مقدمه: با توجه به نقش اساسی و مهم خانواده در شکل‌گیری رفتارهای آدمی، تحقیق حاضر با هدف شناخت ویژگی‌های خانوادگی افراد دارای رفتارهای پرخطر جنسی انجام شده است. روش­ کار: در این پژوهش همبستگی، جامعه­ی آماری شامل افراد دارای رفتار جنسی پرخطر و خارج از روابط ازدواج بود. برای نمونه‌گیری تعداد 104 نفر از زنان دارای رفتار جنسی پرخطر از شهر تهران در سال 90-1389 به شیوه‌ی نمونه‌گیری در دسترس، شناسایی و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش­نامه­ی ارزیابی خطر ابتلا به ایدز (سیمپسون، 1997) برای سنجش میزان رفتارهای پرخطر و عوامل مرتبط با آن و پرسش­نامه­ی میزان رفتارهای پرخطر جنسی و مشخصات خانوادگی بودند. برای تحلیل داده‌ها از نرم­افزار SPSS و آزمون تی و تحلیل واریانس و ضریب همبستگی استفاده شد. یافته ­ها: نتایج حاصل از بررسی عوامل و متغیرهای خانوادگی مرتبط با میزان رفتارهای پرخطر جنسی نشان داد که بین وضعیت و چگونگی سکونت، وضعیت اشتغال، وضعیت زندگی، وضعیت حیات والدین و میزان صمیمیت در خانواده با میزان دفعات رابطه‌ی جنسی پرخطر، رابطه­ی منفی معنی‌داری (05/0< P) و بین تجارب بدرفتاری از سوی اعضای خانواده با میزان دفعات رابطه‌ی جنسی پرخطر رابطه­ی مثبت معنی‌داری (05/0< P) وجود دارد در حالی که بین وضعیت تاهل، وضعیت تحصیلات و میزان رابطه‌ی جنسی پرخطر، رابطه­ی معنی‌داری وجود ندارد (05/0> P). نتیجه­ گیری: بنا بر نتایج مبنی بر نقش و اهمیت خانواده در بروز رفتارهای پرخطر جنسی و از سویی دیگر گسترش این گونه رفتارها در جامعه­ی امروزی، توجه به نقش خانواده برای پیشگیری از آن ضروری است.

مقدمه: با توجه به نتایج یافته‌های پژوهشی در مورد تأثیر وجوه مختلف فرهنگ در تروما، پژوهش حاضر با هدف مقایسه حافظه شرح حال افراد تک زبانه (فارس زبان) و دو زبانه (کرد زبان) مبتلا به نشانگان نارسایی ایمنی اکتسابی انجام گرفت. روش: نمونه پژوهش شامل 60 فرد تک زبانه (30 نفر بهنجار و 30 نفر بیمار مبتلا به اچ. آی. وی/ ایدز) و 60 فرد دو زبانه (30 نفر بهنجار و 30 نفر بیمار مبتلا به اچ. آی. وی/ ایدز) بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در متغیرهای جنس، سن و هوش از طریق آماره کواریانس کنترل شدند. آزمودنیها از طریق مقیاس تجدید نظر شده تأثیر رویداد، سیاهه افسردگی بک، سیاهه اضطراب بک، مقیاس هوش تجدید نظر شده وکسلر بزرگسالان، مصاحبه حافظه شرح حال و آزمون حافظه شرح حال مورد ارزیابی قرار گرفتند و اطلاعات به دست آمده از طریق روش تحلیل واریانس دو عاملی و آزمون t برای مقایسه دو گروه مستقل تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: یافته‌های تحلیل واریانس دو عاملی نشان داد که در متغیر خاطرات اختصاصی، اثر تعامل گروه و زبان معنادار اما در بازیابی خاطرات از حافظه رویدادی و معنایی، اثر تعامل غیر معنادار به دست آمد. همچنین افراد بهنجار در مقایسه با افراد بیمار، مواد بیشتری را از حافظه شرح حال بازیابی کردند. در سطح زبان، افراد دو زبانه در مقایسه با افراد تک زبانه در آزمون حافظه شرح حال، اختصاصی‌تر عمل کردند و در مصاحبه حافظه شرح حال عملکرد بهتری در یادآوری خاطرات دوره بزرگسالی از حافظه شرح حال داشتند. نتیجه‌گیری: از نظر حافظه شرح حال (رویدادی و معنایی) به طور کلی میان افراد تک زبانه و دو زبانه تفاوت معناداری مشاهده نشد.