هدف : مقایسه التیام زخم بین دو روش Keratomileusis نسبتا مشابه. طرح : مطالعه تجربی مقایسهای. حیوانات: 35 سر خرگوش سفید آزمایشگاهی و در مجموع 61 عدد چشم. روش : در این بررسی 61 عدد چشم به دو گروه تحت آزمایش LASEK (27 عدد چشم) و PRK (28 عدد چشم) و گروه شاهد سالم (6 عدد چشم) تقسیم گردیدند. در گروههای تحت آزمایش کلیه چشمها در روز صفر مورد عمل جراحی به دو روش فوقالذکر قرار گرفته و در روزهای 3، 6، 14، 21 و 30 پارامترهایی نظیر: میزان زخم، تهاجم عروقی، ادم و قابلیت عبور نور مورد معاینات دقیق اختصاصی قرار گرفتند، در ادامه به منظور بررسی ضایعات آسیب شناسی تعدادی قرنیه از هر یک از گروهها و در روزهای مقرر مورد نمونه برداری واقع و مطالعه بافتشناسی به روش معمول آزمایشگاهی پس از رنگ آمیزی (H&E) روی آنها صورت گرفت. در همین ارتباط در گروه شاهد پس از انجام معاینات اولیه صرفا اقدام به اخذ نمونه قرنیه گردید. تجزیه و تحلیل آماری: کلیه اطلاعات حاصل از معینات اختصاصی و بررسیهای آسیب شناسی با استفاده از آزمون آماری تجزیه واریانس یکطرفه به روش ناپارامتری (Kruskal-wallis test) مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج : روز سوم پس از جراحی از نظر میزان قابلیت عبور نور بین گروههای تحت آزمایش تفاوت معنیدار وجود داشته است (P
هدف: مقایسه تجربی دو داروی رانیتیدین و سوکرالفات در جلوگیری از ضایعات ایجاد شده به وسیله آسپرین بر روی مخاط معده سگ. طرح: مطالعه تجربی. حیوانات: هجده قلاده سگ نزاد مخلوط. روش: هجده قلاده سگ به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم و تحت درمانهایی به شرح زیر قرار گرفتند: گروه1) آسپرین با دوز 25mg/kg هر 12 ساعت. گروه2) آسپرین با همان دوز و 150 میلی گرم رانیتیدین هر 12 ساعت. گروه 3) آسپرین با همان دوز و 100 میلی گرم سوکرالفات هر 12 ساعت. گروه 4) هیچ دارویی دریافت نمی داشتند. همگی سگها در انتهای هر هفته درمان مورد گاستروسکوپی قرار می گرفتند و ضایعات مشاهده شده درجه بندی می شد. بعد از هشت هفته حیوانات بادوز بالای داروی بیهوشی معدوم و ضایعات معده و دئودنوم به صورت ماکروسکوپی و میکروسکوپی مورو بررسی قرار گرفت. تجزیه تحلیل آماری: جهت مقایسه آماری نتایج به دست آمده از گاستروسکوپی در بین سه گروه از تستهای ( Kruskal wallis ) و ( Mann withney ) و جهت مقایسه نتایج به دست آمده در هفته های مختلف هر گروه از تست Sign استفاده شد. نتایج: جراحات مشاهده شده در گروه دوم در هفته های اول و سوم نسبت به گروه اول و در هفته اول نسبت به گروه سوم به صورت معنی داری خفیف تر بود. در گروه چهارم نیز تا پایان هفته ششم ضایعه ای ایجاد نشد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های اندوسکوپی و نتایج آماری موجود در این مطالعه می توان اظهار نظر کرد که رانیتیدین قادر است به صورت معنی داری ضایعات معنی ناشی از استفاده کوتاه مدت از آسپرین را تخفیف دهد ولی سوکرالفات نه در کوتاه مدت و نه در بلند مدت قادر به کاهش معنی دار ضایعات معدی ناشی از آسپرین نیست. مجله دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، ( 1381 )، دوره 57، شماره 3، 47-41 .
در این مطالعات به بررسی اثرات داروی پیش بیهوشی و بیهوشی معمول بر روی فشار داخل کره چشم در سگ پرداخته شده است . دراین تحیق 7 گروه پنج قلاده ای سگ نژاد شپرد مخلوط مورد آزمایش قرار گرفتند و به هر پنج سگ یک دارو با ترکیب دارویی تزریق می شد و قبل از تزریق و سپس در فواصل 5، 10 ، 15 ، 30 ، 60 و 90 دقسقه پس از تزریق به اندازه گیری فشار داخل کره چشم به وسیله تونومتر schiotz و از طریق بی حس کردن چشم به وسیله تتراکائین 2 درصد مبادرت می گردید . داروها یا مجموعه دارویی مورد آزمایش عبارت بودند از : گروه یک : گزیلازین mg/kg2 به صورت عضلانی ، گروه دو : اسپرومازین mg/kg1 به صورت عضلانی ، گروه سه : دیازپام 1mg/kg به صورت عضلانی ، گروه چهار : 30 mg/kg به صورت ضلانی ، گروه پنج : تیو پنتال سدیم 25 mg/kg به صورت داخل وریدی ، گروه شش: کتامین 15mg/kg به صورت عضلانی و تیوپنتال سدیم 20mg/kg به صورت داخل وریدی . پس از آزمایش و ثبت ارقام مربوط به فشار مربوط به فشار داخل کره چشم قبل و بعد از تزریق داروهای مختلف اطلاعات به دست آمده به وسیله آزمون Paired students”t” test و با 05/0 < P مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت . تزریق داروهای گزیلازین با دوز 2mg/kg به صورت عضلانی در سگها باعث کاهش معنی دار فشار داخل کره چشم گردید که از 5 دقیقه پس از تزریق شروع و تا پایان 90 دقیقه ادامه داشت .تزریق اسپرمازین با دوز 1mg/kg نیز باعث کاهش معنی دار فشار داخل کره چشم گردید ولی این کاهش تا 10 دقیقه معنی دار و پس از آن بتدریج افزایش پیدا نمود . تزریق دیازپام با دوز 1mg/kg باعث کاهش مختصری در فشار داخل کره چشم گردید که حدودا تا 15 دقیقه پس از تزریق به صورت معنی داری ادامه داشت و بعد از آن روند افزایشی پیدا نمود . تزریق کتامین با دوز 30mg/kg برعکس داروهای دیگر باعث افزایش شدید و معنی دار فشار داخل کره چشم در سگها گردید که تا یک ساعت پس از تزریق مشاهده گردید . تزریق هم زمان دو داروی گزیلازین و کتامین با دوز مذکور هیچ گونه تغییر معنی داری در فشار داخل کره چشم ایجاد نکرد. همچنین به دنبال تزریق تیوپنتال سدیم به تنهایی هیچ گونه تغییر معنی داری مشاهده نگردید. تزریق همزمان اسپررومازین و تیوپنتال سدیم باعث کاهش فشار داخل چشم گردید که تا 30 دقیقه معنی دار بود. نتایج حاصله از این تحقیق نشان داد که داروهای پیش بیهوشی معمول که عمدتا به عنوان تسکسن دهنده و آرامبخش به سگها تزریق می گردند اکثرا باعث کاهش فشار داخل کره چشم می شوند که البته خطرناک نمی باشد ، ولی تزریق کتامین به تنهایی به عنوان داروی بیهوش کنده بدون پیش بیهوشی باعث افزایش فشار چشم می گردد که می تواند بویژه در سگهای مستعد به گلوکوم خطرناک باشد . اما با تزریق گزیلازین قبل از بیهوشی به وسیله کتامین می توان از این عارضه پیشگیری نمود. نتایج حاصل از این بررسی همچنین نشان می دهد که تیوپنتال سدیم می تواند بیهوشی مطمئنی را در سگها ایجا نماید و عوارض خاصی را بر روی چشم بروز نمی دهد.
بیرون زدگی غده پلک سوم که یک غده سروموسینی است با نامهای هیپرتروفی،هیپرپلازی،آدنوم یا چشم گیلاسی شناخته شده است. سن و نژاد در ابتلا به بیماری نقش دارند و علت بیماری ضعف مادرزادی احتمالا ارثی در بافت همبند بین غضروف و بخش غده ای پلک سوم است. هرچند تثبیت های مختلفی در بازگرداندن دائمی بیرون زدگی تاکنون بکار گرفته شده است ولی بااستفاده از روش تثبیتی purse string تغییر یافته با داشتن کمترین ضایعات وارده به ملتحمه تثبیت غده مطمئن تر می باشد و این روش در چنین شرایطی توصیه میشود.
