرفه از فارغ‌التحصیلان به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که: «چه رابطه‌ای بین انتظارات حرفه از فارغ­التحصیلان معماری شهر تبریز در حوزه فضاهای سکونتی و برنامه آموزش طرح معماری 5 در دانشکده‌های معماری وجود دارد؟» این پژوهش از نوع کیفی با رهیافت تفسیری و به روش داده‌نگر است. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه ساختاریافته با معماران حرفه­ای است و در­این­راستا ساختار مصاحبه‌ها به روش تحلیل محتوای کیفی و بررسی مقوله‌های مؤثر از محتوای آن‌ها استخراج می­گردد. نتایج مطالعه حاضر نشان می‌دهد که بعد مهارتی به‌عنوان یکی از اجزاء اصلی برنامه درسی به‌طور کامل در برنامه درسی نادیده گرفته‌شده است و در بعد دانشی و نگرشی در بحث ضوابط و مقررات و حوزه‌های مخاطب شناسی و جامعه‌شناسی فاصله فراوانی بین حرفه و برنامه درسی وجود دارد.