در اﻳﻦ مطالعه از رﻛﻮرد­ﻫﺎی ﻃﻮل ﻋﻤﺮ 772 رأس میش داشتی اﻳﺴﺘﮕﺎه ﭘﺮورش و اﺻﻼح ﻧﮋاد گوسفند کرمانی واﻗﻊ در شهرستان شهربابک استان کرمان که ﻃﻲ ﺳﺎل­ﻫﺎی 1368 ﺗﺎ 1387 ﺟﻤﻊ­آوری ﺷﺪه بودند، استفاده شد. توزیع فراوانی علل حذف و تابع توزیع زنده­مانی میش­ها با استفاده از نرم افزار R پیش بینی شد. همچنین، از مدل ویبال و نرم افزار Matvec برای پیش­بینی اجزای واریانس و فراسنجه­های ژنتیکی صفت طول عمر به عنوان بقاء، استفاده شد. متوسط طول عمر تولیدی میش­ها در این مطالعه 72/4 سال به دست آمد که به­­طور متوسط 4/3 بره در طول عمر خود داشته­اند. بیماری بالاترین علت حذف میش­ها (53 درصد) را به خود اختصاص داد. پس از بیماری به ترتیب پیری، مشکلات باروری، تولید پایین شیر، مشکلات پستانی، کشتار آزمایشی، حادثه فیزیکی و در آخر تیپ نامناسب (5/0 درصد) بیشترین درصد حذف میش­ها را شامل شدند. با افزایش سن احتمال شرطی تلفات روند افزایشی را نشان داد، ولی برعکس آن میزان زنده­مانی تجمعی روند کاهشی نشان داد. نسبت خطر مرگ تا سن چهار سالگی به طور جزئی، ولی بعد از آن به شدت افزایش نشان داد. وراﺛﺖ­ﭘﺬﻳﺮی­ﻫﺎ در ﻣﻘﻴﺎس ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ، ﻣﻘﻴـﺎس اوﻟﻴـﻪ و وراﺛـﺖ­ﭘـﺬﻳﺮی ﻣـﻮﺛﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺧﻄﺮ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه از ﻣﺪل ﭘﺪری و دارای ﺗـﺎﺑﻊ وﻳﺒـﺎل در ﺣـﺪ کم به ﺑـﺎﻻ (002/0 تا 145/0) پیش بینی شدند. نتایج حاصله بیانگر آن است که جهت افزایش طول عمر و زنده مانی میش­ها باید علاوه بر بهبود شرایط محیطی و بهداشتی و تصمیمات مدیریتی و کاربردی به اصلاح ژنتیکی نیز اهتمام ورزید.

هدف: لپتین به وسیله بافت چربی سفید تولید می­شود و نقش مهمی در تنظیم مصرف غذا، تعادل انرژی، باروری و فعالیت­های ایمنی بازی می­کند. لذا، هدف از این پژوهش، مطالعه بیان ژن لپتین در بافت­های چربی، کبد، کلیه، شش و قلب در گوسفند کرمانی بود. مواد و روش­ها: از بافت­های شش گوسفند کرمانی نمونه برداری و RNA استخراج شد. RNA استخراج شده در دمای منفی80 درجه سانتیگراد نگهداری شد. کیفیت و کمیت RNA بررسی و سنتز cDNAانجام شد. واکنش Real Time PCR برای ژن لپتین و بتااکتین صورت گرفت. محصولات PCR روی ژل آگارز 5/1 درصد نیز الکتروفورز شد و سطوح مختلف بیان در بافت های ذکر شده، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که این ژن در تمامی بافت های بررسی شده بیان شده است و بیشترین سطح بیان در بافت چربی و کبد و کمترین سطح بیان در بافت های قلب مشاهده شد. نتیجه گیری: این نتایج می­تواند نشان دهنده این امر باشد که لپتین در متابولیسم چربی نقش ویژه­ای دارد. مطالعات بیشتری باید انجام شود تا نقش لپتین در فیزیولوژی ساخت و متابولیسم چربی و مواد دیگر مشخص شود. این امر کمک خواهد کرد تا مکانیسم­هایی برای شناخت اثر فاکتورهای تغذیه­ای و چربی­های بدن در فرآیندهای مختلف درک شوند.