امروزه توسعه خوشههای صنعتی به عنوان یکی از رویکردهای موفق در زمینه توسعه صنعتی مطرح هستند. رویکرد توسعه خوشهای در صورتی که با در نظر گرفتن برنامههای راهبردی مناسب توسعه یابد نه تنها باعث توسعه صنعتی خاص میشوند بلکه توسعه منطقهای را رقم خواهند زد. با توجه به اینکه صنعت مبلمان در ایران اصولا متشکل از شرکتهای کوچک و متوسط است، توسعه خوشهای میتواند برای توسعه آن راهگشا باشد. این مطالعه با هدف اولویتبندی محصولات صنعت مبلمان برای 8 خوشه مبلمان شناخته شده در ایران انجام شده است. در مرحله اول شاخصها و زیرشاخصهای مدل شبکهای شناسایی شد، سپس مدل تصمیمگیری بر اساس فرآیند تحلیل شبکهای در نرمافزار سوپردسیژن تهیه شد. پس از وزندهی شاخصها و زیرشاخصها برای مشخص شدن وزن گزینهها برای هر یک از خوشهها بصورت جداگانه نتایج مقایسات زوجی از پرسشنامهها استخراج و در نرمافزار اجرا شد. نتایج نشان داد در خوشههای مبلمان تهران و اسلامشهر گزینه پروژههای دکوراتیو به ترتیب با اوزان 35/0 و 334/0 در اولویت است. در خوشههای مبلمان شاندیز، بابلسر، تبریز و رودسر گزینه مبلمان صفحهای و اداری به ترتیب با اوزان 271/0، 287/0، 284/0 و 293/0 اولویت اول را داشت و در خوشههای مبلمان قم و ملایر گزینه مبلمان استیل به ترتیب با اوزان 32/0 و 354/0 در اولویت بود. اولویتهای بدست آمده نشان داد که هر یک از خوشه-های مورد مطالعه از توان رقابتی بیشتر برای تولید کدام دسته از محصولات برخوردارند. نشان داد که هر یک از خوشه-های مورد مطالعه از توان رقابتی بیشتر برای تولید کدام دسته از محصولات
هدف این پژوهش، بررسی اثر اصلاح شیمیایی نانوفیبرهای سلولزی بر ویژگیهای فیزیکی، مکانیکی و تخریب قارچی چندسازة زیستی نشاستة نرمشده (TPS) بود. ازآنجا که این ویژگیها در شرایط عملیاتی صنایع و مواد بستهبندی اهمیت دارند، ازاینرو چندسازة مورد نظر با استفاده از نشاستة ذرت، گلیسرول/آب بهعنوان نرمکننده و نانوفیبر سلولزی اصلاحشده و نانوفیبرسلولزی اصلاحنشده (10 درصد وزنی) بهعنوان تقویتکننده ساخته شد. اصلاح شیمیایی استیلاسیون نانوفیبرهای سلولزی با استفاده از انیدرید استیک و پیریدین بهعنوان کاتالیزور با موفقیت صورت گرفت. جذب آب، نفوذپذیری به بخار آب و ویژگیهای مکانیکی و دینامیکی مکانیکی چندسازهها بررسی شد. بهعلاوه، تخریب زیستی قارچی در نانوچندسازهها بررسی شد. نتایج نشان داد که نانوفیبرهای سلولزی اصلاحنشده و اصلاحشده در بهبود ویژگیهای جذب آب و نفوذپذیری نسبت به بخار آب چندسازة نشاستة نرمشده مؤثر واقع شدهاند. همچنین افزودن نانوفیبرهای سلولزی اصلاحنشده و اصلاحشده سبب بهبود ویژگیهای مکانیکی چندسازه شد. آنالیز دینامیکی مکانیکی (DMA) نشان داد که مدول ذخیره بهطور معنیداری بهبود پیدا کرده است. مطالعات تخریب قارچی هم نشان داد که افزودن نانوفیبرهای سلولزی بهویژه در نانوچندسازة نشاستة نرمشده/نانوفیبر سلولزی، سبب افزایش دوام و مدت زمان تخریب زیستی چندسازة نشاستة نرمشده میشود.
در این پژوهش، نشاستة میوة بلوط به روش قلیایی موسوم به A3Sاستخراج و پس از اصلاح با 3-کلرو-2-هیدروکسی پروپیل تریمتیل آمونیوم کلرید (QUAB188)، بهعنوان مادة افزودنی کاتیونی در سوسپانسیون الیاف سلولزی استفاده و با نوع خام آن مقایسه شد. شناسایی با طیفسنجی FTIRو آزمون کجلدال دو نمونة کاتیونی و خام بیوپلیمر مزبور، وجود 359/0 درصد نیتروژن و درجة استخلاف 045/0گروههای آمونیوم نوع چهارم بر زنجیرههای انیدروگلوکوزی نشاسته را تأیید کرد. نتایج نشان داد که بیوپلیمر خام در مقایسه با همتای کاتیونی خود، از برتری بارز تأثیرگذاری بر ویژگیهای سوسپانسیون الیاف همچون زمان آبگیری، ماندگاری و ظرفیت نگهداشت آب و نیز ویژگیهای شبکة الیاف مشتمل بر دانسیتة ظاهری و شاخصهای مقاومت به کشش، ترکیدگی و پارگی برخوردار است، بهنحوی که شاخص کشش ورقة دارای بیوپلیمر خام نسبت به نشاستة کاتیونی، تا 43 درصد و ماندگاری سوسپانسیون تا بیش از 2 درصد بهبود یافت. یکنواختی بیشتر شکلگیری ورقة کاغذ در مرحلة آبگیری از سوسپانسیون حاوی نشاستة خام بلوط بهواسطة درجة استخلاف زیاد نشاستة کاتیونی، برتری مدول الاستیسیتة ایجادی توسط نشاستة خام و نیز احتمالا کاهش ابعاد پلیمر در طی فرایند کاتیونی کردن در تأیید آن شایان ذکر است. با این حال، بهجز زمان آبگیری، سایر ویژگیهای بررسیشده، بهبود چشمگیری را در اثر کاربرد هر دو بیوپلیمر بومی، تجربه کرد که ناشی از بهبود دلمهسازی، ماندگاری، پیوندیابی بین اجزا و افزایش دانسیته بود..
توسعة بستهبندی فعال، جدید و زیستتخریبپذیر با پوششدهی زیستپلیمرها روی مواد بستهبندی کاغذی و همچنین گنجاندن مواد ضدمیکروبی مناسب در ساختار آن امکانپذیر است. در این بررسی، ابتدا میزان آلودگی باکتریایی الیاف دو نوع مقوای پشتتوسی تجاری ارزیابی شد. سپس، بهمنظور ساخت یک کاغذ بستهبندی ضدباکتری مناسب، پوششی از ترکیب کیتوزانـ پلیوینیل الکل با نسبتهای حجمی متفاوت به همراه درصدهای مختلفی از نایسین بر مبنای وزن کیتوزان بر روی کاغذهای دستساز ساختهشده از این الیاف بازیافتی اعمال شد. سپس فعالیت ضدباکتریایی با تهیة فیلمهایی با ترکیب مشابه پوششها بهطور جداگانه بررسی شد. مطابق نتایج بهدستآمده فیلمهای کیتوزانـ پلیوینیلالکل بهتنهایی علیه باکتری گرم منفی اشرشیاکلای فعالیت چشمگیری داشتند. با افزایش نسبت کیتوزان به پلیوینیل الکل فعالیت ضدباکتریایی فیلمها تشدید شد. با واردکردن نایسین به ساختار فیلم، فعالیت علیه باکتریهای گرم مثبت استافیلوکوکوس اورئوس و باکتریهای میلهایشکل استخراجشده از کاغذ بازیافتی نیز توسعه یافت. بیشترین فعالیت در فیلمهایی مشاهده شد که 15درصد نایسین در ساختارشان داشتند. نتایج اثر همافزایی استفاده از مواد ضدمیکروبی با سازوکار متفاوت را در ساخت مواد بستهبندی فعال نشان دادند.
نانوالیاف سلولزی قابل استخراج از گیاهان چوبی و غیرچوبی شامل مزایایی زیادی همچون دانسیتة کم، قابلیت دسترسپذیری بالا، زیستتخریب پذیری، تجدیدپذیری و ویژگیهای مکانیکی مناسبی در مقایسه با فیبرهای مصنوعی میباشند و در سالهای اخیر علاقمندی به استفاده از آنها در چندسازههای سبز، بهویژه بهعنوان تقویتکنندة فاز زمینة پلیمری در نانوچندسازهها افزایش یافته است. حضور گروههای قطبی هیدروکسیل در نانوالیاف سلولزی سبب ایجاد آبدوستی شدید و پراکندگی غیریکنواخت آنها در محیطهای غیرقطبی میشود. هدف از انجام این پژوهش، بهبود پراکندگی و خاصیت آبگریزی نانوالیاف سلولزی با استفاده از اصلاح شیمیایی آنها است. بدین منظور در این تحقیق، نانوالیاف سلولزی حاصل از خمیرکاغذ شیمیایی پوست کنف با انیدرید استیک استیله و اصلاح شدند و خواص آنها مطالعه شد و با نانوالیاف سلولزی بکر مقایسه شد. در بخش نتایج، اصلاح گروههای هیدروکسیل و جایگزینی بخشی از آنها با گروههای استری توسط طیفسنجی FT-IR تایید و درجة استخلاف نانوالیاف سلولزی استیلهشده در شرایط استفادهشده با روش تیتراسیون 22/0 تعیین شد. همچنین، شاخص بلورینگی، زاویة تماس دینامیکی و پایداری حرارتی (TGA) نانوالیاف قبل و بعد از اصلاح بررسی و مقایسه شدند. آنالیز X-Ray کاهش شاخص بلورینگی را پس از انجام اصلاح شیمیایی نشان داد و با توجه به نتایج زاویة تماس، سطوح نانوالیاف از حالت آبدوستی به آبگریزی بیشتر تغییر حالت دادند. بهعلاوه، آزمون TGA افزایش میزان پایداری حرارتی نانوالیافهای اصلاحشده را نشان داد. نهایتا در بررسی پراکنش نانوالیاف در حلالهای آلی اتانول و استون نشان داد که استیلاسیون با درجة استخلاف ایجادشده برای ایجاد پراکندگی بهتر و ماندگارتر نانوالیاف اصلاحشده در محیطهای مذکور مناسب است.
الیاف سلولزی هنگامی که در معرض چرخههای تر و خشک شدن قرار میگیرند، دستخوش تغییرات برگشتناپذیری به عنوان استخوانی شدن بیان شوند. در این تحقیق تاثیر بازیافت بر ویژگیهای شیمیایی و استخوانی شدن خمیر کاغذ های سولفیت خنثی نیمهشیمیایی (NSSC) و خمیر کاغذ شیمیایی- مکانیکی (CMP) ارزیابی شد. خمیرکاغذهای مورد نظر سه بار تحت فرآیند بازیافت قرار گرفتند، و پدیده استخوانی شدن در این خمیرکاغذها از راه اندازهگیری میزان ماندگاری آب تعیین شد. نتایج نشان داد که میزان ماندگاری آب و مقدار گروه های اسیدی با افزایش بارهای بازیافت، کاهش و استخوانی شدن با تکرار چرخه تر و خشک شدن، افزایش یافت. همچنین بررسی شاخص بلورینگی (کریستالینیته) خمیرکاغذها در طی مرحله بازیافت اول توسط ATR- FTIR افزایش این شاخص را در مقایسه با خمیرکاغذ دست اول نشان داد. در این تحقیق تغییرات طول الیاف در طی فرآیند بازیافت قابل توجه نبود. با توجه به نتایج میتوان استخوانی شدن را یکی از دلایل اصلی افت کیفیت کاغذهای بازیافتی بشمار آورد. از سویی، کاهش میزان گروههای اسیدی میتواند یکی دیگر از دلایل کاهش در میزان ماندگاری آب و مقاومت خمیرکاغذ با بازیافت باشد.
