در این مقاله، طراحی جدیدی از یک آنتن پچ مایکرواستریپی مستطیلی با پهنای باند وسیع در باند Ku با استفاده از ساختار دیالکتریکی چندلایه، برای کاربردهای راداری و ماهوارهای پهنباند ارائه شده است. در این طراحی فشرده، یک گیره رسانای الکتریکی برای تحریک پچ تشعشعکننده مورد استفاده قرار گرفته است. پچ پارازیتی نیز توسط فاصله هوایی از پچ تشعشعکننده جدا شده است. با این روشها، پهنای باند امپدانسی dB 10 اندازهگیری شده آنتن، به بیش از 22% افزایش یافته است. همچنین تغییرات بهره اندازهگیری شده آنتن در کل پهنای باند آن، کمتر از dB 1 است. در ادامه، نتایج شبیهسازی و اندازهگیری آنتن مذکور ارائه خواهد شد و مشاهده میشود که تطابق مناسبی بین شبیهسازی و اندازهگیری وجود دارد.
مقدمه: به علت پیامدهای متعدد پزشکی و روانی-اجتماعی اضافه وزن در نوجوانان، آموزش و پیشگیری از آنها اهمیت فراوانی دارد؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزشهای ذهن آگاهی و تنظیم هیجان به همراه رژیم غذایی بر انعطاف پذیری روانی و رفتارخودتنظیمینوجوانان دارای اضافه وزن بود. روش کار: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون چند گروهی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه نوجوانان دختر دارای اضافه وزن مقطع متوسطه اول شهرستان تنکابن سال تحصیلی 98-99 بودند. روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و با استفاده از شیوه تصادفی در سه گروه آموزش ذهن آگاهی (15=n)، آموزش تنظیم هیجان (15=n)، و گروه کنترل (15=n) قرار گرفتند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه خودتنظیمیبروان و همکاران (1991)، پرسشنامه پذیرش و عمل و همکاران (2011) بود. پروتکل آموزش ذهن آگاهی و آموزش تنظیم هیجان (8 جلسه، یکبار در هفته) به مدت 90 دقیقه انجام شد. از تحلیل کوواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی توکی جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که آموزشهای ذهن آگاهی و تنظیم هیجان به همراه رژیم غذایی بر انعطاف پذیری روانی و رفتارخودتنظیمینوجوانان دارای اضافه وزن موثر است (01/0>p). میانگین انعطافپذیری، رفتارخودتنظیمیو کاهش وزن در گروه آموزش تنظیم هیجان در پایان پسآزمون بالاتر از گروه آموزش ذهن آگاهی و گروه گواه بوده است (01/0>p). نتیجه گیری: به نظر میرسد که آموزش تنظیم هیجان تاثیر بیشتری بر بهبود انعطافپذیری، رفتارخودتنظیمیو کاهش وزن در مقایسه با آموزش ذهن آگاهی نوجوانان دارای اضافه وزن داشت.
فشار آسیبزایی که موجب اختلال استرس پس از سانحه میشود، بسیار در هم شکننده است. چنین فشاری میتواند برخاسته از تجارب جنگ، شکنجه، بلایای طبیعی، حمله، تجاوز و سوانح جدی باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش کنترل خشم در افزایش سازگاری اجتماعی و بهبود علایم مبتلایان به PTSD بود. بدین منظور طی یک پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون و پس آزمون با گروه کنترل، 40 نفر از جانبازان مبتلا به اختلال PTSD شهر اردبیل، به شیوه ی نمونهگیری در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و کنترل کاربندی شدند. آزمودنی ها در ابتدا و انتهای پژوهش از نظر علایم اختلال استرس پس از سانحه و میزان سازگاری مورد آزمون قرار گرفتند. آموزش کنترل خشم در مدت هفت جلسه ی 90 دقیقهای برای گروه آزمایش ارایه شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. نتایج تحلیل واریانس چند متغیره ( مانوا) نشان داد که آموزش کنترل خشم، علاوه بر کاهش علایم PTSD در افزایش سازگاری اجتماعی و بهبود علایم افراد مبتلا به اختلال PTSD موثر بوده است. به نظر می رسد که توانایی در مدیریت خشم، در افزایش سازگاری و کاهش علایم پرخاشگری موثر است و این شیوه در مداخلات روان شناختی مبتلایان نتایج مفیدی ایجاد می نماید.