جانوران در ادب فارسی همواره نقش پر رنگی داشتهاند و شاعران و نویسندگان در زمانهای گوناگون و بر حسب مقتضیات روزگار به جانوران اشاره کردهاند. فروغ فرخزاد از جانوران همچون بسیاری پدیدههای دیگر بهره گرفته و مطالب خود را بیان کرده است. در اوایل که شخصیت شعری مستقل و خاص وی شکل نگرفته (دفاتر اسیر و دیوار)، تشبیه قدیمی و تکراری شخص (شاعر، عاشق) به مرغ را بسیار ذکر نموده و خود را مرغی اسیر و گرفتار در دام عشق دیده است. بهتدریج و در اثر مطالعات و تجربههای بیشتر، شخصیت شعری فرخزاد شکل میگیرد و در دفترهای شعر بعدی، فروغی دیگر ظاهر میگردد؛ بدین معنی که اندیشۀ او دگردیسی یافته و مَن شخصی وی به مَن اجتماعی و انسانی مبدل شده است. بر همین اساس نگاه او به جانوران تغییر کرده است و جانوران دیگری نیز نظیر مار، کلاغ، موش و...در شعرش مجال بروز یافتهاند. در نوشتار پیشِرو با استفاده از منابع کتابخانهای و به شیوۀ توصیفی - تحلیلی به نشانههای آشکار حضور جانوران در شعر فروغ فرخزاد پرداخته شده است.
分享
引用
